Artikelen TOS II
Artikel 1 Bishop – What causes Specific Language Impairment in
Children? (2006)
Abstract
SLI wordt gediagnosticeerd als er een tekort is in de taalontwikkeling van een kind zonder duidelijke reden.
Vele jaren was er de neiging om aan te nemen dat SLI werd veroorzaakt door factoren als slechte opvoeding,
kleine hersenbeschadiging rond de geboorte of kortstondig gehoorverlies. Hierop volgend werd duidelijk dat
deze factoren veel minder belangrijk waren dan genen in het bepalen van het risico op SLI. Er werd gezocht
naar het gen voor SLI, maar al snel werd duidelijk dat niet één oorzaak kan gelden voor alle gevallen. Er zijn
gevallen gevonden waarbij een mutatie zorgde voor SLI, maar bij de meeste kinderen met deze stoornis is het
meer complex met meerdere genetische- en omgevingsrisicofactoren. Het duidelijkste bewijs voor genetische
effecten komt van studies die SLI diagnosticeerden met gebruik van theoretisch gemotiveerde maten van
onderliggende cognitieve tekorten in plaats van conventionele klinische criteria.
Inleiding
De meeste kinderen leren zelfs goed te praten zelfs als er maar een beperkte input van de ouders komt of als
ze visueel beperkt zijn en dus niet zien waar over gepraat wordt. Kinderen met een gehoorbeschadiging en
(bijna) niks horen, kunnen alleen leren praten met een alternatief systeem als ze hier aan blootgesteld worden.
Kinderen met SLI hebben grote problemen in het leren te praten, ondanks de normale ontwikkeling in andere
gebieden.
SLI komt bij ongeveer 7% van de kinderen voor, al hangt dit af van de diagnostische criteria en de leeftijd van
het kind.
SLI als een sterk genetische stoornis
Studies laten zien dat SLI vaak voorkomt binnen families. Dit suggereert een genetische invloed, maar
waterdicht is dit niet, want families delen, naast dezelfde genen, ook dezelfde omgeving. Tweelingenstudies
laten zien dat de omgeving onbelangrijk is bij de oorzaak van SLI. Onderzoek bij tweelingen van wie er één
gediagnosticeerd is met SLI: één-eiige tweelingen hebben een grotere gelijkenis dan twee-eiige tweelingen. Er
bleek een erfelijke en genetische component.
Is er een gen voor taal?
Nee. FOXP2 leek een kandidaat, maar blijkt de activiteit van andere genen te reguleren (Mabel Rice).
Bovendien: veel kinderen met SLI hebben geen enkele afwijking aan het FOXP2 gen.
Genetische invloeden op verschillende aspecten van een taalbeperking
Zoeken naar meerdere endophenotypes (oorzaak in kind die je aan buitenkant kunt zien):
Het analyseren van onderliggende factoren die een causale rol spelen in SLO, zoals: nonwoord repetitie gaat
slechter, vanwege fonologisch kortetermijngeheugen / auditieve verwerkingsproblemen. Kinderen met SLI zijn
hier slecht in; mogelijke relatie met chromosoom 16.
SLI als een stoornis met meerdere onderliggende tekorten
Taalontwikkeling is een robuust proces met meerdere routes naar effectieve taalverwerving en het blijkt dat als
er één aspect is dat de taalontwikkeling zou kunnen hinderen, dat kinderen dan relatief weinig problemen
ondervinden. Als er meerdere routes gestoord zijn, dan ontstaan er problemen.
Bij SLI is er sprake van meerdere aspecten die de taalontwikkeling belemmeren het zoeken naar enkele
oorzaken en duidelijk afgebakende subgroepen wellicht niet heilzaam.
Klinische implicaties
Bischop pleit voor het onderzoeken van de resultaten van taaltherapie, maar dan op een manier dat gemeten
wordt hoe talige vaardigheden in de loop van de tijd veranderen.
Verdere aanwijzingen
De taak voor psychologen is om uit te zoeken welke aspecten van taal problematisch zijn en ook erfelijk blijken
te zijn. Dat levert kandidaten op voor een genetische analyse en zo voor endophenotypes. Problemen met
Artikel 1 Bishop – What causes Specific Language Impairment in
Children? (2006)
Abstract
SLI wordt gediagnosticeerd als er een tekort is in de taalontwikkeling van een kind zonder duidelijke reden.
Vele jaren was er de neiging om aan te nemen dat SLI werd veroorzaakt door factoren als slechte opvoeding,
kleine hersenbeschadiging rond de geboorte of kortstondig gehoorverlies. Hierop volgend werd duidelijk dat
deze factoren veel minder belangrijk waren dan genen in het bepalen van het risico op SLI. Er werd gezocht
naar het gen voor SLI, maar al snel werd duidelijk dat niet één oorzaak kan gelden voor alle gevallen. Er zijn
gevallen gevonden waarbij een mutatie zorgde voor SLI, maar bij de meeste kinderen met deze stoornis is het
meer complex met meerdere genetische- en omgevingsrisicofactoren. Het duidelijkste bewijs voor genetische
effecten komt van studies die SLI diagnosticeerden met gebruik van theoretisch gemotiveerde maten van
onderliggende cognitieve tekorten in plaats van conventionele klinische criteria.
Inleiding
De meeste kinderen leren zelfs goed te praten zelfs als er maar een beperkte input van de ouders komt of als
ze visueel beperkt zijn en dus niet zien waar over gepraat wordt. Kinderen met een gehoorbeschadiging en
(bijna) niks horen, kunnen alleen leren praten met een alternatief systeem als ze hier aan blootgesteld worden.
Kinderen met SLI hebben grote problemen in het leren te praten, ondanks de normale ontwikkeling in andere
gebieden.
SLI komt bij ongeveer 7% van de kinderen voor, al hangt dit af van de diagnostische criteria en de leeftijd van
het kind.
SLI als een sterk genetische stoornis
Studies laten zien dat SLI vaak voorkomt binnen families. Dit suggereert een genetische invloed, maar
waterdicht is dit niet, want families delen, naast dezelfde genen, ook dezelfde omgeving. Tweelingenstudies
laten zien dat de omgeving onbelangrijk is bij de oorzaak van SLI. Onderzoek bij tweelingen van wie er één
gediagnosticeerd is met SLI: één-eiige tweelingen hebben een grotere gelijkenis dan twee-eiige tweelingen. Er
bleek een erfelijke en genetische component.
Is er een gen voor taal?
Nee. FOXP2 leek een kandidaat, maar blijkt de activiteit van andere genen te reguleren (Mabel Rice).
Bovendien: veel kinderen met SLI hebben geen enkele afwijking aan het FOXP2 gen.
Genetische invloeden op verschillende aspecten van een taalbeperking
Zoeken naar meerdere endophenotypes (oorzaak in kind die je aan buitenkant kunt zien):
Het analyseren van onderliggende factoren die een causale rol spelen in SLO, zoals: nonwoord repetitie gaat
slechter, vanwege fonologisch kortetermijngeheugen / auditieve verwerkingsproblemen. Kinderen met SLI zijn
hier slecht in; mogelijke relatie met chromosoom 16.
SLI als een stoornis met meerdere onderliggende tekorten
Taalontwikkeling is een robuust proces met meerdere routes naar effectieve taalverwerving en het blijkt dat als
er één aspect is dat de taalontwikkeling zou kunnen hinderen, dat kinderen dan relatief weinig problemen
ondervinden. Als er meerdere routes gestoord zijn, dan ontstaan er problemen.
Bij SLI is er sprake van meerdere aspecten die de taalontwikkeling belemmeren het zoeken naar enkele
oorzaken en duidelijk afgebakende subgroepen wellicht niet heilzaam.
Klinische implicaties
Bischop pleit voor het onderzoeken van de resultaten van taaltherapie, maar dan op een manier dat gemeten
wordt hoe talige vaardigheden in de loop van de tijd veranderen.
Verdere aanwijzingen
De taak voor psychologen is om uit te zoeken welke aspecten van taal problematisch zijn en ook erfelijk blijken
te zijn. Dat levert kandidaten op voor een genetische analyse en zo voor endophenotypes. Problemen met
