Samenvatting ´Beter maatschappelijk opvoeden´
Succesvolle opvoeding: Kinderen moeten zich gehecht voelen aan tenminste één verzorger, de
sociale omgeving moet enigszins voorspelbaar zijn, moet emotionele ondersteuning bieden en
prikkelen tot nieuwsgierigheid.
Autoritatieve opvoedingsstijl is het succesvolst.
Opvoeden heeft niet alleen te maken met een individueel belang maar ook met
gemeenschapsbelang.
Volgens de Winter heeft maatschappelijk opvoeden twee kanten:
1. Gemeenschappelijke verantwoordelijkheid die een samenleving heeft voor het grootbrengen van
elke generatie individuen.
2. Opvoeden tot het leven in gemeenschap, het ontwikkelen van een actieve, betrokken en
verantwoordelijke rol in de samenleving.
Gemeenschapszin is een fundamentele behoefte en een voorwaarde voor persoonlijke ontplooiing.
Verhaal van jeugdgevangenis – een alternatieve mogelijkheid: constructieve, rehabiliterende straf
voor en in de gemeenschap. (maatschappelijke dienstplicht)
John Dewey:
Democratie moet elke keer zelf weer betekenis geven. De opvoeder/onderwijzer heeft de taak om
hen te confronteren met relevante problemen en hen te stimuleren om actief, coöperatief en
verantwoordelijk naar gemeenschappelijke oplossingen te zoeken.
De school een gemeenschap van onderzoekers, waarin het maatschappelijk zoeken niet alleen maar
bijdraagt aan het intellectuele leerproces, maar tegelijkertijd een leerschool vormt voor
wederkerigheid, samenwerking, tolerantie en respect.
Peer-research draagt bij aan kennisontwikkeling over jeugdigen, maar waardeert en stimuleert
tegelijkertijd de rol als actieve, betrokken burgers.
Na onderzoek wordt aangegeven dat de sociaal-pedagogische infrastructuur waarin kinderen en
jongeren opgroeien, gaten vertoont.
Wederzijdse afhankelijkheid, wederkerigheid en sociale verbondenheid zijn absoluut noodzakelijk
voor geluk en welbevinden.
Hoe sterker de verbondenheid met ouders, hoe minder risico op delinquent gedrag.
Participatie-pedagogiek:
Normatief kader – actief, betrokken democratisch burgerschap
Scheppen van een omgeving waarin kinderen via gezamenlijke activiteit leren hun eigen behoeften af
te stemmen op anderen.
Sociale participatie leer je door te experimenteren.
In pedagogische situaties gaat het om het prikkelen van de nieuwsgierigheid, om het scheppen van
wederzijds respect en vertrouwen zodat er samen stappen gezet kunnen worden.
Een opvoedingsomgeving moet vooral voldoen aan de eis van affectiviteit en verbondenheid.
In het moderne transactionele ontwikkelingsmodel worden jongeren gezien als actieve co-
constructeur van zijn of haar eigen leefomgeving.
Jeugdbeleid moet zich richten op het welbevinden van de jeugdigen en controle en repressie.
Succesvolle opvoeding: Kinderen moeten zich gehecht voelen aan tenminste één verzorger, de
sociale omgeving moet enigszins voorspelbaar zijn, moet emotionele ondersteuning bieden en
prikkelen tot nieuwsgierigheid.
Autoritatieve opvoedingsstijl is het succesvolst.
Opvoeden heeft niet alleen te maken met een individueel belang maar ook met
gemeenschapsbelang.
Volgens de Winter heeft maatschappelijk opvoeden twee kanten:
1. Gemeenschappelijke verantwoordelijkheid die een samenleving heeft voor het grootbrengen van
elke generatie individuen.
2. Opvoeden tot het leven in gemeenschap, het ontwikkelen van een actieve, betrokken en
verantwoordelijke rol in de samenleving.
Gemeenschapszin is een fundamentele behoefte en een voorwaarde voor persoonlijke ontplooiing.
Verhaal van jeugdgevangenis – een alternatieve mogelijkheid: constructieve, rehabiliterende straf
voor en in de gemeenschap. (maatschappelijke dienstplicht)
John Dewey:
Democratie moet elke keer zelf weer betekenis geven. De opvoeder/onderwijzer heeft de taak om
hen te confronteren met relevante problemen en hen te stimuleren om actief, coöperatief en
verantwoordelijk naar gemeenschappelijke oplossingen te zoeken.
De school een gemeenschap van onderzoekers, waarin het maatschappelijk zoeken niet alleen maar
bijdraagt aan het intellectuele leerproces, maar tegelijkertijd een leerschool vormt voor
wederkerigheid, samenwerking, tolerantie en respect.
Peer-research draagt bij aan kennisontwikkeling over jeugdigen, maar waardeert en stimuleert
tegelijkertijd de rol als actieve, betrokken burgers.
Na onderzoek wordt aangegeven dat de sociaal-pedagogische infrastructuur waarin kinderen en
jongeren opgroeien, gaten vertoont.
Wederzijdse afhankelijkheid, wederkerigheid en sociale verbondenheid zijn absoluut noodzakelijk
voor geluk en welbevinden.
Hoe sterker de verbondenheid met ouders, hoe minder risico op delinquent gedrag.
Participatie-pedagogiek:
Normatief kader – actief, betrokken democratisch burgerschap
Scheppen van een omgeving waarin kinderen via gezamenlijke activiteit leren hun eigen behoeften af
te stemmen op anderen.
Sociale participatie leer je door te experimenteren.
In pedagogische situaties gaat het om het prikkelen van de nieuwsgierigheid, om het scheppen van
wederzijds respect en vertrouwen zodat er samen stappen gezet kunnen worden.
Een opvoedingsomgeving moet vooral voldoen aan de eis van affectiviteit en verbondenheid.
In het moderne transactionele ontwikkelingsmodel worden jongeren gezien als actieve co-
constructeur van zijn of haar eigen leefomgeving.
Jeugdbeleid moet zich richten op het welbevinden van de jeugdigen en controle en repressie.
