Verpleegkundige kennis Toetsstof
Het beroep van een hbo-verpleegkundige en het verpleegkundig proces (week 1)
Ontwikkelingen in de gezondheidszorg
Zorgen voor elkaar is er altijd al geweest door middel van roeping en naastenliefde. Rond
1875 werd verpleegkunde een volwaardig beroep, hier zorgde Florence Nightingale voor. In
1950 werd het idee van ‘roeping’ losgelaten en legde men meer het accent op de
verpleegtechnieken.
1972: Oprichting van het mbo-v en het hbo-v
1977: Wet tot Bescherming van het Diploma van Verpleegkundige
De Commissie Hoger Beroeps Opleiding Verplegenden concludeerde in 1969 dat hbo-
dagonderwijs in de verpleegkunde onontkoombaar was, vanwege de toenemende
complexiteit van het verpleegkundige beroep. Dit had mensen nodig die konden reflecteren
op hun handelen.
1993: Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (BIG-register).
1994: Nieuwe kwalificatiestructuur en samenhangend opleidingsstelsel.
1997: Oude in service van de opleiding wordt opgeheven.
Huidige ontwikkelingen die van invloed zijn op het beroep:
1. Dubbele vergrijzing
2. Schaarste
3. ICT/Technische oplossingen
4. Internationalisering
Dit leidt tot een nieuw beroepsprofiel en opleidingsprofiel.
Waarom een nu weer een nieuw beroepsprofiel?
Er is belang aan preventie, omdat er een sterke toename is van chronische ziekten.
Er komen kwalitatief andere eisen, door de sociaal-culturele ontwikkelingen.
Taakverschuivingen vinden plaats waardoor er veranderingen in zorgaanbod en
werkproces komen.
Ondersteuning en zelfmanagement.
Andere kijk gekomen op gezondheid.
Behoefte aan duidelijker onderscheid tussen het mbo en hbo.
Onderscheid MBO en HBO verpleegkundige
MBO: volledig zelfstandig en eindverantwoordelijk voor de zorg in situaties die volgens
protocol kunnen worden uitgevoerd.
HBO: volledig zelfstandig en eindverantwoordelijk voor de zorg in situaties die hoogcomplex
zijn, bovendien actief om de kwaliteit van de zorg te bevorderen.
, Arts versus verpleegkundige & autonoom versus participatief handelen
Arts richt zich op de ziekte (diagnose en behandeling).
Verpleegkundige richt zich op de gevolgen van een ziekte voor een patiënt. Daarbij verliest
zij het ‘gezonde deel van de patiënt’ niet uit het oog en bevordert zij het zelfmanagement
van de patiënt.
Autonoom handelen: binnen het verpleegkundig beroepsdomein.
Participatief handelen: deelnemen in de diagnostiek of behandeling waarvoor een andere
professional verantwoordelijk is.
Verplegen
Dient een specifiek doel:
1. Bevorderen van gezondheid, herstel, groei en ontwikkeling.
2. Het voorkomen van ziekte, aandoening of beperking.
3. Lijden en pijn minimaliseren en mensen in staat stellen hun ziekte en de gevolgen te
begrijpen en daarmee door te gaan.
4. Het handhaven van de best mogelijke kwaliteit van leven tot aan het eind.
Verplegen vind verder plaats in een specifiek domein en is gericht op de persoon als geheel
en niet op een bepaald aspect of een specifieke pathologische situatie. Daarnaast is het
gebaseerd op ethische waarden en is er respect. Ten slotte commitment aan partnerschap
en heerst er verantwoordelijkheid.
Zorgverlener
Als zorgverlener is de verpleegkundige gericht op het versterken van het zelfmanagement
van mensen in hun sociale context.
Verplegen omvat: het vaststellen van de behoefte aan verpleegkundige zorg door middel
van klinisch redeneren, therapeutische interventies en persoonlijke verzorging, educatie en
ondersteuning.
Gezondheidsbevorderaar
Verpleegkundige beweegt zich in een maatschappij en zorgsector, waarin het denken in
termen van zorg en ziekte verschuift naar gedrag en gezondheid. De verpleegkundige zorgt
voor zelfmanagement en ondersteunt hierin.
Verder betrekt de gezondheidsbevorderaar ook de naasten en mantelzorg er actief bij. Er
wordt zo rekening gehouden met de sociale contacten.
Gezondheid
Is het vermogen van mensen zich aan te passen en een eigen regie te voeren in het licht van
fysieke, emotionele en sociale uitdagingen van het leven.
Het beroep van een hbo-verpleegkundige en het verpleegkundig proces (week 1)
Ontwikkelingen in de gezondheidszorg
Zorgen voor elkaar is er altijd al geweest door middel van roeping en naastenliefde. Rond
1875 werd verpleegkunde een volwaardig beroep, hier zorgde Florence Nightingale voor. In
1950 werd het idee van ‘roeping’ losgelaten en legde men meer het accent op de
verpleegtechnieken.
1972: Oprichting van het mbo-v en het hbo-v
1977: Wet tot Bescherming van het Diploma van Verpleegkundige
De Commissie Hoger Beroeps Opleiding Verplegenden concludeerde in 1969 dat hbo-
dagonderwijs in de verpleegkunde onontkoombaar was, vanwege de toenemende
complexiteit van het verpleegkundige beroep. Dit had mensen nodig die konden reflecteren
op hun handelen.
1993: Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (BIG-register).
1994: Nieuwe kwalificatiestructuur en samenhangend opleidingsstelsel.
1997: Oude in service van de opleiding wordt opgeheven.
Huidige ontwikkelingen die van invloed zijn op het beroep:
1. Dubbele vergrijzing
2. Schaarste
3. ICT/Technische oplossingen
4. Internationalisering
Dit leidt tot een nieuw beroepsprofiel en opleidingsprofiel.
Waarom een nu weer een nieuw beroepsprofiel?
Er is belang aan preventie, omdat er een sterke toename is van chronische ziekten.
Er komen kwalitatief andere eisen, door de sociaal-culturele ontwikkelingen.
Taakverschuivingen vinden plaats waardoor er veranderingen in zorgaanbod en
werkproces komen.
Ondersteuning en zelfmanagement.
Andere kijk gekomen op gezondheid.
Behoefte aan duidelijker onderscheid tussen het mbo en hbo.
Onderscheid MBO en HBO verpleegkundige
MBO: volledig zelfstandig en eindverantwoordelijk voor de zorg in situaties die volgens
protocol kunnen worden uitgevoerd.
HBO: volledig zelfstandig en eindverantwoordelijk voor de zorg in situaties die hoogcomplex
zijn, bovendien actief om de kwaliteit van de zorg te bevorderen.
, Arts versus verpleegkundige & autonoom versus participatief handelen
Arts richt zich op de ziekte (diagnose en behandeling).
Verpleegkundige richt zich op de gevolgen van een ziekte voor een patiënt. Daarbij verliest
zij het ‘gezonde deel van de patiënt’ niet uit het oog en bevordert zij het zelfmanagement
van de patiënt.
Autonoom handelen: binnen het verpleegkundig beroepsdomein.
Participatief handelen: deelnemen in de diagnostiek of behandeling waarvoor een andere
professional verantwoordelijk is.
Verplegen
Dient een specifiek doel:
1. Bevorderen van gezondheid, herstel, groei en ontwikkeling.
2. Het voorkomen van ziekte, aandoening of beperking.
3. Lijden en pijn minimaliseren en mensen in staat stellen hun ziekte en de gevolgen te
begrijpen en daarmee door te gaan.
4. Het handhaven van de best mogelijke kwaliteit van leven tot aan het eind.
Verplegen vind verder plaats in een specifiek domein en is gericht op de persoon als geheel
en niet op een bepaald aspect of een specifieke pathologische situatie. Daarnaast is het
gebaseerd op ethische waarden en is er respect. Ten slotte commitment aan partnerschap
en heerst er verantwoordelijkheid.
Zorgverlener
Als zorgverlener is de verpleegkundige gericht op het versterken van het zelfmanagement
van mensen in hun sociale context.
Verplegen omvat: het vaststellen van de behoefte aan verpleegkundige zorg door middel
van klinisch redeneren, therapeutische interventies en persoonlijke verzorging, educatie en
ondersteuning.
Gezondheidsbevorderaar
Verpleegkundige beweegt zich in een maatschappij en zorgsector, waarin het denken in
termen van zorg en ziekte verschuift naar gedrag en gezondheid. De verpleegkundige zorgt
voor zelfmanagement en ondersteunt hierin.
Verder betrekt de gezondheidsbevorderaar ook de naasten en mantelzorg er actief bij. Er
wordt zo rekening gehouden met de sociale contacten.
Gezondheid
Is het vermogen van mensen zich aan te passen en een eigen regie te voeren in het licht van
fysieke, emotionele en sociale uitdagingen van het leven.
