Toetsopdracht Ethiek
Pascale van Doorn
Studentnummer 500836478
Groep LD-2AGZ3
Docent Marijke Komen
Studieonderdeel Ethiek 2d
Studiegidsnummer 2618-AETHOP
Aantal woorden 1438 woorden
Inleveren 18 februari 2021
, Casusbeschrijving
Medisch
Mevrouw A is 91 jaar, een zeer kwetsbare dame met ernstig ondergewicht, die wordt opgenomen op onze
verpleegafdeling met een collumfractuur. In haar voorgeschiedenis heeft mevrouw een myocardinfarct
doorgemaakt, heeft ze Diabetes Mellitus-I, is ze slechthorend, incontinent en bekend met hypertensie. De dag
na opname wordt mevrouw geopereerd.
Psychosociaal
Mevrouw woont al jaren in een verpleeghuis en loopt daar met een rollator, waarmee ze onlangs is gevallen en
hierbij haar heup heeft gebroken. Ze heeft twee dochters met wie ze geen contact meer heeft. Na opname gaat
mevrouw weer terug naar haar plekje in het verpleeghuis.
Mevrouw heeft veel pijn; ze heeft gedurende haar opname een decibituswond op haar stuit ontwikkeld en eet
slecht. Het is een uitdaging om mevrouw te verzorgen: ze heeft veel pijn en schreeuwt het uit als we ADL-zorg
verlenen en omdat ze het liefst bijna plat ligt, is helpen met eten ook lastig.
De fysiotherapeut is in consult, zoals altijd bij revalidatie van collumfracturen, vastgelegd in Zorgpad Heup, maar
mevrouw weigert te mobiliseren. Ze vraagt zich überhaupt af waarom ze in het ziekenhuis is en geeft aan niet
meer te willen leven. Ik schrik van haar uitspraak en ga bij haar zitten om te praten. Ze is gevallen: dat zag er niet
goed uit, maar er is niet met haar overlegd: er is ‘gewoon’ een ambulance gebeld. Ik maak hierover een notitie in
haar dossier en ik informeer mijn werkbegeleider hierover.
Moreel dilemma
Mevrouw A weigert te mobiliseren, in welke vorm dan ook. Ze wil niet uit bed om in de stoel te zitten en ook niet
proberen te staan of te lopen. Onze afdeling heeft een Zorgpad Heup waarin het beleid voor mobiliseren is
opgenomen. Dit wordt ‘per order arts’ altijd opgevolgd.
Mijn moreel dilemma is:
a- moet ik mevrouw die niet uit bed wil na haar operatie en veel pijn heeft, tegen haar wil in mobiliseren,
met als negatieve gevolgen dat ik voorbij ga aan haar recht van autonomie, maar ook aan het feit of mijn
principes van weldoen en niet-schaden er nog wel toe doen?
of
b- laat ik mevrouw in bed met als negatieve gevolgen dat mevrouw lichamelijk verder zal verzwakken, het
risico dat haar decubituswond verergert en hierdoor haar algehele herstel niet op gang komt?
Waarden, normen en belangen
Analyse
In de professionele waarden en normen uit de Beroepscode (1) kan ik mij zeer vinden en deze zal ik dan ook
proberen, zo veel als mogelijk, aan te houden. Maar ik ben van mening dat ik in sommige situaties mijn
persoonlijke waarden en normen ook mag laten gelden. Professioneel gezien probeer ik een zo goed mogelijke
combinatie van zorgverlener/empathisch persoon probeer te maken. Voor goede zorgverlening is het heel
belangrijk dat patiënt en zorgverlener een goede zorgrelatie hebben, gebaseerd op wederzijds vertrouwen (3).
Pascale van Doorn
Studentnummer 500836478
Groep LD-2AGZ3
Docent Marijke Komen
Studieonderdeel Ethiek 2d
Studiegidsnummer 2618-AETHOP
Aantal woorden 1438 woorden
Inleveren 18 februari 2021
, Casusbeschrijving
Medisch
Mevrouw A is 91 jaar, een zeer kwetsbare dame met ernstig ondergewicht, die wordt opgenomen op onze
verpleegafdeling met een collumfractuur. In haar voorgeschiedenis heeft mevrouw een myocardinfarct
doorgemaakt, heeft ze Diabetes Mellitus-I, is ze slechthorend, incontinent en bekend met hypertensie. De dag
na opname wordt mevrouw geopereerd.
Psychosociaal
Mevrouw woont al jaren in een verpleeghuis en loopt daar met een rollator, waarmee ze onlangs is gevallen en
hierbij haar heup heeft gebroken. Ze heeft twee dochters met wie ze geen contact meer heeft. Na opname gaat
mevrouw weer terug naar haar plekje in het verpleeghuis.
Mevrouw heeft veel pijn; ze heeft gedurende haar opname een decibituswond op haar stuit ontwikkeld en eet
slecht. Het is een uitdaging om mevrouw te verzorgen: ze heeft veel pijn en schreeuwt het uit als we ADL-zorg
verlenen en omdat ze het liefst bijna plat ligt, is helpen met eten ook lastig.
De fysiotherapeut is in consult, zoals altijd bij revalidatie van collumfracturen, vastgelegd in Zorgpad Heup, maar
mevrouw weigert te mobiliseren. Ze vraagt zich überhaupt af waarom ze in het ziekenhuis is en geeft aan niet
meer te willen leven. Ik schrik van haar uitspraak en ga bij haar zitten om te praten. Ze is gevallen: dat zag er niet
goed uit, maar er is niet met haar overlegd: er is ‘gewoon’ een ambulance gebeld. Ik maak hierover een notitie in
haar dossier en ik informeer mijn werkbegeleider hierover.
Moreel dilemma
Mevrouw A weigert te mobiliseren, in welke vorm dan ook. Ze wil niet uit bed om in de stoel te zitten en ook niet
proberen te staan of te lopen. Onze afdeling heeft een Zorgpad Heup waarin het beleid voor mobiliseren is
opgenomen. Dit wordt ‘per order arts’ altijd opgevolgd.
Mijn moreel dilemma is:
a- moet ik mevrouw die niet uit bed wil na haar operatie en veel pijn heeft, tegen haar wil in mobiliseren,
met als negatieve gevolgen dat ik voorbij ga aan haar recht van autonomie, maar ook aan het feit of mijn
principes van weldoen en niet-schaden er nog wel toe doen?
of
b- laat ik mevrouw in bed met als negatieve gevolgen dat mevrouw lichamelijk verder zal verzwakken, het
risico dat haar decubituswond verergert en hierdoor haar algehele herstel niet op gang komt?
Waarden, normen en belangen
Analyse
In de professionele waarden en normen uit de Beroepscode (1) kan ik mij zeer vinden en deze zal ik dan ook
proberen, zo veel als mogelijk, aan te houden. Maar ik ben van mening dat ik in sommige situaties mijn
persoonlijke waarden en normen ook mag laten gelden. Professioneel gezien probeer ik een zo goed mogelijke
combinatie van zorgverlener/empathisch persoon probeer te maken. Voor goede zorgverlening is het heel
belangrijk dat patiënt en zorgverlener een goede zorgrelatie hebben, gebaseerd op wederzijds vertrouwen (3).
