roman divisé en 40 parties - elke pagina samengevat
p.5 introduction + rdv chez les putes
première ligne: ‘’A onze ans, j’ai cassé mon cochon et je suis allé voir les putes’’.
Vader denkt dat Moïse geld van hem gestolen heeft en aangezien Moïse vindt dat hij het al
zwaar genoeg heeft (altijd uitgekafferd worden, leven zonder liefde van zijn vader, hij verwijst
zelfs naar slaaf zijn), kon hij dan ook net zo goed gewoon die 200 franc meenemen. ‘’De
prijs om een man te worden.’’
p.6 description m Ibrahim
Moïse komt terug van de hoeren, aan het meisje heeft hij zijn knuffelbeer gegeven als ‘petit
cadeau’. Rond die tijd leerde hij ook monsieur Ibrahim kennen. Hij beschrijft hem als ‘altijd al
oud geweest’, altijd in zijn épicerie (kruidenierswinkel/supermarktje). Witte tanden, snor,
bruine huid en groen-bruine ogen. Lacht veel, praat weinig.
p.7 ce n’est qu’un arabe
Sinds veertig jaar is monsieur Ibrahim de Arabier van de joodse straat. Hij is geen ‘Arabe’
qua origine, hij komt namelijk uit le Croissant d’Or, oftewel een regio in Azië van anatolië tot
aan perzië, en is moslim. Arabier betekent in de kruidenierswereld ‘’open van acht uur ‘s
ochtends tot middernacht en zelfs op zondag’. Momo moest elke dag boodschappen halen
en koken van zijn vader. Echter liet deze hem telkens per dag geld achter, waardoor hij
alleen eten in blikjes kocht (en even later stal van m Ibrahim).
p. 8 Brigitte Bardot lui fait quitter son tabouret
Momo en M Ibrahim praten een paar zinnen per dag. En om de dag stal momo een blikje.
Brigitte Bardot komt langs en zorgt ervoor dat M Ibrahim zijn toonbank verlaat (voor de
eerste keer ooit?)
p.9 quarante francs pour une bouteille d’eau
Brigitte Bardot betaalt 40 euro voor een flesje water, nadat m Ibrahim haar zegt dat ‘niet het
water schaars is, alleen de echte sterren’.
p.10 l’aide de m Ibrahim « grâce à … une fente»
M Ibrahim vertelt Momo dat, als hij toch moet stelen, hij het beste bij hem kan stelen en helpt
hem geld bij zijn vader weg te nemen. Zijn beste idee was de wildterrine te verwisselen met
hondenvoer. Momo voelt zich gesteund door meneer Ibrahim, de volwassen wereld wordt zo
voor hem geopend. Met het geld dat Momo bespaart, kan hij weer naar de hoeren toe.
p.11 les comparaisons - papa / m Ibrahim + les putes
Het leven met de hoeren en meneer Ibrahim vergelijkt Momo met het leven met zijn vader.
Bij zijn vader heeft hij het altijd koud, bij de hoeren en meneer Ibrahim is het leven warmer,
makkelijker, helderder. Zijn vader kijkt amper naar hem op.
p.12 souvenir d’un petit frère
De vader van Momo houdt hem telkens de herinnering aan zijn oudere broer Popol voor,
wanneer hij iets niet helemaal goed doet. Popol is het perfecte voorbeeld voor alles en zijn
vader stelt hierdoor verwachtingen waar Momo niet naar kan opleven. Zijn moeder heeft zijn
vader verlaten met Popol, kort na Momo’s geboorte.
p.13 le sourire rend heureux
Vanwege het wantrouwen en de minachting die hij zijn vader vaak zag hebben, lacht Momo
eigenlijk nooit. Hij zegt dat lachen iets voor rijke mensen is, gelukkige mensen, waarop
meneer Ibrahim zegt dat juist lachen mensen gelukkig maakt. Momo probeert het en ziet dat
het vele deuren voor hem opent.
p.5 introduction + rdv chez les putes
première ligne: ‘’A onze ans, j’ai cassé mon cochon et je suis allé voir les putes’’.
Vader denkt dat Moïse geld van hem gestolen heeft en aangezien Moïse vindt dat hij het al
zwaar genoeg heeft (altijd uitgekafferd worden, leven zonder liefde van zijn vader, hij verwijst
zelfs naar slaaf zijn), kon hij dan ook net zo goed gewoon die 200 franc meenemen. ‘’De
prijs om een man te worden.’’
p.6 description m Ibrahim
Moïse komt terug van de hoeren, aan het meisje heeft hij zijn knuffelbeer gegeven als ‘petit
cadeau’. Rond die tijd leerde hij ook monsieur Ibrahim kennen. Hij beschrijft hem als ‘altijd al
oud geweest’, altijd in zijn épicerie (kruidenierswinkel/supermarktje). Witte tanden, snor,
bruine huid en groen-bruine ogen. Lacht veel, praat weinig.
p.7 ce n’est qu’un arabe
Sinds veertig jaar is monsieur Ibrahim de Arabier van de joodse straat. Hij is geen ‘Arabe’
qua origine, hij komt namelijk uit le Croissant d’Or, oftewel een regio in Azië van anatolië tot
aan perzië, en is moslim. Arabier betekent in de kruidenierswereld ‘’open van acht uur ‘s
ochtends tot middernacht en zelfs op zondag’. Momo moest elke dag boodschappen halen
en koken van zijn vader. Echter liet deze hem telkens per dag geld achter, waardoor hij
alleen eten in blikjes kocht (en even later stal van m Ibrahim).
p. 8 Brigitte Bardot lui fait quitter son tabouret
Momo en M Ibrahim praten een paar zinnen per dag. En om de dag stal momo een blikje.
Brigitte Bardot komt langs en zorgt ervoor dat M Ibrahim zijn toonbank verlaat (voor de
eerste keer ooit?)
p.9 quarante francs pour une bouteille d’eau
Brigitte Bardot betaalt 40 euro voor een flesje water, nadat m Ibrahim haar zegt dat ‘niet het
water schaars is, alleen de echte sterren’.
p.10 l’aide de m Ibrahim « grâce à … une fente»
M Ibrahim vertelt Momo dat, als hij toch moet stelen, hij het beste bij hem kan stelen en helpt
hem geld bij zijn vader weg te nemen. Zijn beste idee was de wildterrine te verwisselen met
hondenvoer. Momo voelt zich gesteund door meneer Ibrahim, de volwassen wereld wordt zo
voor hem geopend. Met het geld dat Momo bespaart, kan hij weer naar de hoeren toe.
p.11 les comparaisons - papa / m Ibrahim + les putes
Het leven met de hoeren en meneer Ibrahim vergelijkt Momo met het leven met zijn vader.
Bij zijn vader heeft hij het altijd koud, bij de hoeren en meneer Ibrahim is het leven warmer,
makkelijker, helderder. Zijn vader kijkt amper naar hem op.
p.12 souvenir d’un petit frère
De vader van Momo houdt hem telkens de herinnering aan zijn oudere broer Popol voor,
wanneer hij iets niet helemaal goed doet. Popol is het perfecte voorbeeld voor alles en zijn
vader stelt hierdoor verwachtingen waar Momo niet naar kan opleven. Zijn moeder heeft zijn
vader verlaten met Popol, kort na Momo’s geboorte.
p.13 le sourire rend heureux
Vanwege het wantrouwen en de minachting die hij zijn vader vaak zag hebben, lacht Momo
eigenlijk nooit. Hij zegt dat lachen iets voor rijke mensen is, gelukkige mensen, waarop
meneer Ibrahim zegt dat juist lachen mensen gelukkig maakt. Momo probeert het en ziet dat
het vele deuren voor hem opent.
