Eldering (2011) - H 7 uit Cultuur en opvoeding (Eldering).
Opvoeding in allochtone gezinnen
Acculturatie en accommodatie
Acculturatie: een veranderingsproces wanneer 2 autonome culturen langdurig met elkaar in contact
staan. Snelheid en reikwijdte variëren, vooral bepaald door de culturele kenmerken van de, de houding
van immigranten t.a.v. acculturatie en de mate waarin zij in de nieuwe samenleving en cultuur
participeren.
Soms hebben gezinnen al voor hun emigratie kennisgemaakt met de cultuur van het land en
hiervan zelfs elementen overgenomen. Bijv. immigranten uit voormalige koloniën, zoals Suriname.
Geldt ook deels voor immigranten uit door andere Europese staten gekoloniseerde gebieden,
bijv. Marokko (door Frankrijk). Turkije nooit gekoloniseerd geweest door een westerse mogendheid.
Attitude tot acculturatie
Attitude om zich aan te passen aan de cultuur bepaald door verschillende factoren:
1. Tijdelijk of permanent verblijf. Migranten die van plan zijn naar hun herkomstland terug te keren,
vinden het belangrijk dat hun kinderen de officiële taal van dit land leren en niet van hun cultuur
vervreemd raken.
2. Doelstelling. Arbeidsmigranten hier primair gekomen om te werken. Na gezinshereniging wensen zij dat
hun kinderen een betere maatschappelijke positie zullen bereiken. Economische migranten (Surinamers)
hechten veel waarde aan goed onderwijs voor hun kinderen.
3. Opvattingen. Allochtone groepen die sinds generaties achtergesteld zijn, ontwikkelen een ambivalente
attitude t.a.v. de dominante cultuur en samenleving. Hebben de hoop op verbetering van hun sociale
positie opgegeven en geven hun kinderen een ambivalente boodschap over het onderwijs. Recente
immigranten zijn nog optimistisch over hun kansen in de nieuwe samenleving en stimuleren hun kinderen
zich aan te passen aan de taal en cultuur op school.
4. Culturele afstand tussen bevolkingsgroepen. Acculturatie-attitude van immigranten kan per
cultuurdomein verschillen. Economische immigranten uit collectivistische culturen positief tegenover
acculturatie op taal, onderwijs en maatschappelijke positie. Immigranten uit niet-westerse (islamitische)
samenlevingen geven vaak niet hun religieuze waarden en andere kernwaarden op.
5. Machtsverhoudingen in gezinnen en groeperingen. In allochtone groeperingen waarin vrouwen een
ondergeschikte positie hebben, hebben mannen grotere weerstand tegen aanpassing aan westerse
cultuur dan vrouwen.
Accommodatie na gezinshereniging
Accommodatie: proces van gewenning.
Accommodatie van gezinnen na migratie kan sterk verschillen. Uitersten:
● Herstel of continuering van het traditionele rollenpatroon (traditioneel gezinstype).
De vader neemt de rol van pater familias weer op zich en zijn vrouw in een ondergeschikte plaats.
Vooral bij oudere immigranten met een laag opleidingsniveau en culturele en religieuze kenmerken die
sterk verschillen van die in het land van immigratie. Bij islamitische groeperingen uit traditionele
plattelandsgebieden, zoals Marokkanen en Turken in NL.
● Ontstaan van een meer egalitaire relatie tussen man en vrouw (egalitair gezinstype).
Man en vrouw een meer gelijke positie.
Vooral bij immigranten uit Zuid-Europese landen.
Accommodatieproblemen na huwelijksmigratie vaak nog groter dan na gezinshereniging.
Accommodatiestrategie van immigrantengezinnen heeft grote invloed op de ontwikkeling en
onderwijsprestaties van kinderen en het ontstaan van psychosociale problemen in gezinnen.
Acculturatieverschillen in gezinnen
Participatie in de nieuwe samenleving een belangrijke factor in het acculturatieproces. Immigranten die
frequent en intensief op meerdere terreinen van de nieuwe samenleving participeren, nemen sneller en
Opvoeding in allochtone gezinnen
Acculturatie en accommodatie
Acculturatie: een veranderingsproces wanneer 2 autonome culturen langdurig met elkaar in contact
staan. Snelheid en reikwijdte variëren, vooral bepaald door de culturele kenmerken van de, de houding
van immigranten t.a.v. acculturatie en de mate waarin zij in de nieuwe samenleving en cultuur
participeren.
Soms hebben gezinnen al voor hun emigratie kennisgemaakt met de cultuur van het land en
hiervan zelfs elementen overgenomen. Bijv. immigranten uit voormalige koloniën, zoals Suriname.
Geldt ook deels voor immigranten uit door andere Europese staten gekoloniseerde gebieden,
bijv. Marokko (door Frankrijk). Turkije nooit gekoloniseerd geweest door een westerse mogendheid.
Attitude tot acculturatie
Attitude om zich aan te passen aan de cultuur bepaald door verschillende factoren:
1. Tijdelijk of permanent verblijf. Migranten die van plan zijn naar hun herkomstland terug te keren,
vinden het belangrijk dat hun kinderen de officiële taal van dit land leren en niet van hun cultuur
vervreemd raken.
2. Doelstelling. Arbeidsmigranten hier primair gekomen om te werken. Na gezinshereniging wensen zij dat
hun kinderen een betere maatschappelijke positie zullen bereiken. Economische migranten (Surinamers)
hechten veel waarde aan goed onderwijs voor hun kinderen.
3. Opvattingen. Allochtone groepen die sinds generaties achtergesteld zijn, ontwikkelen een ambivalente
attitude t.a.v. de dominante cultuur en samenleving. Hebben de hoop op verbetering van hun sociale
positie opgegeven en geven hun kinderen een ambivalente boodschap over het onderwijs. Recente
immigranten zijn nog optimistisch over hun kansen in de nieuwe samenleving en stimuleren hun kinderen
zich aan te passen aan de taal en cultuur op school.
4. Culturele afstand tussen bevolkingsgroepen. Acculturatie-attitude van immigranten kan per
cultuurdomein verschillen. Economische immigranten uit collectivistische culturen positief tegenover
acculturatie op taal, onderwijs en maatschappelijke positie. Immigranten uit niet-westerse (islamitische)
samenlevingen geven vaak niet hun religieuze waarden en andere kernwaarden op.
5. Machtsverhoudingen in gezinnen en groeperingen. In allochtone groeperingen waarin vrouwen een
ondergeschikte positie hebben, hebben mannen grotere weerstand tegen aanpassing aan westerse
cultuur dan vrouwen.
Accommodatie na gezinshereniging
Accommodatie: proces van gewenning.
Accommodatie van gezinnen na migratie kan sterk verschillen. Uitersten:
● Herstel of continuering van het traditionele rollenpatroon (traditioneel gezinstype).
De vader neemt de rol van pater familias weer op zich en zijn vrouw in een ondergeschikte plaats.
Vooral bij oudere immigranten met een laag opleidingsniveau en culturele en religieuze kenmerken die
sterk verschillen van die in het land van immigratie. Bij islamitische groeperingen uit traditionele
plattelandsgebieden, zoals Marokkanen en Turken in NL.
● Ontstaan van een meer egalitaire relatie tussen man en vrouw (egalitair gezinstype).
Man en vrouw een meer gelijke positie.
Vooral bij immigranten uit Zuid-Europese landen.
Accommodatieproblemen na huwelijksmigratie vaak nog groter dan na gezinshereniging.
Accommodatiestrategie van immigrantengezinnen heeft grote invloed op de ontwikkeling en
onderwijsprestaties van kinderen en het ontstaan van psychosociale problemen in gezinnen.
Acculturatieverschillen in gezinnen
Participatie in de nieuwe samenleving een belangrijke factor in het acculturatieproces. Immigranten die
frequent en intensief op meerdere terreinen van de nieuwe samenleving participeren, nemen sneller en
