Probleem 1
http://www.studeersnel.nl/nl/document/erasmus-universiteit-rotterdam/clinical-psychology-anxiety-and-
stress/samenvattingen/samenvatting-klinische-psychologie-angst-en-stress-probleem-
1/106109/view?auth=1&auth_prem=0&prem_doc=0&testVersion=
Toates
Stress: fysiologische en psychologische reactie op een waargenomen bedreigende omgeving.
Veel soorten gebeurtenissen kunnen stressvol zijn, en het lichaam reageert op alle soorten stress op
verschillende manieren. Elke bedreiging voor het lichaam, naast zijn specifieke effecten, activeert een
algemene reactie op stress: het general adaption syndrome.
De beginfase, alarm, wordt gekarakteriseerd door verhoogde activiteit van het sympathetisch
zenuwstelsel, het klaarmaken van het lichaam voor korte noodactiviteit. De hypothalamus activeert
het SNS, en veroorzaakt dat de adrenal glands stresshormonen (epinephrine en norepinephrine)
vrijlaten in de bloedbaan.
Tijdens de tweede fase, resistance, daalt de sympathetische reactie, maar de adrenale cortex scheidt
cortisol en andere hormonen die het lichaam in staat stelt om langdurige alertheid te behouden,
infecties te bestrijden, en wonden te genezen.
Na intense, langdurige stress de derde fase, exhaustion: het individu is moe, inactief, en kwetsbaar
omdat het zenuwstelsel en immuunsysteem geen energie meer hebben om hun verhoogde reacties
vol te houden. Stress kan een adaptieve korte termijn reactie zijn op bedreiging, maar na verloop van
tijd kan het onze gezondheid en welzijn in gevaar brengen.
We kunnen niet met stressvolle situaties omgaan, we hebben geen coping strategy. Stimuli die stress
veroorzaken: stressoren.
We proberen onze ‘psychologische homeostase’ te beschermen door verschillende acties te ondernemen (bijv.
psychologische overbelasting vermijden, comfort van anderen zoeken, voorspelling en controle
zoeken, conflicten vermijden, etc.). Stress vormt een chronische verstoring van zo’n psychologische
homeostase. Verstoringen van fysiologie, zoals hoge bloeddruk en adrenalineniveaus, hiermee
geassocieerd.
Via het CNS oefenen psychologische stressoren veelomvattende effecten uit op de fysiologie van
het lichaam. Sommige van deze zelfde effecten op het lichaam kunnen worden veroorzaakt door
fysiologische stressoren, d.w.z. afwijkingen van fysiologische homeostase, zoals in bloedverlies.
‘Stress’ dekt de reactie op psychologische (bijv. ongenoegen over ontslag) en fysiologische (bijv. langdurige
blootstelling aan kou) veroorzakers en wijst dus op gemeenschappelijke reacties in het lichaam. Een langdurige
periode geassocieerd met psychologische en fysiologische verstoring omschreven als stress.
Stress is het pathologisch uitrekken van gedragsmatige systemen tot buiten hun adaptief bereik. Bijvoorbeeld:
verhoogde hartslag en bloeddruk kan adaptief zijn op korte termijn bij het omgaan met natuurlijke
bedreigingen, zoals beren. Ze kunnen maladaptive worden als ze elke dag chronisch geactiveerd zijn met weinig
ontsnapping aan de veroorzakers van stress.
Bewustzijn van stres is een belangrijke gezondheidskwestie.
Stress karakteriseren
Tekenen van stress: arousal.
Stressor > arousal, activatie. Er kan arousal zijn zonder stress, maar geen stress zonder arousal.
In stress ondernemen dieren gedragsmatige en fysiologische (bijv. autonome) actie. Sympathetic
nervous system meestal opgewekt en daardoor worden adrenaline (epinephrine) en noradrenaline
(norepinephrine) in verhoogde hoeveelheden vrijgelaten in de bloedbaan. Hormonen corticosteroïden
meestal in een hoog tempo uitgescheiden en zij mobiliseren metabolische bronnen in het lichaam. Set
van reacties: emergency reaction. Langdurige excitatie van deze hormonale systemen geven een
indicatie van stress.
http://www.studeersnel.nl/nl/document/erasmus-universiteit-rotterdam/clinical-psychology-anxiety-and-
stress/samenvattingen/samenvatting-klinische-psychologie-angst-en-stress-probleem-
1/106109/view?auth=1&auth_prem=0&prem_doc=0&testVersion=
Toates
Stress: fysiologische en psychologische reactie op een waargenomen bedreigende omgeving.
Veel soorten gebeurtenissen kunnen stressvol zijn, en het lichaam reageert op alle soorten stress op
verschillende manieren. Elke bedreiging voor het lichaam, naast zijn specifieke effecten, activeert een
algemene reactie op stress: het general adaption syndrome.
De beginfase, alarm, wordt gekarakteriseerd door verhoogde activiteit van het sympathetisch
zenuwstelsel, het klaarmaken van het lichaam voor korte noodactiviteit. De hypothalamus activeert
het SNS, en veroorzaakt dat de adrenal glands stresshormonen (epinephrine en norepinephrine)
vrijlaten in de bloedbaan.
Tijdens de tweede fase, resistance, daalt de sympathetische reactie, maar de adrenale cortex scheidt
cortisol en andere hormonen die het lichaam in staat stelt om langdurige alertheid te behouden,
infecties te bestrijden, en wonden te genezen.
Na intense, langdurige stress de derde fase, exhaustion: het individu is moe, inactief, en kwetsbaar
omdat het zenuwstelsel en immuunsysteem geen energie meer hebben om hun verhoogde reacties
vol te houden. Stress kan een adaptieve korte termijn reactie zijn op bedreiging, maar na verloop van
tijd kan het onze gezondheid en welzijn in gevaar brengen.
We kunnen niet met stressvolle situaties omgaan, we hebben geen coping strategy. Stimuli die stress
veroorzaken: stressoren.
We proberen onze ‘psychologische homeostase’ te beschermen door verschillende acties te ondernemen (bijv.
psychologische overbelasting vermijden, comfort van anderen zoeken, voorspelling en controle
zoeken, conflicten vermijden, etc.). Stress vormt een chronische verstoring van zo’n psychologische
homeostase. Verstoringen van fysiologie, zoals hoge bloeddruk en adrenalineniveaus, hiermee
geassocieerd.
Via het CNS oefenen psychologische stressoren veelomvattende effecten uit op de fysiologie van
het lichaam. Sommige van deze zelfde effecten op het lichaam kunnen worden veroorzaakt door
fysiologische stressoren, d.w.z. afwijkingen van fysiologische homeostase, zoals in bloedverlies.
‘Stress’ dekt de reactie op psychologische (bijv. ongenoegen over ontslag) en fysiologische (bijv. langdurige
blootstelling aan kou) veroorzakers en wijst dus op gemeenschappelijke reacties in het lichaam. Een langdurige
periode geassocieerd met psychologische en fysiologische verstoring omschreven als stress.
Stress is het pathologisch uitrekken van gedragsmatige systemen tot buiten hun adaptief bereik. Bijvoorbeeld:
verhoogde hartslag en bloeddruk kan adaptief zijn op korte termijn bij het omgaan met natuurlijke
bedreigingen, zoals beren. Ze kunnen maladaptive worden als ze elke dag chronisch geactiveerd zijn met weinig
ontsnapping aan de veroorzakers van stress.
Bewustzijn van stres is een belangrijke gezondheidskwestie.
Stress karakteriseren
Tekenen van stress: arousal.
Stressor > arousal, activatie. Er kan arousal zijn zonder stress, maar geen stress zonder arousal.
In stress ondernemen dieren gedragsmatige en fysiologische (bijv. autonome) actie. Sympathetic
nervous system meestal opgewekt en daardoor worden adrenaline (epinephrine) en noradrenaline
(norepinephrine) in verhoogde hoeveelheden vrijgelaten in de bloedbaan. Hormonen corticosteroïden
meestal in een hoog tempo uitgescheiden en zij mobiliseren metabolische bronnen in het lichaam. Set
van reacties: emergency reaction. Langdurige excitatie van deze hormonale systemen geven een
indicatie van stress.
