Kenmerkende aspecten tijdvak 1: tijd
van jagers en boeren (tot 3.000 v.C)
1. De levenswijze van jager-verzamelaars
Het grootste deel van de geschiedenis leefden mensen als nomaden in de
samenleving van jager-verzamelaars. Ze kwamen aan hun voedsel door te jagen
(mannen) en voedsel te verzamelen (vrouwen) in de natuur. Omdat mensen nog
niet konden schrijven is onze kennis over de prehistorie gebaseerd op
ongeschreven bronnen.
2. Het ontstaan van landbouw en landbouwsamenlevingen
De levenswijze van mensen veranderde door de ontwikkeling van de landbouw
die voor het eerst ontstond bij het Midden-Oosten in het gebied van de halve
maan omstreeks 10 000 v.C. De overstap van jagen en verzamelen naar
akkerbouw en veeteelt duurde duizenden jaren, maar had zulke grote gevolgen
dat gesproken wordt van de landbouwrevolutie. De landbouwsamenleving
ontstond waarin mensen in dorpen leefden. Uit gevonden graven weten we dat
deze eerste boeren geloofden in een hiernamaals.
3. Het ontstaan van de eerste stedelijke gemeenschappen
In Mesopotamië, langs de vruchtbare oevers van de Eufraat en de Tigris,
ontstond de eerste stedelijke beschaving omstreeks 3500 v.C. Door de gunstige
natuurlijke omstandigheden ontstond een landbouwoverschot, waardoor een deel
van de bevolking in steden kon wonen en leven van nijverheid en handel. Om de
bevloeiing van akkers in deze landbouwstedelijke samenleving te organiseren
ontwikkelden leiders zich tot koningen, die met ambtenaren, priesters en soldaten
heersten over een groot gebied. Voor de administratie van het bestuur werd het
schrift uitgevonden. Mensen geloofden in machtige goden die alles bepaalden.
van jagers en boeren (tot 3.000 v.C)
1. De levenswijze van jager-verzamelaars
Het grootste deel van de geschiedenis leefden mensen als nomaden in de
samenleving van jager-verzamelaars. Ze kwamen aan hun voedsel door te jagen
(mannen) en voedsel te verzamelen (vrouwen) in de natuur. Omdat mensen nog
niet konden schrijven is onze kennis over de prehistorie gebaseerd op
ongeschreven bronnen.
2. Het ontstaan van landbouw en landbouwsamenlevingen
De levenswijze van mensen veranderde door de ontwikkeling van de landbouw
die voor het eerst ontstond bij het Midden-Oosten in het gebied van de halve
maan omstreeks 10 000 v.C. De overstap van jagen en verzamelen naar
akkerbouw en veeteelt duurde duizenden jaren, maar had zulke grote gevolgen
dat gesproken wordt van de landbouwrevolutie. De landbouwsamenleving
ontstond waarin mensen in dorpen leefden. Uit gevonden graven weten we dat
deze eerste boeren geloofden in een hiernamaals.
3. Het ontstaan van de eerste stedelijke gemeenschappen
In Mesopotamië, langs de vruchtbare oevers van de Eufraat en de Tigris,
ontstond de eerste stedelijke beschaving omstreeks 3500 v.C. Door de gunstige
natuurlijke omstandigheden ontstond een landbouwoverschot, waardoor een deel
van de bevolking in steden kon wonen en leven van nijverheid en handel. Om de
bevloeiing van akkers in deze landbouwstedelijke samenleving te organiseren
ontwikkelden leiders zich tot koningen, die met ambtenaren, priesters en soldaten
heersten over een groot gebied. Voor de administratie van het bestuur werd het
schrift uitgevonden. Mensen geloofden in machtige goden die alles bepaalden.
