Anouk Antonissen
Samenvatting week 2
OVERZICHT
De artikelen in week 2 gaan allemaal over mentale representaties. Er bestaan verschillende soorten
visies met betrekking tot deze mentale representaties:
- Klassieke visie:
o Mentale representaties zijn abstract en arbitrair.
o Er is alleen een syntax en geen semantiek.
o Bijv. het woord ‘boom’ lijkt niet op een plaatje van een boom. In plaats van een plaatje wordt er een
feature lijst (=lijst van kenmerken) gemaakt.
o Turing is aanhanger van deze visie.
o DUS: geen plaatje, maar in woorden iets beschrijven.
o Appel: woorden als: ‘geen’, ‘round’, ‘apple’ vormen de representatie.
o Artikel Markman en Dietrich.
- Perceptual symbols:
o Geen arbitraire symbolen, maar gekoppeld aan perceptie.
o Het gaat om de ervaringen met een object die worden opgeslagen.
o Dus: voelen, ruiken, zien etc. dragen bij aan de mentale representatie van een ding.
o Appel: smaak, kleur, zicht van de appel vormen de representatie.
o Artikel Markman en Dietrich.
- Embodied cognition:
o Artikel Shapiro.
- Geen mentale representatie nodig:
o Dit artikel stelt dat je een robot kan bouwen die kan interacteren met de wereld; er zijn dus geen
mentale representaties nodig.
o Artikel Brooks.
Het artikel van Dale stelt vervolgens dat we niet 1 visie moeten kiezen, maar dat we een pluralistische
benadering moeten aannemen.
Markman, A.B., & Dietrich, E. (2000). Extending the classical view of representation. Trends in Cognitive
Sciences, 4(12), 470–475. doi:10.1016/S1364-6613(00)01559-X
In dit artikel wordt de klassieke opvatting van representatie besproken met daarbij een aantal alternatieve
benaderingen. Deze alternatieve benaderingen worden 1 voor 1 toegelicht en daarbij wordt gekeken naar
hoe zij de klassieke opvatting uitbreiden.
Abstract
Representatie is altijd een centraal onderdeel geweest van modellen binnen de cognitieve wetenschap. Dit
idee is echter aangevallen door meerdere onderzoekers die voor alternatieve benaderingen pleiten. Hierbij
kan gedacht worden aan perceptual symbol systems, situated action, embodied cognition, dynamical
systems die zich verzetten tegen de assumpties van de klassieke representational approach. In dit artikel
wordt de kern assumptie van de representational view uitgelegd, en er wordt aandacht geschonken aan
vier alternatieve benaderingen. De auteurs suggereren dat de vier modellen belangrijke informatie kunnen
toevoegen, maar dat zij de klassieker niet kunnen vervangen.
Inleiding
Sinds 1950 worden modellen van cognitie gedomineerd door representational approaches. Deze modellen
bevatten een bepaald soort intern mechanisme voor het opslaan en manipuleren van data, evenals
processen die gebruik maken van representaties om intelligent gedrag te uiten.
De cognitieve wetenschap heeft grote vooruitgang geboekt, maar misschien niet zo groot als sommige
onderzoekers hoopten. De standard representational assumptions krijgen de schuld van dit gebrek aan
vooruitgang.
1
, Anouk Antonissen
Dit artikel: eerst wordt er dieper in gegaan op de klassieke opvatting van representaties die in cognitieve
modellen wordt gebruikt. Vervolgens zal het gaan over 4 recente benaderingen van cognitieve modellen:
perceptual symbol systems, situated action, embodied cognition en dynamical systems. Elke benadering
wordt naar voren gebracht als een opvolger van de klassieke
opvatting. De auteurs suggereren dat de vier modellen belangrijke informatie kunnen toevoegen, maar dat zij
de klassieke benadering niet kunnen vervangen.
Klassieke opvatting van representatie (classical view of representation)
Binnen de cognitieve wetenschap worden veel verschillende soorten representaties gebruikt, maar het is
onmogelijk om van al deze representaties een samenvatting te geven.
- Mentale representaties zijn abstract en arbitrair.
- Er is alleen een syntax en geen semantiek.
- Bijv. het woord ‘boom’ lijkt niet op een plaatje van een boom. In plaats van een plaatje wordt er een
feature lijst (=lijst van kenmerken) gemaakt.
- Turing is aanhanger van deze visie.
- DUS: geen plaatje, maar in woorden iets beschrijven.
- Appel: woorden als: ‘geen’, ‘round’, ‘apple’ vormen de representatie.
Volgens de klassieke opvatting hebben alle benaderingen voor representaties vijf kern-assumpties:
1. Representaties zijn mediërende ‘staten’ van intelligente systemen die informatie dragen.
2. Cognitieve systemen vereisen enkele blijvende representaties.
3. Cognitieve systemen hebben bepaalde symbolen in zich.
4. Sommige representaties zijn gebonden aan een bepaald perceptueel systeem, terwijl anderen amodal
zijn.
5. Veel cognitieve functies kunnen gemodelleerd worden onafhankelijk van de particular sensor and effector
systems van de cognitieve agent.
Eerste assumptie:
Representaties zijn mediërende staten van intelligente systemen die informatie dragen. Dus er bestaan
mediërende staten die intern aan het cognitieve systeem zijn. Representaties = Mediator.
Om iets te laten gelden als een mediërende staat, moet het aan vier condities voldoen:
1) Er moet een representerende wereld zijn. De representatieve wereld bestaat uit elementen die dienen als
representaties.
2) Er moet een gerepresenteerde wereld zijn. De gerepresenteerde wereld is de informatie (ofwel binnen
het systeem of buiten het systeem) die wordt gerepresenteerd.
3) Er is een set van representerende relaties die bepalen hoe elementen in de representatieve wereld staan
voor elementen in de gerepresenteerde wereld.
4) Er zijn processen die informatie gebruiken in de representatieve wereld.
Voorbeeld: het contrast model of similarity van Tversky Hij gaat ervanuit dat objecten (the represented
world) worden gerepresenteerd door sets van kenmerken (the representing world). Elk kenmerk is een
symbool dat staat voor een bepaalde eigenschap van het object, zoals de kleur blauw (the representing
relationship). Paren van sets die twee objecten representeren, worden gecombineerd door het vinden van
het kruispunt van deze twee objecten (a process that acts on the representations). De kenmerken die met
elkaar in het kruispunt liggen zijn de overeenkomsten van het paar, en de kenmerken die niet in het kruispunt
liggen zijn de verschillen van het paar.
2
Samenvatting week 2
OVERZICHT
De artikelen in week 2 gaan allemaal over mentale representaties. Er bestaan verschillende soorten
visies met betrekking tot deze mentale representaties:
- Klassieke visie:
o Mentale representaties zijn abstract en arbitrair.
o Er is alleen een syntax en geen semantiek.
o Bijv. het woord ‘boom’ lijkt niet op een plaatje van een boom. In plaats van een plaatje wordt er een
feature lijst (=lijst van kenmerken) gemaakt.
o Turing is aanhanger van deze visie.
o DUS: geen plaatje, maar in woorden iets beschrijven.
o Appel: woorden als: ‘geen’, ‘round’, ‘apple’ vormen de representatie.
o Artikel Markman en Dietrich.
- Perceptual symbols:
o Geen arbitraire symbolen, maar gekoppeld aan perceptie.
o Het gaat om de ervaringen met een object die worden opgeslagen.
o Dus: voelen, ruiken, zien etc. dragen bij aan de mentale representatie van een ding.
o Appel: smaak, kleur, zicht van de appel vormen de representatie.
o Artikel Markman en Dietrich.
- Embodied cognition:
o Artikel Shapiro.
- Geen mentale representatie nodig:
o Dit artikel stelt dat je een robot kan bouwen die kan interacteren met de wereld; er zijn dus geen
mentale representaties nodig.
o Artikel Brooks.
Het artikel van Dale stelt vervolgens dat we niet 1 visie moeten kiezen, maar dat we een pluralistische
benadering moeten aannemen.
Markman, A.B., & Dietrich, E. (2000). Extending the classical view of representation. Trends in Cognitive
Sciences, 4(12), 470–475. doi:10.1016/S1364-6613(00)01559-X
In dit artikel wordt de klassieke opvatting van representatie besproken met daarbij een aantal alternatieve
benaderingen. Deze alternatieve benaderingen worden 1 voor 1 toegelicht en daarbij wordt gekeken naar
hoe zij de klassieke opvatting uitbreiden.
Abstract
Representatie is altijd een centraal onderdeel geweest van modellen binnen de cognitieve wetenschap. Dit
idee is echter aangevallen door meerdere onderzoekers die voor alternatieve benaderingen pleiten. Hierbij
kan gedacht worden aan perceptual symbol systems, situated action, embodied cognition, dynamical
systems die zich verzetten tegen de assumpties van de klassieke representational approach. In dit artikel
wordt de kern assumptie van de representational view uitgelegd, en er wordt aandacht geschonken aan
vier alternatieve benaderingen. De auteurs suggereren dat de vier modellen belangrijke informatie kunnen
toevoegen, maar dat zij de klassieker niet kunnen vervangen.
Inleiding
Sinds 1950 worden modellen van cognitie gedomineerd door representational approaches. Deze modellen
bevatten een bepaald soort intern mechanisme voor het opslaan en manipuleren van data, evenals
processen die gebruik maken van representaties om intelligent gedrag te uiten.
De cognitieve wetenschap heeft grote vooruitgang geboekt, maar misschien niet zo groot als sommige
onderzoekers hoopten. De standard representational assumptions krijgen de schuld van dit gebrek aan
vooruitgang.
1
, Anouk Antonissen
Dit artikel: eerst wordt er dieper in gegaan op de klassieke opvatting van representaties die in cognitieve
modellen wordt gebruikt. Vervolgens zal het gaan over 4 recente benaderingen van cognitieve modellen:
perceptual symbol systems, situated action, embodied cognition en dynamical systems. Elke benadering
wordt naar voren gebracht als een opvolger van de klassieke
opvatting. De auteurs suggereren dat de vier modellen belangrijke informatie kunnen toevoegen, maar dat zij
de klassieke benadering niet kunnen vervangen.
Klassieke opvatting van representatie (classical view of representation)
Binnen de cognitieve wetenschap worden veel verschillende soorten representaties gebruikt, maar het is
onmogelijk om van al deze representaties een samenvatting te geven.
- Mentale representaties zijn abstract en arbitrair.
- Er is alleen een syntax en geen semantiek.
- Bijv. het woord ‘boom’ lijkt niet op een plaatje van een boom. In plaats van een plaatje wordt er een
feature lijst (=lijst van kenmerken) gemaakt.
- Turing is aanhanger van deze visie.
- DUS: geen plaatje, maar in woorden iets beschrijven.
- Appel: woorden als: ‘geen’, ‘round’, ‘apple’ vormen de representatie.
Volgens de klassieke opvatting hebben alle benaderingen voor representaties vijf kern-assumpties:
1. Representaties zijn mediërende ‘staten’ van intelligente systemen die informatie dragen.
2. Cognitieve systemen vereisen enkele blijvende representaties.
3. Cognitieve systemen hebben bepaalde symbolen in zich.
4. Sommige representaties zijn gebonden aan een bepaald perceptueel systeem, terwijl anderen amodal
zijn.
5. Veel cognitieve functies kunnen gemodelleerd worden onafhankelijk van de particular sensor and effector
systems van de cognitieve agent.
Eerste assumptie:
Representaties zijn mediërende staten van intelligente systemen die informatie dragen. Dus er bestaan
mediërende staten die intern aan het cognitieve systeem zijn. Representaties = Mediator.
Om iets te laten gelden als een mediërende staat, moet het aan vier condities voldoen:
1) Er moet een representerende wereld zijn. De representatieve wereld bestaat uit elementen die dienen als
representaties.
2) Er moet een gerepresenteerde wereld zijn. De gerepresenteerde wereld is de informatie (ofwel binnen
het systeem of buiten het systeem) die wordt gerepresenteerd.
3) Er is een set van representerende relaties die bepalen hoe elementen in de representatieve wereld staan
voor elementen in de gerepresenteerde wereld.
4) Er zijn processen die informatie gebruiken in de representatieve wereld.
Voorbeeld: het contrast model of similarity van Tversky Hij gaat ervanuit dat objecten (the represented
world) worden gerepresenteerd door sets van kenmerken (the representing world). Elk kenmerk is een
symbool dat staat voor een bepaalde eigenschap van het object, zoals de kleur blauw (the representing
relationship). Paren van sets die twee objecten representeren, worden gecombineerd door het vinden van
het kruispunt van deze twee objecten (a process that acts on the representations). De kenmerken die met
elkaar in het kruispunt liggen zijn de overeenkomsten van het paar, en de kenmerken die niet in het kruispunt
liggen zijn de verschillen van het paar.
2
