Een aap op de wc
Je hebt vast al veel gehoord over de Tweede Wereldoorlog. Wat er
toen gebeurde was vreselijk. Maar heb je er wel eens over
nagedacht wat voor gevolgen deze oorlog had voor dierentuinen?
‘Een aap op de wc’ vertelt het verhaal over dierentuin
Blijdorp. Joukje Akveld heeft het boek opgedeeld in drie
delen: Ervoor, 10 -15 mei 1940, en Daarna. In het eerste deel lees je
dat de dierentuin moest verhuizen omdat de oude dierentuin in de
weg lag voor de stad Rotterdam, die steeds moderner en groter
werd. Ook had de verhuizing te maken met geld. Het was een
moeilijk beslissing, maar de dierentuin zou verhuizen. Eerst moest
een nieuwe dierentuin gebouwd worden anders konden de dieren
niet verhuizen. Maar toen kreeg ook Nederland met de oorlog te
maken… Titel: Een aap op de wc
Auteur: Joukje Akveld
Uitgeverij: Hoogland & Van Klaveren,
’s Nachts op 10 mei 1940 schrokken de Rotterdammers wakker van
2015
de Duitse bommenwerpers die boven de stad vlogen en hun ISBN: 978 90 896 7177 6
bommen op de stad lieten vallen. Er raakten verschillende dieren Illustraties: Martijn van der Linden
gewond, en sommige waren in één klap dood. Bij een volgend
bombardement raakte het roofdierenverblijf ernstig beschadigd. Wat moest er met deze grote
katachtigen gebeuren? Die wilde dieren laat je niet zomaar loslopen in de stad. Door de
bommenregen ontstonden grote branden in de stad. Ook in de dierentuin. De brand was gevaarlijk
voor de dieren en de oppassers deden er alles aan om de dieren te redden. Maar dat lukte niet altijd.
Het deel dat zich na de oorlog afspeelt, vertelt hoe de dieren uiteindelijk toch konden verhuizen naar
hun nieuwe dierentuin. Het lukte de oppassers om de dieren in leven te houden, ook toen er te
weinig eten was tijdens de Hongerwinter.
Tussendoor zijn ook de verhalen te lezen van verschillende dieren. Die dieren hebben allemaal een
naam en staan centraal in hun eigen stukje tekst. Zo kun je bijvoorbeeld lezen over Tammo, een
leeuw. Hij was ‘een lieveling met een eigen vriendenclub. Niet zo gek: een moederloze leeuw,
stapelgek op een herdershond, uitgelaten als een mak huisdier- met zo’n dier wilde iedereen wel
maatjes zijn’. Ook lees je over Burbi de zebra en hoe je een ritje kon maken op een olifant. Of over
Josephine de chimpansee die schrijfles krijgt van een oppasser. Schrijfles zal je denken? Ja, in die tijd
kwam je niet alleen naar de dieren kijken, je kon er ook mee spelen! Achter in het boek lees je ook
nog een stuk over een mevrouw die de dochter van de dierentuindirecteur was. Het is bijzonder om
te lezen over het leven in de dierentuin. De mooie tekeningen van Martijn van der Linden maken het
boek extra speciaal. Dat komt bijvoorbeeld omdat hij een witte ijsbeer op een witte achtergrond
tekent, en een zwarte chimpansee op een zwarte achtergrond weergeeft. Het is heel knap en
bijzonder om zo een illustratie te maken.
Dit boek is indrukwekkend en het laat je nadenken over een kant van een verhaal waar we eigenlijk
nog nooit over hebben nagedacht. Want zoals in het boek staat: ‘Oorlog is een mensenzaak, maar
wel een die ook dieren raakt’. En zo is het maar net!
Je hebt vast al veel gehoord over de Tweede Wereldoorlog. Wat er
toen gebeurde was vreselijk. Maar heb je er wel eens over
nagedacht wat voor gevolgen deze oorlog had voor dierentuinen?
‘Een aap op de wc’ vertelt het verhaal over dierentuin
Blijdorp. Joukje Akveld heeft het boek opgedeeld in drie
delen: Ervoor, 10 -15 mei 1940, en Daarna. In het eerste deel lees je
dat de dierentuin moest verhuizen omdat de oude dierentuin in de
weg lag voor de stad Rotterdam, die steeds moderner en groter
werd. Ook had de verhuizing te maken met geld. Het was een
moeilijk beslissing, maar de dierentuin zou verhuizen. Eerst moest
een nieuwe dierentuin gebouwd worden anders konden de dieren
niet verhuizen. Maar toen kreeg ook Nederland met de oorlog te
maken… Titel: Een aap op de wc
Auteur: Joukje Akveld
Uitgeverij: Hoogland & Van Klaveren,
’s Nachts op 10 mei 1940 schrokken de Rotterdammers wakker van
2015
de Duitse bommenwerpers die boven de stad vlogen en hun ISBN: 978 90 896 7177 6
bommen op de stad lieten vallen. Er raakten verschillende dieren Illustraties: Martijn van der Linden
gewond, en sommige waren in één klap dood. Bij een volgend
bombardement raakte het roofdierenverblijf ernstig beschadigd. Wat moest er met deze grote
katachtigen gebeuren? Die wilde dieren laat je niet zomaar loslopen in de stad. Door de
bommenregen ontstonden grote branden in de stad. Ook in de dierentuin. De brand was gevaarlijk
voor de dieren en de oppassers deden er alles aan om de dieren te redden. Maar dat lukte niet altijd.
Het deel dat zich na de oorlog afspeelt, vertelt hoe de dieren uiteindelijk toch konden verhuizen naar
hun nieuwe dierentuin. Het lukte de oppassers om de dieren in leven te houden, ook toen er te
weinig eten was tijdens de Hongerwinter.
Tussendoor zijn ook de verhalen te lezen van verschillende dieren. Die dieren hebben allemaal een
naam en staan centraal in hun eigen stukje tekst. Zo kun je bijvoorbeeld lezen over Tammo, een
leeuw. Hij was ‘een lieveling met een eigen vriendenclub. Niet zo gek: een moederloze leeuw,
stapelgek op een herdershond, uitgelaten als een mak huisdier- met zo’n dier wilde iedereen wel
maatjes zijn’. Ook lees je over Burbi de zebra en hoe je een ritje kon maken op een olifant. Of over
Josephine de chimpansee die schrijfles krijgt van een oppasser. Schrijfles zal je denken? Ja, in die tijd
kwam je niet alleen naar de dieren kijken, je kon er ook mee spelen! Achter in het boek lees je ook
nog een stuk over een mevrouw die de dochter van de dierentuindirecteur was. Het is bijzonder om
te lezen over het leven in de dierentuin. De mooie tekeningen van Martijn van der Linden maken het
boek extra speciaal. Dat komt bijvoorbeeld omdat hij een witte ijsbeer op een witte achtergrond
tekent, en een zwarte chimpansee op een zwarte achtergrond weergeeft. Het is heel knap en
bijzonder om zo een illustratie te maken.
Dit boek is indrukwekkend en het laat je nadenken over een kant van een verhaal waar we eigenlijk
nog nooit over hebben nagedacht. Want zoals in het boek staat: ‘Oorlog is een mensenzaak, maar
wel een die ook dieren raakt’. En zo is het maar net!
