Doelen van ouders voor kinderen: het dynamische naast elkaar bestaan van
individualisme en collectivisme in culturen en individuen
We presenteren theoretisch model over dynamisch naast elkaar bestaan van culturele
waardesystemen (op macroniveau) en ontwikkelingsdoelen (bv zelfrespect en respect) van ouders
(op microniveau). Tijdens ontwikkeling en als reactie op sociale, politieke en economische contexten.
De overtuigingen en praktijken van ouders weerspiegelen normen en verwachtingen van culturen
waarin zij zijn ingebed en zijn belangrijke kanalen voor het in stand houden van ‘systemen van
culturele prioriteiten’.
Collectivisme en individualisme verwijzen naar waardesystemen die bestaan binnen en tussen grote
culturele groepen. Begon in westerse filosofie en in ontwikkelingsliteratuur staat staan veel
theorieën en onderzoek die voortbouwen op individualisme en collectivisme, waarin veel nadruk op
autonomie en verbondenheid.
Algemeen gezien ouders in het westen meer op autonomie en op macroniveau individualistisch.
Ouders in Aziatische, Latijnse, Afrikaanse en landelijke culturen meer op relatiegericht en op
macroniveau collectivistisch.
Maar veranderingen op macroniveau op het gebied van immigratie, politiek, economie en
technologie zorgen ervoor dat culturen niet zomaar als collectivistisch of individualistisch kunnen
worden geclassificeerd, net zoals niet kan worden omschreven dat een bepaalde persoon
verbondenheid of autonomie waardeert. Er kunnen ook verschillende ontwikkelingsdoelen kunnen
worden aangetroffen in subgroepen van bepaalde cultuur.
Individualisme
Vanuit theorie van Weber: kiem van kapitalisme lag in protestantse idealen van persoonlijke
verantwoordelijkheid, doelen, hard werken en innovatie te bereiken.
Ouders moedigen kinderen aan om zich te ontwikkelen tot onafhankelijke, autonome
individuen die kwetsbare sociale banden hebben met de grotere groep.
4 kernwaarden geassocieerd met ontwikkelingsdoel autonomie:
o Persoonlijke keuze
Persoonlijke voorkeuren te laten gelden en unieke identiteit zijn. Hierdoor verbeterde
motivatie en prestaties.
o Intrinsieke vormen van motivatie en doorzettingsvermogen
Intern gedreven zijn om doelen te bereiken. Vaak impliciet gekoppeld aan
andere eigenschappen, zoals optimisme over iemands kansen op succes.
Intrinsieke motivatie en persoonlijke keuze nauw verbonden.
o Eigenwaarde
Goed gevoel over jezelf sleutel tot succesvolle resultaten. Fundamenteel voor
geluk en bereiken persoonlijke doelen
o Zelfmaximalisatie
Bereiken van volledige potentieel als individu.
1
, Collectivisme
Verbondenheid en onderlinge afhankelijkheid bij kinderen bevorderen
3 waarden die impliciet aanwezig zijn bij verbondenheid:
o Verbinding met het gezin en andere hechte relaties
Band met gezin vaak kenmerk bij landelijke, inheemse en Oost-Aziatische culturen en
etnische minderheidsgroepen in VS (die als meer collectivistisch worden beschouwd, bv
Oost-Aziatische, Latijns-Amerikaanse en Afrikaans/Afrikaanse culturen). Bv familisme
(Latino-families), ‘gezinsplicht’ en ‘kindervroomheid’ (Aziatische) en ‘uitgebreide
verwanten’ (Afro-Amerikaans)
Band met gezin strekt zich ook uit tot andere mensen met wie individu een nauwe
relatie heeft relationeel collectivisme (onderscheidt zich van groepscollectivisme)
o Oriëntatie op de grotere groep
Welzijn van de grotere gemeenschap waarvan men lid is, benadrukken. Gevolgen van
acties voor gezin of grotere gemeenschap overwegen voor het handelen.
o Respect en gehoorzaamheid
kinderen moeten leren respectvol tegenover anderen te zijn en gehoorzaam te zijn aan
autoriteit om harmonie binnen groep te bereiken. Afwijkende meningen in de groep
voorkomen
Vormen van co-existentie van individualisme en collectivisme in individuen en samenlevingen
Individu uit bepaalde cultuur persoonlijke doelen ondergeschikt maken aan groepsdoelen, of
groepsdoelen naar persoonlijke doelen, ipv laten leiden door één enkele oriëntatie.
Ontwikkelingsdoelen zoals emotionele onderlinge afhankelijkheid en economische onafhankelijkheid
kunnen naast elkaar bestaan binnen bepaald familiesysteem (bv ook bij Amerikaanse
afhankelijkheidsconflict).
Soms selectieve behandeling van waardesystemen om de collectivistisch-individualistische
dichotomie (scheiding) te concretiseren.
Er worden drie vormen van associaties van elkaar onderscheiden:
1. Conflicterend
Collectivistische waardesystemen en daarmee samenhangende ontwikkelingsdoelen gezien
als interfererend met individualistische waardesystemen en -doelen (en omgekeerd)
2. Additief
Collectivistische waardesystemen als individualistische waardesystemen en
ontwikkelingsdoelen worden onderschreven bij gebrek aan een expliciet verband
3. Functionele afhankelijkheid
Waardensysteem van collectivisme en ontwikkelingsdoel verbondenheid worden gezien als
pad naar individualisme en autonomie, (en omgekeerd).
Conflicterende associaties
Conflicterende associaties sluiten het meest aan bij dichotome conceptualisering van
individualistische en collectivistische. Ouders kunnen nauwe relaties van kinderen met anderen
(vrienden ‘volgen’, maar ook tijd met vrienden doorbrengen ipv huiswerk maken of regels volgen)
beschouwen als schadelijk voor persoonlijke succes van kinderen. Ook mogelijk dat ouders
autonomie zien als belemmering voor verbondenheid of persoonlijk succes nadelige vormen voor
gezinsrelaties (familieachtergrond verwerpen terwijl ze op nieuw niveau van samenleving komen).
2
individualisme en collectivisme in culturen en individuen
We presenteren theoretisch model over dynamisch naast elkaar bestaan van culturele
waardesystemen (op macroniveau) en ontwikkelingsdoelen (bv zelfrespect en respect) van ouders
(op microniveau). Tijdens ontwikkeling en als reactie op sociale, politieke en economische contexten.
De overtuigingen en praktijken van ouders weerspiegelen normen en verwachtingen van culturen
waarin zij zijn ingebed en zijn belangrijke kanalen voor het in stand houden van ‘systemen van
culturele prioriteiten’.
Collectivisme en individualisme verwijzen naar waardesystemen die bestaan binnen en tussen grote
culturele groepen. Begon in westerse filosofie en in ontwikkelingsliteratuur staat staan veel
theorieën en onderzoek die voortbouwen op individualisme en collectivisme, waarin veel nadruk op
autonomie en verbondenheid.
Algemeen gezien ouders in het westen meer op autonomie en op macroniveau individualistisch.
Ouders in Aziatische, Latijnse, Afrikaanse en landelijke culturen meer op relatiegericht en op
macroniveau collectivistisch.
Maar veranderingen op macroniveau op het gebied van immigratie, politiek, economie en
technologie zorgen ervoor dat culturen niet zomaar als collectivistisch of individualistisch kunnen
worden geclassificeerd, net zoals niet kan worden omschreven dat een bepaalde persoon
verbondenheid of autonomie waardeert. Er kunnen ook verschillende ontwikkelingsdoelen kunnen
worden aangetroffen in subgroepen van bepaalde cultuur.
Individualisme
Vanuit theorie van Weber: kiem van kapitalisme lag in protestantse idealen van persoonlijke
verantwoordelijkheid, doelen, hard werken en innovatie te bereiken.
Ouders moedigen kinderen aan om zich te ontwikkelen tot onafhankelijke, autonome
individuen die kwetsbare sociale banden hebben met de grotere groep.
4 kernwaarden geassocieerd met ontwikkelingsdoel autonomie:
o Persoonlijke keuze
Persoonlijke voorkeuren te laten gelden en unieke identiteit zijn. Hierdoor verbeterde
motivatie en prestaties.
o Intrinsieke vormen van motivatie en doorzettingsvermogen
Intern gedreven zijn om doelen te bereiken. Vaak impliciet gekoppeld aan
andere eigenschappen, zoals optimisme over iemands kansen op succes.
Intrinsieke motivatie en persoonlijke keuze nauw verbonden.
o Eigenwaarde
Goed gevoel over jezelf sleutel tot succesvolle resultaten. Fundamenteel voor
geluk en bereiken persoonlijke doelen
o Zelfmaximalisatie
Bereiken van volledige potentieel als individu.
1
, Collectivisme
Verbondenheid en onderlinge afhankelijkheid bij kinderen bevorderen
3 waarden die impliciet aanwezig zijn bij verbondenheid:
o Verbinding met het gezin en andere hechte relaties
Band met gezin vaak kenmerk bij landelijke, inheemse en Oost-Aziatische culturen en
etnische minderheidsgroepen in VS (die als meer collectivistisch worden beschouwd, bv
Oost-Aziatische, Latijns-Amerikaanse en Afrikaans/Afrikaanse culturen). Bv familisme
(Latino-families), ‘gezinsplicht’ en ‘kindervroomheid’ (Aziatische) en ‘uitgebreide
verwanten’ (Afro-Amerikaans)
Band met gezin strekt zich ook uit tot andere mensen met wie individu een nauwe
relatie heeft relationeel collectivisme (onderscheidt zich van groepscollectivisme)
o Oriëntatie op de grotere groep
Welzijn van de grotere gemeenschap waarvan men lid is, benadrukken. Gevolgen van
acties voor gezin of grotere gemeenschap overwegen voor het handelen.
o Respect en gehoorzaamheid
kinderen moeten leren respectvol tegenover anderen te zijn en gehoorzaam te zijn aan
autoriteit om harmonie binnen groep te bereiken. Afwijkende meningen in de groep
voorkomen
Vormen van co-existentie van individualisme en collectivisme in individuen en samenlevingen
Individu uit bepaalde cultuur persoonlijke doelen ondergeschikt maken aan groepsdoelen, of
groepsdoelen naar persoonlijke doelen, ipv laten leiden door één enkele oriëntatie.
Ontwikkelingsdoelen zoals emotionele onderlinge afhankelijkheid en economische onafhankelijkheid
kunnen naast elkaar bestaan binnen bepaald familiesysteem (bv ook bij Amerikaanse
afhankelijkheidsconflict).
Soms selectieve behandeling van waardesystemen om de collectivistisch-individualistische
dichotomie (scheiding) te concretiseren.
Er worden drie vormen van associaties van elkaar onderscheiden:
1. Conflicterend
Collectivistische waardesystemen en daarmee samenhangende ontwikkelingsdoelen gezien
als interfererend met individualistische waardesystemen en -doelen (en omgekeerd)
2. Additief
Collectivistische waardesystemen als individualistische waardesystemen en
ontwikkelingsdoelen worden onderschreven bij gebrek aan een expliciet verband
3. Functionele afhankelijkheid
Waardensysteem van collectivisme en ontwikkelingsdoel verbondenheid worden gezien als
pad naar individualisme en autonomie, (en omgekeerd).
Conflicterende associaties
Conflicterende associaties sluiten het meest aan bij dichotome conceptualisering van
individualistische en collectivistische. Ouders kunnen nauwe relaties van kinderen met anderen
(vrienden ‘volgen’, maar ook tijd met vrienden doorbrengen ipv huiswerk maken of regels volgen)
beschouwen als schadelijk voor persoonlijke succes van kinderen. Ook mogelijk dat ouders
autonomie zien als belemmering voor verbondenheid of persoonlijk succes nadelige vormen voor
gezinsrelaties (familieachtergrond verwerpen terwijl ze op nieuw niveau van samenleving komen).
2
