Samenvatting Healthy Ageing
Groen en Grijs, een interventie om het contact tussen jongeren en ouderen te verbeteren
In onze maatschappij hebben jongeren en ouderen weinig contact met elkaar, waardoor stereotypen
over elkaars generatie ontstaan. Groen en Grijs is ontwikkeld als interventie om een persoonlijke
benadering van andere generaties te stimuleren.
Onze maatschappij is gekenmerkt door leeftijdssegregatie: het is opgedeeld in leeftijdsgroepen die
weinig met elkaar in contact komen. Een reden hiervoor is de leeftijd die is gaan spelen in de sociale
verdeling in de arbeid: leerplicht, pensioenwet e.d. Onze maatschappij kent 3 segmenten:
1. Opleiding
2. Werk
3. Pensioen
Leeftijd kent ook een rol in het culturele en politieke veld, bijv. zenders zoals BNN, MAX, maar ook
activiteiten zoals jeugdorkest en seniorenfitness en partijen zoals FNVjong of 50. Daarnaast zijn er
woningen voor jongeren en ouderen: studentenflats en woonzorgcentra.
2/3 Nederlandse ouderen heeft geen/weinig contact met mensen <25jaar.
1,5% van de 65+ telt iemand <25jaar bij de belangrijkste sociale relaties die niet tot de familie
behoort.
10% van elke ouder heeft iemand <35jaar buiten de familie in zijn netwerk.
Een consequente van leeftijdssegregatie dat dit kan leiden tot een wederzijdse stereotypering. Ze
hebben weinig ervaren met elkaar. Ook staat het de sociale cohesie in de weg; zeker wanneer en
publieke belangen in het spel komen. Fiske e.a. maakten het stereotype activation model m.b.t. de
inhoud van stereotypen over verschillende sociale groepen: er bestaan dimensies waarop je elkaar
beoordeelt. Warmte en competentie zijn het belangrijkst. Stereotypen zijn vaak gemengd: wel warm,
niet competent. Ouderen worden vaak gestereotypeerd als mensen met een VB of een LB. Jongeren
worden meer gewaardeerd dan ouderen. De vergrijzing is hier een voorbeeld van.
Waarom zouden dezelfde leeftijdsgroepen met elkaar omgaan?
- Leeftijdsgenoten
- Zelfde cultuurhistorische tijd
- Gemeenschappelijk referentiekader
- Dezelfde levenstaken: school, werk, pensioen
Ook professionals hebben negatieve stereotypen over ouderen. Dit kan invloed hebben op de
ondersteuning, zorg en behandeling. Volgens het model zal de dimensie warm en competent vragen
om betuttelend gedrag: hoge speektoon, veel intonatie, versimpeld en directief taalgebruik.
De vraag om verzorging van ouderen in verpleeghuizen werd beloond met aandacht, zelfstandigheid
wordt over het hoofd gezien > vicieuze cirkel van afhankelijkheid. Afhankelijkheid is lichamelijk
verval, maar ook een gevolg van sociale processen.
Artsen behandelen oudere patiënten anders dan jongere. Hierbij kan misinterpretatie van
symptomen, inadequate behandeling, minder open communicatie en slechte overeenstemming
tussen arts en patiënt over wat er bereikt is in het gesprek ontstaan. Klachten worden regelmatig ten
onrechte aan ouderen toegeschreven. ‘Ze kunnen toch niet meer veranderen’ > deze houding kan de
therapeutische relatie beïnvloeden. Hierom is de volgende richtlijn opgenomen in de richtlijnen voor
psychologische hulpverlening aan ouderen: ‘Psychologen worden aangemoedigd om te herkennen
hoe hun eigen opvattingen en meningen over ouder worden en over oudere mensen hun diagnostiek
Groen en Grijs, een interventie om het contact tussen jongeren en ouderen te verbeteren
In onze maatschappij hebben jongeren en ouderen weinig contact met elkaar, waardoor stereotypen
over elkaars generatie ontstaan. Groen en Grijs is ontwikkeld als interventie om een persoonlijke
benadering van andere generaties te stimuleren.
Onze maatschappij is gekenmerkt door leeftijdssegregatie: het is opgedeeld in leeftijdsgroepen die
weinig met elkaar in contact komen. Een reden hiervoor is de leeftijd die is gaan spelen in de sociale
verdeling in de arbeid: leerplicht, pensioenwet e.d. Onze maatschappij kent 3 segmenten:
1. Opleiding
2. Werk
3. Pensioen
Leeftijd kent ook een rol in het culturele en politieke veld, bijv. zenders zoals BNN, MAX, maar ook
activiteiten zoals jeugdorkest en seniorenfitness en partijen zoals FNVjong of 50. Daarnaast zijn er
woningen voor jongeren en ouderen: studentenflats en woonzorgcentra.
2/3 Nederlandse ouderen heeft geen/weinig contact met mensen <25jaar.
1,5% van de 65+ telt iemand <25jaar bij de belangrijkste sociale relaties die niet tot de familie
behoort.
10% van elke ouder heeft iemand <35jaar buiten de familie in zijn netwerk.
Een consequente van leeftijdssegregatie dat dit kan leiden tot een wederzijdse stereotypering. Ze
hebben weinig ervaren met elkaar. Ook staat het de sociale cohesie in de weg; zeker wanneer en
publieke belangen in het spel komen. Fiske e.a. maakten het stereotype activation model m.b.t. de
inhoud van stereotypen over verschillende sociale groepen: er bestaan dimensies waarop je elkaar
beoordeelt. Warmte en competentie zijn het belangrijkst. Stereotypen zijn vaak gemengd: wel warm,
niet competent. Ouderen worden vaak gestereotypeerd als mensen met een VB of een LB. Jongeren
worden meer gewaardeerd dan ouderen. De vergrijzing is hier een voorbeeld van.
Waarom zouden dezelfde leeftijdsgroepen met elkaar omgaan?
- Leeftijdsgenoten
- Zelfde cultuurhistorische tijd
- Gemeenschappelijk referentiekader
- Dezelfde levenstaken: school, werk, pensioen
Ook professionals hebben negatieve stereotypen over ouderen. Dit kan invloed hebben op de
ondersteuning, zorg en behandeling. Volgens het model zal de dimensie warm en competent vragen
om betuttelend gedrag: hoge speektoon, veel intonatie, versimpeld en directief taalgebruik.
De vraag om verzorging van ouderen in verpleeghuizen werd beloond met aandacht, zelfstandigheid
wordt over het hoofd gezien > vicieuze cirkel van afhankelijkheid. Afhankelijkheid is lichamelijk
verval, maar ook een gevolg van sociale processen.
Artsen behandelen oudere patiënten anders dan jongere. Hierbij kan misinterpretatie van
symptomen, inadequate behandeling, minder open communicatie en slechte overeenstemming
tussen arts en patiënt over wat er bereikt is in het gesprek ontstaan. Klachten worden regelmatig ten
onrechte aan ouderen toegeschreven. ‘Ze kunnen toch niet meer veranderen’ > deze houding kan de
therapeutische relatie beïnvloeden. Hierom is de volgende richtlijn opgenomen in de richtlijnen voor
psychologische hulpverlening aan ouderen: ‘Psychologen worden aangemoedigd om te herkennen
hoe hun eigen opvattingen en meningen over ouder worden en over oudere mensen hun diagnostiek
