Economie: Risico & Informatie (Katern 6)
1.1 Risico nemen of vermijden?
Er zijn vrijwillige en onvrijwillige risico’s. Bij een vrijwillig risico kies je er zelf voor, je hoeft dat risico
niet te nemen. Bij een onvrijwillig risico kies je er niet zelf voor, maar overkomt het je. Tegen risico’s
kun je je verzekeren. Dan neemt de verzekeraar het risico op zich. Dan betaal je elke maand premie,
die worden gebruikt om schade uit te keren en kosten te dekken. Je sluit dan een contract af, een
polis.
Risico = kans op voorval x gemiddeld schadebedrag
Iemand die liever risico’s vermijdt, diegene vertoont risico-avers gedrag.
De overheid kan bepaalde verzekeringen verplichten.
Mensen tegen zichzelf beschermen, niet iedereen kan financiële risico’s dragen.
Mensen tegen anderen beschermen. Bijv. de WA-verzekering.
Zorgen dat veel mensen verzekeren, zodat de premie laag blijft. Dit is verplichte solidariteit,
zowel goede als slechte risico’s verzekeren, voor lagere premies.
Gemiddelde premiehoogte:
Totaal uitkeringsbedrag
=minimale gemiddelde premiehoogte
Aantal verzekerden
1.2 Verzekeren is niet eenvoudig
Bij het verzekeren kan het zo zijn dat jij meer informatie over je risico’s weet dan de verzekeraar. Je
noemt dit asymmetrische informatie. Het gevolg kan zijn dat je teveel premie moet betalen.
Waardoor mensen met weinig risico zich niet meer verzekeren en alleen de slechte risico’s. dit
noemen we averechtse selectie. Hierdoor worden premies duurder, en gebeurd er weer precies
hetzelfde.
Als je verzekerd, ga je er van uit dat de schade word uitgekeerd, dus word je minder voorzichtig. Dit is
moral hazard (moreel wangedrag). Hierdoor worden de premies hoger. Moreel wangedrag is anders
dan fraude. Bij fraude is er sprake van bedrog.
1.3 Financiële risico’s beperken
Verzekeraars kunnen allerlei financiële risico’s lopen. Daarom voeren ze een verplicht eigen risico in.
Eigen risico houd in dat als een verzekerde schade wil claimen, hij of zij ook een deel zelf moet
betalen. Dit gaat vaak per jaar. Hiermee probeert de verzekeraar o.a. ook moreel wangedrag te
beperken.
Omdat niet iedereen alle kosten wil meebetalen, maar verzekeraars toch zoveel mogelijk verzekerden
willen hebben, doen ze vaak aan risicoselectie. Een risicogroep met hoog risico moet dan vaak een
hogere premie betalen, dan lage risico’s. Dit is premiedifferentiatie. Dit gebruikt de verzekeraar om
1.1 Risico nemen of vermijden?
Er zijn vrijwillige en onvrijwillige risico’s. Bij een vrijwillig risico kies je er zelf voor, je hoeft dat risico
niet te nemen. Bij een onvrijwillig risico kies je er niet zelf voor, maar overkomt het je. Tegen risico’s
kun je je verzekeren. Dan neemt de verzekeraar het risico op zich. Dan betaal je elke maand premie,
die worden gebruikt om schade uit te keren en kosten te dekken. Je sluit dan een contract af, een
polis.
Risico = kans op voorval x gemiddeld schadebedrag
Iemand die liever risico’s vermijdt, diegene vertoont risico-avers gedrag.
De overheid kan bepaalde verzekeringen verplichten.
Mensen tegen zichzelf beschermen, niet iedereen kan financiële risico’s dragen.
Mensen tegen anderen beschermen. Bijv. de WA-verzekering.
Zorgen dat veel mensen verzekeren, zodat de premie laag blijft. Dit is verplichte solidariteit,
zowel goede als slechte risico’s verzekeren, voor lagere premies.
Gemiddelde premiehoogte:
Totaal uitkeringsbedrag
=minimale gemiddelde premiehoogte
Aantal verzekerden
1.2 Verzekeren is niet eenvoudig
Bij het verzekeren kan het zo zijn dat jij meer informatie over je risico’s weet dan de verzekeraar. Je
noemt dit asymmetrische informatie. Het gevolg kan zijn dat je teveel premie moet betalen.
Waardoor mensen met weinig risico zich niet meer verzekeren en alleen de slechte risico’s. dit
noemen we averechtse selectie. Hierdoor worden premies duurder, en gebeurd er weer precies
hetzelfde.
Als je verzekerd, ga je er van uit dat de schade word uitgekeerd, dus word je minder voorzichtig. Dit is
moral hazard (moreel wangedrag). Hierdoor worden de premies hoger. Moreel wangedrag is anders
dan fraude. Bij fraude is er sprake van bedrog.
1.3 Financiële risico’s beperken
Verzekeraars kunnen allerlei financiële risico’s lopen. Daarom voeren ze een verplicht eigen risico in.
Eigen risico houd in dat als een verzekerde schade wil claimen, hij of zij ook een deel zelf moet
betalen. Dit gaat vaak per jaar. Hiermee probeert de verzekeraar o.a. ook moreel wangedrag te
beperken.
Omdat niet iedereen alle kosten wil meebetalen, maar verzekeraars toch zoveel mogelijk verzekerden
willen hebben, doen ze vaak aan risicoselectie. Een risicogroep met hoog risico moet dan vaak een
hogere premie betalen, dan lage risico’s. Dit is premiedifferentiatie. Dit gebruikt de verzekeraar om
