CRIMINOLOGIE
HOORCOLLEGE 1: Introductie
“Every society gets the kind of criminal it deserves.”
Criminologie is de wetenschap die criminaliteit vanuit verschillende invalshoeken benaderd, zoals de
psychologie, sociologie, rechtswetenschappen, biologie en politicologie.
Er bestaan veel MISVATTINGEN over de criminologie:
- De ‘dramatic’ misvatting:
- De ‘cops and courts’ misvatting:
- De ‘innocent youth’ misvatting:
- De ‘Not me’ misvatting:
- De ‘ingenuity’ misvatting:
1. De ‘dramatic’ misvatting:
Moord en doodslag wordt oververtegenwoordigd in de media, maar ook in series, films en games. Dit
heeft enorm veel invloed op de publieke beeldvorming en men schets hierdoor een vertekend beeld
van de daadwerkelijke criminaliteit. Men denkt dat de criminaliteit erg hoog ligt, terwijl het
daadwerkelijke aandeel van dit soort delicten heel klein is. De criminaliteit daalt over het algemeen.
2. De ‘cops and courts’ misvatting:
Deze misvatting waarschuwt tegen het overschatten van het effect van politie en justitie op
criminaliteit.
“Echt politiewerk is over het algemeen alledaags. Gewone politieactiviteiten omvatten veel
rondrijden, mensen vragen om stil te zijn, klachten aanhoren over blaffende honden, papierwerk
invullen, andere politieagenten ontmoeten en wachten tot ze voor de rechtbank worden geroepen.
Als je ooit misdaadanalist wordt, leer je dat snel.” (Felson, 1998).
De trechter in het strafrecht (2018) omvat het verkeerde beeld wat men van criminaliteit heeft:
3,8 miljoen geschatte delicten tegen burgers.
783 duizend geregistreerde misdrijven bij de politie.
170.000 zaken instroom OM.
80.000 schuldigen in de rechtzaal.
25.000 gevangenisstraf.
Dit omvat het Dark number, maar ook dat de eigenlijke crimi lager is dan men denkt.
3. De ‘innocent youth’ misvatting:
‘Kinderen zijn onschuldig, toch?’
Mensen ontwikkelen op jonge leeftijd agressief gedrag en ontwikkelen delinquent gedrag eind
basisschool en middelbaar onderwijs. Daders van seksuele delicten tegen kinderen zijn bijna in de
helft van de gevallen leeftijdsgenoten.
4. De ‘Not me’ misvatting:
‘Ik zou nooit crimineel kunnen worden, toch?’
- Fundamentele attributiefout.
- Neutralisatietheorie.
Dit is een fundamentele attributiefout: als je kijkt naar andere mensen, dan heb je de neiging om
het gedrag wat iemand vertoont, te generaliseren naar hun karakter. Nog voor je het zelf doorhebt,
denkt je brein al: “iemand doet zo, dus iemand ís zo”. Als je een aanrijding veroorzaakt en je zegt dat
, dit komt doordat het buiten zo glad was, is dat een voorbeeld van externe attributie. Van interne
attributie is sprake als de oorzaak in jezelf wordt gevonden. Bij een rijexamen kan dit bijvoorbeeld
blijken uit een uitspraak als: 'Ik ben gezakt, omdat ik niet slim ben.
De Neutralisatietheorie stelt dat de normen en waarden van mensen niet erg van elkaar verschillen.
Dit geldt ook voor criminelen. Om criminaliteit te kunnen plegen moet men dus eerst ervoor zorgen
dat enige morele bezwaren naar tevredenheid weerlegd kunnen worden.
5. De ‘ingenuity’ misvatting:
‘Criminaliteit is moeilijk, toch?’
Het geval dat criminaliteit in de meeste gevallen simpel, snel en makkelijk is en wordt gepleegd met
minimale of geen voorbereiding.
Ingenuity: vindingrijkheid.
HOORCOLLEGE 2: Aard en omvang
HOORCOLLEGE 1: Introductie
“Every society gets the kind of criminal it deserves.”
Criminologie is de wetenschap die criminaliteit vanuit verschillende invalshoeken benaderd, zoals de
psychologie, sociologie, rechtswetenschappen, biologie en politicologie.
Er bestaan veel MISVATTINGEN over de criminologie:
- De ‘dramatic’ misvatting:
- De ‘cops and courts’ misvatting:
- De ‘innocent youth’ misvatting:
- De ‘Not me’ misvatting:
- De ‘ingenuity’ misvatting:
1. De ‘dramatic’ misvatting:
Moord en doodslag wordt oververtegenwoordigd in de media, maar ook in series, films en games. Dit
heeft enorm veel invloed op de publieke beeldvorming en men schets hierdoor een vertekend beeld
van de daadwerkelijke criminaliteit. Men denkt dat de criminaliteit erg hoog ligt, terwijl het
daadwerkelijke aandeel van dit soort delicten heel klein is. De criminaliteit daalt over het algemeen.
2. De ‘cops and courts’ misvatting:
Deze misvatting waarschuwt tegen het overschatten van het effect van politie en justitie op
criminaliteit.
“Echt politiewerk is over het algemeen alledaags. Gewone politieactiviteiten omvatten veel
rondrijden, mensen vragen om stil te zijn, klachten aanhoren over blaffende honden, papierwerk
invullen, andere politieagenten ontmoeten en wachten tot ze voor de rechtbank worden geroepen.
Als je ooit misdaadanalist wordt, leer je dat snel.” (Felson, 1998).
De trechter in het strafrecht (2018) omvat het verkeerde beeld wat men van criminaliteit heeft:
3,8 miljoen geschatte delicten tegen burgers.
783 duizend geregistreerde misdrijven bij de politie.
170.000 zaken instroom OM.
80.000 schuldigen in de rechtzaal.
25.000 gevangenisstraf.
Dit omvat het Dark number, maar ook dat de eigenlijke crimi lager is dan men denkt.
3. De ‘innocent youth’ misvatting:
‘Kinderen zijn onschuldig, toch?’
Mensen ontwikkelen op jonge leeftijd agressief gedrag en ontwikkelen delinquent gedrag eind
basisschool en middelbaar onderwijs. Daders van seksuele delicten tegen kinderen zijn bijna in de
helft van de gevallen leeftijdsgenoten.
4. De ‘Not me’ misvatting:
‘Ik zou nooit crimineel kunnen worden, toch?’
- Fundamentele attributiefout.
- Neutralisatietheorie.
Dit is een fundamentele attributiefout: als je kijkt naar andere mensen, dan heb je de neiging om
het gedrag wat iemand vertoont, te generaliseren naar hun karakter. Nog voor je het zelf doorhebt,
denkt je brein al: “iemand doet zo, dus iemand ís zo”. Als je een aanrijding veroorzaakt en je zegt dat
, dit komt doordat het buiten zo glad was, is dat een voorbeeld van externe attributie. Van interne
attributie is sprake als de oorzaak in jezelf wordt gevonden. Bij een rijexamen kan dit bijvoorbeeld
blijken uit een uitspraak als: 'Ik ben gezakt, omdat ik niet slim ben.
De Neutralisatietheorie stelt dat de normen en waarden van mensen niet erg van elkaar verschillen.
Dit geldt ook voor criminelen. Om criminaliteit te kunnen plegen moet men dus eerst ervoor zorgen
dat enige morele bezwaren naar tevredenheid weerlegd kunnen worden.
5. De ‘ingenuity’ misvatting:
‘Criminaliteit is moeilijk, toch?’
Het geval dat criminaliteit in de meeste gevallen simpel, snel en makkelijk is en wordt gepleegd met
minimale of geen voorbereiding.
Ingenuity: vindingrijkheid.
HOORCOLLEGE 2: Aard en omvang
