Geneesmiddelenkennis KT6
Hoestmiddelen:
- Hoestprikkel dempende stoffen:
Worden vooral gebruikt als er sprake is van een droge, niet-productieve hoest. Het
belangrijkste middel is codeïne. Deze geeft weinig aanleiding tot een emotionele en
lichamelijke afhankelijkheid. Het kan obstipatie veroorzaken.
Noscapine en dextromethorfan zijn minder sterk en mag zonder recept worden
voorgeschreven.
- Expectorantia:
Zijn stoffen die worden gebruikt om het ophoesten van slijm te vergemakkelijken. De
bekendste experctorantia zijn ammoniumchloride en succus liquiritiae in mistura resolvens
FNA.
- Mucolytica:
Ze zouden invloed moeten hebben op de taaiheid van het slijm in de luchtwegen. Het slijm
zou als het ware moeten worden afgebroken en is daardoor gemakkelijker op te hoesten.
Bekende zijn broomhexine en acetylcysteïne.
- Emollientia:
Er is geen duidelijke werking bekend. Ze worden voorgeschreven ter verzachting van de
geprikkelde slijmvliezen.
- Antihistaminica:
Het zijn geen echte hoestmiddelen. Ze worden voornamelijk in hoestsiropen gebruikt om
hun kalmerend effect, waardoor kinderen ’s nachts beter kunnen slapen. Bekende is
promethazine. Ivm. De mogelijke betrokkenheid van promethazine bij wiegendood wordt het
niet voorgeschreven aan kinderen > 2 jaar.
Allergieën
Sensibilisatie = het ontstaan van een overgevoeligheidsreactie.
Kruisovergevoeligheid = bv. Als je allergisch bent voor een penicilline ben je waarschijnlijk ook
allergisch voor een andere penicilline.
De geneesmiddelen tegen allergie kunnen onderverdeeld worden in 4 groepen:
- Middelen die de effecten van histamine tegengaan:
Antihistaminica zijn stoffen die de aangrijpingsplaatsen van histamine blokkeeren en
daardoor effectief zijn bij allergische rinitis, allergische conjunctivitis en urticaria.
Veel gebruikte: cetirizine, levocetirizine, loratadine, desloratadine, fexofenadine, ebastine en
mizolastine. Ze werken niet bij astmatische aandoeningen.
- Middelen die de verschijnselen van een allergische reactie onderdrukken:
Corticosteroïden worden in verband met hun ontstekingsremmende eigenschappen gebruikt
bij alle allergische aandoeningen. Ze onderdrukken de heftigheid van de allergische reactie
en worden als lokale inhalatietherapie toegepast bij allergische aandoeningen van de
luchtwegen. Bijwerking: schimmelinfectie van de mondholte. Veel gebruikte: beclometason,
budesonide, mometason en fluticason. Het effect is pas na een paar weken merkbaar en het
mag niet zomaar gestopt worden.
Hoestmiddelen:
- Hoestprikkel dempende stoffen:
Worden vooral gebruikt als er sprake is van een droge, niet-productieve hoest. Het
belangrijkste middel is codeïne. Deze geeft weinig aanleiding tot een emotionele en
lichamelijke afhankelijkheid. Het kan obstipatie veroorzaken.
Noscapine en dextromethorfan zijn minder sterk en mag zonder recept worden
voorgeschreven.
- Expectorantia:
Zijn stoffen die worden gebruikt om het ophoesten van slijm te vergemakkelijken. De
bekendste experctorantia zijn ammoniumchloride en succus liquiritiae in mistura resolvens
FNA.
- Mucolytica:
Ze zouden invloed moeten hebben op de taaiheid van het slijm in de luchtwegen. Het slijm
zou als het ware moeten worden afgebroken en is daardoor gemakkelijker op te hoesten.
Bekende zijn broomhexine en acetylcysteïne.
- Emollientia:
Er is geen duidelijke werking bekend. Ze worden voorgeschreven ter verzachting van de
geprikkelde slijmvliezen.
- Antihistaminica:
Het zijn geen echte hoestmiddelen. Ze worden voornamelijk in hoestsiropen gebruikt om
hun kalmerend effect, waardoor kinderen ’s nachts beter kunnen slapen. Bekende is
promethazine. Ivm. De mogelijke betrokkenheid van promethazine bij wiegendood wordt het
niet voorgeschreven aan kinderen > 2 jaar.
Allergieën
Sensibilisatie = het ontstaan van een overgevoeligheidsreactie.
Kruisovergevoeligheid = bv. Als je allergisch bent voor een penicilline ben je waarschijnlijk ook
allergisch voor een andere penicilline.
De geneesmiddelen tegen allergie kunnen onderverdeeld worden in 4 groepen:
- Middelen die de effecten van histamine tegengaan:
Antihistaminica zijn stoffen die de aangrijpingsplaatsen van histamine blokkeeren en
daardoor effectief zijn bij allergische rinitis, allergische conjunctivitis en urticaria.
Veel gebruikte: cetirizine, levocetirizine, loratadine, desloratadine, fexofenadine, ebastine en
mizolastine. Ze werken niet bij astmatische aandoeningen.
- Middelen die de verschijnselen van een allergische reactie onderdrukken:
Corticosteroïden worden in verband met hun ontstekingsremmende eigenschappen gebruikt
bij alle allergische aandoeningen. Ze onderdrukken de heftigheid van de allergische reactie
en worden als lokale inhalatietherapie toegepast bij allergische aandoeningen van de
luchtwegen. Bijwerking: schimmelinfectie van de mondholte. Veel gebruikte: beclometason,
budesonide, mometason en fluticason. Het effect is pas na een paar weken merkbaar en het
mag niet zomaar gestopt worden.
