Handboek bij de behandeling van alcoholverslaving (CRA)
h1
een verslaving wordt beschouwd als een langdurige, chronische ziekte, waarbij de
belonende werking van alcohol en drugs op de hersenen, een centrale rol speelt. Juist
deze beloningsaspecten staan centraal in de CRA. Deze richt zich op het ontwikkelen van
een alternatieve leefstijl die meer belonend is dan het middelengebruik.
Het is een cognitieve gedragsmatige behandeling, die zich richt op gedragsverandering.
Het is gericht op de aanname dat bekrachtigers uit sociale omgeving een grote invloed
zijn en bepalen of het gebruik wordt voortgezet.
Primair richt het zich op de bekrachtigers in de fysieke omgeving, zoals het gezin,
vrienden, vrijetijdsbesteding, werk o.i.d.
Het maakt gebruik van farmacotherapie om de bekrachtigende werking van de
psychotrope stoffen te reduceren.
CRA omvat diagnostiek en functieanalyse
- farmacotherapie : verbeteren van therapietrouw
- monitoring van gedrag en middelengebruik ( UC’s en bloed-alcoholconcentratie)
- relatietherapie: sociale netwerkbegeleiding
- oriëntatie op werk
- oriëntatie op opleiding en vrijetijd
- probleemoplossende vaardigheden: sociale vaardigheidstrainingen en
terugvalpreventie
CRA geldt als een van de meest werkzame methodieken bij behandeling bij verslavingen.
Pag 17 en 18 over craft stond er niet in.
H2
CRA veronderstelt dat mensen gemotiveerd zijn om hun middelengebruik te veranderen
als zij hiertoe gestimuleerd (beloond) worden.
Een positieve bekrachtiger is een stimulus die de kans op herhaling van dat gedrag
vergroot.
Het is belangrijk om te identificeren van unieke bekrachtigers. Dit begint al in de
assessmentfase, waarbij geïnventariseerd wordt waarom de cliënt hulp heeft gezocht.
Motivatie vergroten:
- Het is van belang om in het begin meerdere sessies na elkaar te doen. Motivatie is het
grootst aan het begin van een behandeling, doordat er dan recent iets is voorgevallen
wat rede gaf tot het zoeken van hulp.
- positieve verwachtingen over het behandelresultaat scheppen. Begrip tonen voor
afweermechanismen van de cliënt. Het houdt ook in dat negatieve consequenties van het
gebruik benoemd worden, maar tegelijkertijd ook benoemd wordt dat er haalbare
oplossingen zijn.
- Wat ook de motivatie vergroot, is door een belangrijke ander te betrekken bij het proces.
Door trainingen kan hij of zij leren hoe gevoelens adequaat kunnen worden uitgedrukt
en hoe de cliënt gesteund kan worden.
welke onderwerpen aan bod moeten komen bij de intakefase:
h1
een verslaving wordt beschouwd als een langdurige, chronische ziekte, waarbij de
belonende werking van alcohol en drugs op de hersenen, een centrale rol speelt. Juist
deze beloningsaspecten staan centraal in de CRA. Deze richt zich op het ontwikkelen van
een alternatieve leefstijl die meer belonend is dan het middelengebruik.
Het is een cognitieve gedragsmatige behandeling, die zich richt op gedragsverandering.
Het is gericht op de aanname dat bekrachtigers uit sociale omgeving een grote invloed
zijn en bepalen of het gebruik wordt voortgezet.
Primair richt het zich op de bekrachtigers in de fysieke omgeving, zoals het gezin,
vrienden, vrijetijdsbesteding, werk o.i.d.
Het maakt gebruik van farmacotherapie om de bekrachtigende werking van de
psychotrope stoffen te reduceren.
CRA omvat diagnostiek en functieanalyse
- farmacotherapie : verbeteren van therapietrouw
- monitoring van gedrag en middelengebruik ( UC’s en bloed-alcoholconcentratie)
- relatietherapie: sociale netwerkbegeleiding
- oriëntatie op werk
- oriëntatie op opleiding en vrijetijd
- probleemoplossende vaardigheden: sociale vaardigheidstrainingen en
terugvalpreventie
CRA geldt als een van de meest werkzame methodieken bij behandeling bij verslavingen.
Pag 17 en 18 over craft stond er niet in.
H2
CRA veronderstelt dat mensen gemotiveerd zijn om hun middelengebruik te veranderen
als zij hiertoe gestimuleerd (beloond) worden.
Een positieve bekrachtiger is een stimulus die de kans op herhaling van dat gedrag
vergroot.
Het is belangrijk om te identificeren van unieke bekrachtigers. Dit begint al in de
assessmentfase, waarbij geïnventariseerd wordt waarom de cliënt hulp heeft gezocht.
Motivatie vergroten:
- Het is van belang om in het begin meerdere sessies na elkaar te doen. Motivatie is het
grootst aan het begin van een behandeling, doordat er dan recent iets is voorgevallen
wat rede gaf tot het zoeken van hulp.
- positieve verwachtingen over het behandelresultaat scheppen. Begrip tonen voor
afweermechanismen van de cliënt. Het houdt ook in dat negatieve consequenties van het
gebruik benoemd worden, maar tegelijkertijd ook benoemd wordt dat er haalbare
oplossingen zijn.
- Wat ook de motivatie vergroot, is door een belangrijke ander te betrekken bij het proces.
Door trainingen kan hij of zij leren hoe gevoelens adequaat kunnen worden uitgedrukt
en hoe de cliënt gesteund kan worden.
welke onderwerpen aan bod moeten komen bij de intakefase:
