Probleem 3
Leerdoelen:
- Wat is een eetstoornis en welke typen zijn er?
- Hoe ontstaat een eetstoornis?
- Hoe behandel je een eetstoornis?
Bronnen: Vd. Molen, Franken en de twee artikelen
Wat is een eetstoornis?
Eetstoornis vs. Eetprobleem
Een eetstoornis onderscheidt zich van een eetprobleem door de ernst van de symptomen.
Door een eetstoornis wordt men vaak disfunctioneel, patiënten ondervinden er zoveel last
van dat het moeilijk wordt om nog normaal te functioneren.
Algemeen
Meer dan de helft van de vrouwen vind zichzelf te dek. 1 op de 5 vrouwen heeft eens per
maand een eetbui en 10% daarvan braakt het eten uit. Zulke eetgewoontes komen zoveel
voor dat het nauwelijks abnormaal genoemd kan worden.
Welke typen eetstoornissen zijn er?
Soorten eetstoornissen
- Anorexia Nervosa
- Boulimia Nervosa
- Binge eating disorder
- Anders:
o Pica stoornis: alles eten wat niet eetbaar is
o Ruminatie stoornis: voedsel eten en dit opbraken
- Overige eetstoornissen:
o Wanneer voldaan word aan bijna alle criteria van de DSM, maar net niet
voldoende
Anorexia Nervosa
Betekenis anorexie: Grieks voor het verliezen van de eetlust, maar dit is eigenlijk een foute
term.
Anorexia nervosa patiënten hebben geen gebrek aan eetlust (ze kunnen dus wel eten), maar
zij onderdrukken hun eetlust (ze willen niet eten).
Ze hebben abnormaal eetgedrag en een groot verlangen naar mager zijn (=magerzucht).
Dit wordt veroorzaakt door hun verstoorde lichaamsbeeld.
Er is een obsessie met alles wat te maken heeft met eten, gewicht en lichaamsomvang. Er
worden continu calorieën geteld en ze piekeren over wat ze wel of niet moeten eten. Nadat ze
, hebben gegeten wordt er vaak zware inspanning gedaan, overgegeven of gebruik gemaakt
van laxeermiddelen om het gewicht weer te verliezen. De gedachtes over het dik zijn en de
angst om dik te zijn verdwijnen hierdoor niet! Het is juist gebleken dat gewichtsverlies bij
deze patiënten de angst om dikker te worden versterkt.
Anorexia nervosa is een gevaarlijke ziekte, het sterftecijfer (vaak door ondervoeding of
suïcide) ligt tussen de 5 en 21,5%. Het is het meest voorkomend bij mensen tussen de 15 en
19 jaar. Het komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen.
Zelfwaardering bij anorexia patiënten hangt samen met hun ideeën over lichaamsvorm en
gewicht. Gewichtsverlies wordt gezien als indrukwekkende prestatie en zelfdiscipline.
Toename in gewicht is voor hen falen en gebrek aan zelfbeheersing.
Experiment:
Onderzoekers denken uit het voorgaande dat patiënten met anorexia nervosa een gestoorde
lichaamsperceptie hebben ze overschatten de omvang van hun lichaam. Echter klinisch
onderzoek kon dit niet eenduidig aantonen. Zo bleek dat gezonde vrouwen vaak een te
optimistische kijk hebben op hun lichaam (= verstoord) en vrouwen met een eetstoornis een
realistische kijk. Dit leidde tot de gedachte dat het lichaamsbeeld onderhevig kan zijn aan
depressief realisme een realistische kijk op het lichaam maakt ongelukkig, terwijl een te
optimistische kijk juist leidt tot een blijde gezondheid.
Prevalentie
- Lifetime: 0,5%
- 90/95% vrouwen
- Age of unset: adolescentie (15-19 jaar)
- Deadrate: 5-8%
Er bestaan twee subtypen:
1. Beperkende type:
- Deze patiënten hebben geen last van vreetbuien en zijn ook niet bezig met laxeren,
maar beperken hun voedselinname. Hierdoor komt het purgeergedrag bij deze
patiënten minder voor.
- Overmatige inspanning/sport
- 50% van de Anorexia patiënten
2. Purgerend type:
- Betekenis purgeren: reinigen van het lichaam
- Bij dit type worden alle gedragingen bedoeld om voedsel zo snel mogelijk uit het
lichaam te verwijderen. Dit doen ze door middel van braken, laxeermiddelen,
diuretica (plasmiddelen) en andere middelen.
o Het opwekken van braken De braakreflex wordt meestal opgewekt door
een langwerpig voorwerp. Na verloop van tijd wordt deze reflex zo standaard
dat anorexia patiënten al kunnen braken door op de maag te drukken.
o Het gebruik van laxantia (= laxeermiddelen) Door deze middelen wordt
het voedsel versneld door de darmen gespoeld. Dit verhindert een volledige
opname van voedingsmiddelen, waardoor er minder energie uitgehaald kan
worden (= calorieën). Echter hebben deze middelen een paradoxaal effect; de
beweeglijkheid van de darmen neemt af of stopt. Hierdoor kan men slappe of
niet-responsieve darmen krijgen. Wanneer men stopt met deze middelen treed
reflexmatige vochtretentie (oedeem) op; het lichaam houdt meer vocht dan
Leerdoelen:
- Wat is een eetstoornis en welke typen zijn er?
- Hoe ontstaat een eetstoornis?
- Hoe behandel je een eetstoornis?
Bronnen: Vd. Molen, Franken en de twee artikelen
Wat is een eetstoornis?
Eetstoornis vs. Eetprobleem
Een eetstoornis onderscheidt zich van een eetprobleem door de ernst van de symptomen.
Door een eetstoornis wordt men vaak disfunctioneel, patiënten ondervinden er zoveel last
van dat het moeilijk wordt om nog normaal te functioneren.
Algemeen
Meer dan de helft van de vrouwen vind zichzelf te dek. 1 op de 5 vrouwen heeft eens per
maand een eetbui en 10% daarvan braakt het eten uit. Zulke eetgewoontes komen zoveel
voor dat het nauwelijks abnormaal genoemd kan worden.
Welke typen eetstoornissen zijn er?
Soorten eetstoornissen
- Anorexia Nervosa
- Boulimia Nervosa
- Binge eating disorder
- Anders:
o Pica stoornis: alles eten wat niet eetbaar is
o Ruminatie stoornis: voedsel eten en dit opbraken
- Overige eetstoornissen:
o Wanneer voldaan word aan bijna alle criteria van de DSM, maar net niet
voldoende
Anorexia Nervosa
Betekenis anorexie: Grieks voor het verliezen van de eetlust, maar dit is eigenlijk een foute
term.
Anorexia nervosa patiënten hebben geen gebrek aan eetlust (ze kunnen dus wel eten), maar
zij onderdrukken hun eetlust (ze willen niet eten).
Ze hebben abnormaal eetgedrag en een groot verlangen naar mager zijn (=magerzucht).
Dit wordt veroorzaakt door hun verstoorde lichaamsbeeld.
Er is een obsessie met alles wat te maken heeft met eten, gewicht en lichaamsomvang. Er
worden continu calorieën geteld en ze piekeren over wat ze wel of niet moeten eten. Nadat ze
, hebben gegeten wordt er vaak zware inspanning gedaan, overgegeven of gebruik gemaakt
van laxeermiddelen om het gewicht weer te verliezen. De gedachtes over het dik zijn en de
angst om dik te zijn verdwijnen hierdoor niet! Het is juist gebleken dat gewichtsverlies bij
deze patiënten de angst om dikker te worden versterkt.
Anorexia nervosa is een gevaarlijke ziekte, het sterftecijfer (vaak door ondervoeding of
suïcide) ligt tussen de 5 en 21,5%. Het is het meest voorkomend bij mensen tussen de 15 en
19 jaar. Het komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen.
Zelfwaardering bij anorexia patiënten hangt samen met hun ideeën over lichaamsvorm en
gewicht. Gewichtsverlies wordt gezien als indrukwekkende prestatie en zelfdiscipline.
Toename in gewicht is voor hen falen en gebrek aan zelfbeheersing.
Experiment:
Onderzoekers denken uit het voorgaande dat patiënten met anorexia nervosa een gestoorde
lichaamsperceptie hebben ze overschatten de omvang van hun lichaam. Echter klinisch
onderzoek kon dit niet eenduidig aantonen. Zo bleek dat gezonde vrouwen vaak een te
optimistische kijk hebben op hun lichaam (= verstoord) en vrouwen met een eetstoornis een
realistische kijk. Dit leidde tot de gedachte dat het lichaamsbeeld onderhevig kan zijn aan
depressief realisme een realistische kijk op het lichaam maakt ongelukkig, terwijl een te
optimistische kijk juist leidt tot een blijde gezondheid.
Prevalentie
- Lifetime: 0,5%
- 90/95% vrouwen
- Age of unset: adolescentie (15-19 jaar)
- Deadrate: 5-8%
Er bestaan twee subtypen:
1. Beperkende type:
- Deze patiënten hebben geen last van vreetbuien en zijn ook niet bezig met laxeren,
maar beperken hun voedselinname. Hierdoor komt het purgeergedrag bij deze
patiënten minder voor.
- Overmatige inspanning/sport
- 50% van de Anorexia patiënten
2. Purgerend type:
- Betekenis purgeren: reinigen van het lichaam
- Bij dit type worden alle gedragingen bedoeld om voedsel zo snel mogelijk uit het
lichaam te verwijderen. Dit doen ze door middel van braken, laxeermiddelen,
diuretica (plasmiddelen) en andere middelen.
o Het opwekken van braken De braakreflex wordt meestal opgewekt door
een langwerpig voorwerp. Na verloop van tijd wordt deze reflex zo standaard
dat anorexia patiënten al kunnen braken door op de maag te drukken.
o Het gebruik van laxantia (= laxeermiddelen) Door deze middelen wordt
het voedsel versneld door de darmen gespoeld. Dit verhindert een volledige
opname van voedingsmiddelen, waardoor er minder energie uitgehaald kan
worden (= calorieën). Echter hebben deze middelen een paradoxaal effect; de
beweeglijkheid van de darmen neemt af of stopt. Hierdoor kan men slappe of
niet-responsieve darmen krijgen. Wanneer men stopt met deze middelen treed
reflexmatige vochtretentie (oedeem) op; het lichaam houdt meer vocht dan
