Biomedisch
Anatomie en fysiologie
Weblecture 1:
Kennisclip; het hart
Het hart ligt in het
midden. De apex
(punt) ligt links.
De bloedsomloop is
een cyclus die steeds
wordt herhaald;
Hart – pulmonale
circulatie – hart –
systemische
circulatie – hart –
pulmonale circulatie
– hart – systemische
circulatie – hart enzovoort.
Het hart wordt onderverdeeld in vier holle ruimten en worden
gescheiden door vier kleppen. De boezems en de ventrikels. De av-
kleppen en semilunaire kleppen.
Rechteratrium (rechterboezem): zuurstofarm bloed stroomt vanuit
de systematische circulatie het rechteratrium in:
Rechterventrikel (rechterkamer): Vanuit het rechteratrium wordt
het bloed doorgegeven aan het rechterventrikel, waarna het de
pulmonale circulatie in wordt gepompt;
De rechterharthelft is voor de bloedsomloop in de pulmonale
circulatie. Bloed uit het systemische circulatie bevat weinig zuurstof
en is rijk aan koolstofdioxide en afvalstoffen doordat het vanuit
actieve weefsels komt. De rechterharthelft perst het bloed de
pulmonale circulatie in, waar het van zuurstof wordt verzien.
Het linkeratrium (linkerboezem): Zuurstofrijk bloed stroomt vanuit
de pulmonale circulatie het linkeratrium in;
Het linkerventrikel (linkerkamer): Vanuit het linkeratrium wordt
het bloed doorgegeven aan het linkerventrikel, waarna het de
systematische circulatie in wordt gepompt. De linkerhelft is
verantwoordelijk voor de systemische circulatie. Zuurstofrijk bloed
treedt deze circulatie binnen via de aorta. Kort nadat de aorta het
hart in craniale richting verlaat, buigt deze in een U-vormige bocht;
de aortaboog. Vervolgens loopt de aorta achter het hart verder in
caudale richting. Verschillende arteriën ontspringen uit de aorta
terwijl deze naar caudaal loopt. Deze arteriën voorzien de organen in
de thoracale en abdominale holtes van zuurstofrijk bloed.
,Atrioventriculaire (AV) kleppen; Ze bevinden zich in de overgang
van de atria naar de ventrikels. Ze zijn aan beide kanten bedekt met
een laag endocard.
Tricupidalisklep; scheidt het rechteratrium van het
rechterventrikel. Mitralisklep; scheidt het
linkeratrium van het linkeratrium. De belangrijkste functie van de
AV-kleppen is sturing van het bloed, waarbij het bloed alleen in de
richting van het atrium naar het ventrikel stroomt.
Semilunaire kleppen; Deze verbinden de ventrikels met de grote
bloedvaten. Pulmonalisklep; scheidt het rechterventrikel van de
arteria pulmonalis, terwijl de aortaklep tussen het linkerventrikel en
de aorta ligt. Door de semilunaire kleppen stroomt het bloed ook in
een richting: van de ventrikels naar de grote bloedvaten.
De hartcyclus bestaat uit een reeks van opeenvolgende
gebeurtenissen die optreden in de tijd tussen twee hartslagen. De
hartcyclus bestaat uit vier fasen en duurt bij een hartfrequentie van
75 slagen per minuut 8 seconde. De fasen die elkaar continu
opvolgen zijn; ventrikelvulling, isovolumetrische contractie,
ventrikel-ejectie en isovolumetrische relaxatie.
Opbouw hartwand: (<- ->)
1. Endocardium
Endotheel = gladde laag
2. Myocardium
Gespierde deel
3. Epidcardium
Binnenkant van ‘’hartzakje’’.
(onderdeel pericardium.)
Bloedvoorziening van het hart door coronaria.
- Slagaders zorgen voor zuurstofrijk bloed
- Hart venen voeren afvalstoffen af
Fasen van de hartcyclus:
- Samentrekken = contraleren / systole
- Ontspannen = dilateren / diastole
, Ventrikelvulling
1. Een snelle ventriculaire vulling door grote drukverschil tussen
atrium en ventrikel.
2. Bloed stroomt langzamer het ventrikel in, want het drukverschil is
dan niet meer zo groot. Deze twee fasen heten ook wel de
passieve vullingsfase (zorgen voor 80% van de totale vulling v/d
ventrikels).
3. Laatste fase: resterende 20% van de ventrikelvulling komt tot
stand door de atriale kick: atria knijpen samen, waardoor het
bloed in het ventrikel wordt geperst. Door de hoge druk in het
atrium, ontstaat door de systole, kan het bloed even niet van de
venen het hart in stromen. Ondanks dat er geen kleppen bestaan
tussen de venen en de atria, stroomt slechts een kleine
hoeveelheid bloed terug de venen in. Het bloed volgt de weg van
de minste weerstand en verlaat de atria dus via de grote opening
tussen de atria en de ventrikels.
Isovolumetrische contractie (alles blijft gelijk)
Meteen na het einde van de atriale systole gaan de ventrikels
samenknijpen. Door de contractie van het myocard stijgt de druk in
de ventrikels. Wanneer deze hoger is dan in de atria sluiten de AV-
kleppen. Ook de papillairspieren contraheren, waardoor wordt
voorkomen dat de AV-kleppen te ver doorbuigen in de atria en
hierdoor gaan lekken. De druk in de ventrikels blijft toenemen terwijl
de hoeveelheid bloed in elk ventrikel gelijk blijft aangezien zowel de
AV- als semilunairkleppen gesloten zijn.
Ventrikel-ejectie (uitstoot van bloed)
De ventrikel-ejectie is het tweede deel v/d ventriculaire systole.
Ejectie betekent in deze context het uitstoten van bloed uit het hart
in de aorta en truncus pulmonalis. Op het moment dat de druk in de
ventrikels hoger is dan in de arterien, gaan de semilunairkleppen
open en stroomt het bloed vanuit de ventrikels de truncus
pulmonalis en aorta in. De ejectiefractie is hoeveel procent van het
bloed uit het ventrikel wordt gepompt per hartslag, in dit geval iets
minder dan 60%. Een ejectiefractie van (minder) 40% is een teken
van hartfalen. Het bloed dat in het ventrikel achterblijft, is het eind
systolisch volume.
Isovolumetrische relexatie (alles blijft gelijk)
Anatomie en fysiologie
Weblecture 1:
Kennisclip; het hart
Het hart ligt in het
midden. De apex
(punt) ligt links.
De bloedsomloop is
een cyclus die steeds
wordt herhaald;
Hart – pulmonale
circulatie – hart –
systemische
circulatie – hart –
pulmonale circulatie
– hart – systemische
circulatie – hart enzovoort.
Het hart wordt onderverdeeld in vier holle ruimten en worden
gescheiden door vier kleppen. De boezems en de ventrikels. De av-
kleppen en semilunaire kleppen.
Rechteratrium (rechterboezem): zuurstofarm bloed stroomt vanuit
de systematische circulatie het rechteratrium in:
Rechterventrikel (rechterkamer): Vanuit het rechteratrium wordt
het bloed doorgegeven aan het rechterventrikel, waarna het de
pulmonale circulatie in wordt gepompt;
De rechterharthelft is voor de bloedsomloop in de pulmonale
circulatie. Bloed uit het systemische circulatie bevat weinig zuurstof
en is rijk aan koolstofdioxide en afvalstoffen doordat het vanuit
actieve weefsels komt. De rechterharthelft perst het bloed de
pulmonale circulatie in, waar het van zuurstof wordt verzien.
Het linkeratrium (linkerboezem): Zuurstofrijk bloed stroomt vanuit
de pulmonale circulatie het linkeratrium in;
Het linkerventrikel (linkerkamer): Vanuit het linkeratrium wordt
het bloed doorgegeven aan het linkerventrikel, waarna het de
systematische circulatie in wordt gepompt. De linkerhelft is
verantwoordelijk voor de systemische circulatie. Zuurstofrijk bloed
treedt deze circulatie binnen via de aorta. Kort nadat de aorta het
hart in craniale richting verlaat, buigt deze in een U-vormige bocht;
de aortaboog. Vervolgens loopt de aorta achter het hart verder in
caudale richting. Verschillende arteriën ontspringen uit de aorta
terwijl deze naar caudaal loopt. Deze arteriën voorzien de organen in
de thoracale en abdominale holtes van zuurstofrijk bloed.
,Atrioventriculaire (AV) kleppen; Ze bevinden zich in de overgang
van de atria naar de ventrikels. Ze zijn aan beide kanten bedekt met
een laag endocard.
Tricupidalisklep; scheidt het rechteratrium van het
rechterventrikel. Mitralisklep; scheidt het
linkeratrium van het linkeratrium. De belangrijkste functie van de
AV-kleppen is sturing van het bloed, waarbij het bloed alleen in de
richting van het atrium naar het ventrikel stroomt.
Semilunaire kleppen; Deze verbinden de ventrikels met de grote
bloedvaten. Pulmonalisklep; scheidt het rechterventrikel van de
arteria pulmonalis, terwijl de aortaklep tussen het linkerventrikel en
de aorta ligt. Door de semilunaire kleppen stroomt het bloed ook in
een richting: van de ventrikels naar de grote bloedvaten.
De hartcyclus bestaat uit een reeks van opeenvolgende
gebeurtenissen die optreden in de tijd tussen twee hartslagen. De
hartcyclus bestaat uit vier fasen en duurt bij een hartfrequentie van
75 slagen per minuut 8 seconde. De fasen die elkaar continu
opvolgen zijn; ventrikelvulling, isovolumetrische contractie,
ventrikel-ejectie en isovolumetrische relaxatie.
Opbouw hartwand: (<- ->)
1. Endocardium
Endotheel = gladde laag
2. Myocardium
Gespierde deel
3. Epidcardium
Binnenkant van ‘’hartzakje’’.
(onderdeel pericardium.)
Bloedvoorziening van het hart door coronaria.
- Slagaders zorgen voor zuurstofrijk bloed
- Hart venen voeren afvalstoffen af
Fasen van de hartcyclus:
- Samentrekken = contraleren / systole
- Ontspannen = dilateren / diastole
, Ventrikelvulling
1. Een snelle ventriculaire vulling door grote drukverschil tussen
atrium en ventrikel.
2. Bloed stroomt langzamer het ventrikel in, want het drukverschil is
dan niet meer zo groot. Deze twee fasen heten ook wel de
passieve vullingsfase (zorgen voor 80% van de totale vulling v/d
ventrikels).
3. Laatste fase: resterende 20% van de ventrikelvulling komt tot
stand door de atriale kick: atria knijpen samen, waardoor het
bloed in het ventrikel wordt geperst. Door de hoge druk in het
atrium, ontstaat door de systole, kan het bloed even niet van de
venen het hart in stromen. Ondanks dat er geen kleppen bestaan
tussen de venen en de atria, stroomt slechts een kleine
hoeveelheid bloed terug de venen in. Het bloed volgt de weg van
de minste weerstand en verlaat de atria dus via de grote opening
tussen de atria en de ventrikels.
Isovolumetrische contractie (alles blijft gelijk)
Meteen na het einde van de atriale systole gaan de ventrikels
samenknijpen. Door de contractie van het myocard stijgt de druk in
de ventrikels. Wanneer deze hoger is dan in de atria sluiten de AV-
kleppen. Ook de papillairspieren contraheren, waardoor wordt
voorkomen dat de AV-kleppen te ver doorbuigen in de atria en
hierdoor gaan lekken. De druk in de ventrikels blijft toenemen terwijl
de hoeveelheid bloed in elk ventrikel gelijk blijft aangezien zowel de
AV- als semilunairkleppen gesloten zijn.
Ventrikel-ejectie (uitstoot van bloed)
De ventrikel-ejectie is het tweede deel v/d ventriculaire systole.
Ejectie betekent in deze context het uitstoten van bloed uit het hart
in de aorta en truncus pulmonalis. Op het moment dat de druk in de
ventrikels hoger is dan in de arterien, gaan de semilunairkleppen
open en stroomt het bloed vanuit de ventrikels de truncus
pulmonalis en aorta in. De ejectiefractie is hoeveel procent van het
bloed uit het ventrikel wordt gepompt per hartslag, in dit geval iets
minder dan 60%. Een ejectiefractie van (minder) 40% is een teken
van hartfalen. Het bloed dat in het ventrikel achterblijft, is het eind
systolisch volume.
Isovolumetrische relexatie (alles blijft gelijk)
