Samenvatting College 2 - Occlusie, articulatie en gebitsontwikkeling

College 2 Occlusie articulatie en gebitsontwikkeling



 Het gaat om dat we het normale beeld kunnen herkennen
 Ideale occlusie  Klasse I occlusie
 Cuspidaat van de bovenkaak zitten achter de cuspidaat van de onderkaak.
 Zitten de ondermolaren op de goede plek?
 Ideale occlusie en articulatie  tanden en kiezen van maxilla en mandibula dienen
zodanig jdjkdj
 Plaatje linksonder, diepe beet. Palatum beet.
 Crowding is rechtsonder
 Ideale occlusie  mediaanlijn van bk is samen met onder
 Interdigitatie  Zaagtand fenomeen.
 Antagonisten  tegenoverliggende elementen.
 Dragende knobbels/functionele  boven de palatinale knobbels, onder de buccale
knobbels  contact om te kauwen
 Niet dragende knobbels/ niet functioneel  boven buccaal en onder linguaal
 Ze zijn niet functioneel omdat ze niet bijdragen bij het kauwen.
 Buccale knobbels van de boven molaar, zijn niet werkende knobbels  zorgen voor
de weglating van wangen/ tong tijdens het kauwen zodat je er niet op bijt.
 Verticale en horizontale overbeet, tussen de 1-3 millimeter.
 Horizontale overbeet/ sagittale overbeet  in westerse landen vaak heel breed.
 is heel erg trauma gevoelig.
 Ideale overbeet is dus 1-3 mm
 Bij overbeet van 13 of 15 mm is dan wel beugelwaardig.
 Ideale gebitsboog  bepaalde lijnen en krommen.
 Onderscheiden 2 vlakken/ curven.
 Curve von Spee, kromming van de occlusie van de onderkaak vanaf het uitende van
 Curve van Wilson  mediolateraal
 De curves samen vormen het occlusievlak.  Perfecte occlusie.
 Beethoogte  freeway space bepalen  ongeveer 3 minimeter nodig in de rust
situate.
 Ideale occlusie  neutro occlusie of klasse I occlusie
 Klasse III onderkaak eigenlijk te ver naar voren (ja of bovenkaak te ver naar achteren.
 Klasse II onderkaak te ver naar achteren, of bk te ver naar voren
 Stabiele occlusie  gebied op een goede manier belast worden, zodat er geen rare
krachten komen. Gebitselementen worden dan niet op een verkeerde manier belast.
 Hebben 6 voorwaarden, gelijktijdig contact tussen de elementen, gelijkmatige
verdeling belasting, zo groot mogelijk aantal elementen, aaneengesloten gebitsboog,
egale curve van von Spee en nog 1.
 Vaak is het niet zo  veel voorkomende afwijkingen
 Kaakpatroon moet soms aangepast worden  is niet erg als je je kaak maar niet heel
erg gaat belasten.
 Articulatie definitie staat op nestor
 Waarvan afhankelijk, kaakgewricht, spieren, banden, weefsels.
 Depressoren openen de kaak
 Elevatie zorgen voor kauwen
 Eerst rotatie, dan translatie en rotatie tegelijk bij openen van kaak

,  Grensbewegingen, uiterste bewegingen --. Figuur van Posselt.
 Occlusie waarbij het kaakkopje in het kaakgewricht.
 Ligamenten zorgen voor stabiliteit van kak.
 Discus beweegt mee met kaakkopje.
 Kauwspieren  elevatoren.
 Alle nerven voor de kauwspieren is n. Trigeminus
 Binnen beet, bovenkaak zit meer nar binnen toe  rechts onder op de slids




 Klasse I occlusie  neutrale occlusie
 Ideale occlusie, middenlijn met de incisieven en cuspidaten
 Cuspidaten van de bk zitten achter de cuspidaten van de onderkaak.
 Wat we doen voor de orthodonte classificatie, dan kijken we of de ondermolaar op de
goede plek ligt
 Ideale occlusie en articulatie; tanden en kiezen van maxilla en mandibula dienen
zodanig met elkaar in contact te komen dat:
- optimale uitoefeningen van functie
-minimale belasting voor ondersteunende weefsels
- gelijkmatige belasting van elementen
 Niet ideale beet ; diepe beet  onder incisieven zitten tegen t palatum aan.
 Crowding  klasse II  occlusie en articulatie is niet okee. Ondersteunende weefsels
worden op een niet wenselijke manier belast.
 Ideale occlusie  mediaanlijn van de bovenkaak valt samen met mediaanlijn van
onderkaak  symmetrie en evenwicht
 Maximale occlusie (MO) is occlusie waarbij de tanden en kiezen maximaal contact
maken.
 Zaagtand fenomeen; oftewel interdigitatie  alle elementen staan op de anatomisch
meest voorkomende, karakteristieke manier in elkaar gegrepen en en hierbij staat het
kaakgewricht in een ongedwongen natuurlijke positie.  1 element maakt occlusaal
contact met 1 of 2 antagonisten (tegenoverliggende elementen).
 Op zo’n manier dat het kaakgewricht ook niet extra belast wordt
 Dragende knobbels  zijn boven de palatinale knobbels, onder de buccale knobbels.
Die zorgen voor het daadwerkelijke contact waardoor je kan kauwen.
 Niet- dragende knobbels  boven de buccale knobbels en onder de linguale
knobbels.
 Welke knobbels zorgen voor het occlusievlak of de kauwkrachten  functionele
knobbels/ dragende knobbels
 Niet functionele knobbels  niet-dragende knobbels  hebben geen functie mbt de
kauwkrachten. Verder hebben ze natuurlijk wel een functie.
 Boven kiezen buccale knobbels van de molaren  niet werkende knobbels  zorgen
voor het weghouden van de wangen, zodat je niet steeds op je wang bijt.
 Niet functionele knobbels hebben dus als functie; het weghouden van de wang en
tong tijdens het kauwen
 Boven cuspidaat valt achter onder cuspidaat
 Horizontale en verticale overbeet  ideale horizontale overbeet zit tussen de 1-3 mm.
Ideale verticale overbeet zit ook tussen de 1-3 mm
 in westerse landen is er vaak een klasse II relatie  de overbeet is veel groter 
Sagittale overbeet
 Normaal ga je dan voor orthodonte behandelingen als er echt sprake is van een
grote overbeet. Vaak ook op jonge leeftijd, omdat het heel erg traumagevoelig is; als