Blok 3.1. Minor: Gezinnen van nu.
Probleem 12. Single of patchwork…?
1. Welke gezinsvormen bestaan er?
2. Wat is het effect van verschillende gezinsvormen op kinderen en hun ouders?
3. Welke risicofactoren en protectieve factoren horen hier bij?
Hoofdstuk 6: The Diversity, Strengths, and Challenges of Single-Parent Households
Door C.M. Anderson
Inleiding. Een vierde van alle gezinnen met minderjarige kinderen betreft eenoudergezinnen
(een zeer diverse groep, bijv. gescheiden ouders, maar ook weduwe moeders etc.).
Eenoudergezinnen groeien ook over socio-economische groepen (bijv. toename onder hoger
opgeleiden etc.). Eenoudergezinnen ontstaan meestal na vervelende gebeurtenissen
(scheiding, dood etc.). Alleenstaande ouders hebben de primaire verantwoordelijkheid voor
het opvoeden van hun kinderen en hebben vaak het gevoel gefaald te hebben als moeder (= ze
zijn niet de traditionele moeder). Mensen met kinderen buiten het huwelijk hebben ook te
maken met negatieve oordelen van buitenaf. Al deze factoren (economische situatie,
psychologische eigenschappen, reden van alleenstaand ouderschap en de hoeveelheid sociale
en maatschappelijke hulp) dragen bij aan de mate van levenstevredenheid van single ouders
en de psychologische gezondheid en ontwikkeling van hun kinderen.
Gemeenschappelijke uitdagingen. Alleenstaande ouders (en hun kinderen) zijn
psychologisch en fysiek kwetsbaarder aangezien ze om moeten gaan met het geleden verlies
en o.a. de daarbij komende financiële zaken. Ook werken alleenstaande ouders meer uren,
hebben ze meer economische problemen, meer stressvolle levensgebeurtenissen, zijn ze vaker
depressies en ontvangen ze minder emotionele steun in het uitvoeren van de ouderrol dat
getrouwde ouders. Alhoewel alleenstaande ouders kwetsbaarder zijn dan getrouwde ouders,
betekent dit niet dat ze automatisch tekortschieten in het managen van hun huishouden.
Kinderen van alleenstaande ouders vertonen meer gedrags- en emotionele problemen,
slechtere academische prestaties, een lager zelfvertrouwen en zijn over het algemeen slechter
af (gecontroleerd voor ras en educatie achtergrond). Toch kijkt veel onderzoek naar de
nadelige effecten van alleenstaand onderzoek niet naar de impact van armoede, een
geschiedenis van een dysfunctionele en misbruik makende familie, de fase van aanpassing aan
scheiding of verschillen in het ontstaan van het alleenstaand oudergezin (keuze, scheiding,
dood of ongewild (tiener) ouderschap). Toch is niet alles negatief: op lange termijn neemt de
hoeveelheid stress meestal af (tenzij er transities en verstoringen blijven plaatsvinden die voor
instabiliteit zorgen). Verder doen kinderen met getrouwde ouders die veel conflict hebben het
beter wanneer die ouders scheiden. Toch is het moeilijk om conclusies te trekken over het
welzijn van kinderen van alleenstaande ouders aangezien andere volwassen personen (bijv. de
ex-partner, een nieuwe (nog) niet-getrouwde partner of andere personen die steun bieden)
onzichtbaar zijn voor onderzoekers.
1
Probleem 12. Single of patchwork…?
1. Welke gezinsvormen bestaan er?
2. Wat is het effect van verschillende gezinsvormen op kinderen en hun ouders?
3. Welke risicofactoren en protectieve factoren horen hier bij?
Hoofdstuk 6: The Diversity, Strengths, and Challenges of Single-Parent Households
Door C.M. Anderson
Inleiding. Een vierde van alle gezinnen met minderjarige kinderen betreft eenoudergezinnen
(een zeer diverse groep, bijv. gescheiden ouders, maar ook weduwe moeders etc.).
Eenoudergezinnen groeien ook over socio-economische groepen (bijv. toename onder hoger
opgeleiden etc.). Eenoudergezinnen ontstaan meestal na vervelende gebeurtenissen
(scheiding, dood etc.). Alleenstaande ouders hebben de primaire verantwoordelijkheid voor
het opvoeden van hun kinderen en hebben vaak het gevoel gefaald te hebben als moeder (= ze
zijn niet de traditionele moeder). Mensen met kinderen buiten het huwelijk hebben ook te
maken met negatieve oordelen van buitenaf. Al deze factoren (economische situatie,
psychologische eigenschappen, reden van alleenstaand ouderschap en de hoeveelheid sociale
en maatschappelijke hulp) dragen bij aan de mate van levenstevredenheid van single ouders
en de psychologische gezondheid en ontwikkeling van hun kinderen.
Gemeenschappelijke uitdagingen. Alleenstaande ouders (en hun kinderen) zijn
psychologisch en fysiek kwetsbaarder aangezien ze om moeten gaan met het geleden verlies
en o.a. de daarbij komende financiële zaken. Ook werken alleenstaande ouders meer uren,
hebben ze meer economische problemen, meer stressvolle levensgebeurtenissen, zijn ze vaker
depressies en ontvangen ze minder emotionele steun in het uitvoeren van de ouderrol dat
getrouwde ouders. Alhoewel alleenstaande ouders kwetsbaarder zijn dan getrouwde ouders,
betekent dit niet dat ze automatisch tekortschieten in het managen van hun huishouden.
Kinderen van alleenstaande ouders vertonen meer gedrags- en emotionele problemen,
slechtere academische prestaties, een lager zelfvertrouwen en zijn over het algemeen slechter
af (gecontroleerd voor ras en educatie achtergrond). Toch kijkt veel onderzoek naar de
nadelige effecten van alleenstaand onderzoek niet naar de impact van armoede, een
geschiedenis van een dysfunctionele en misbruik makende familie, de fase van aanpassing aan
scheiding of verschillen in het ontstaan van het alleenstaand oudergezin (keuze, scheiding,
dood of ongewild (tiener) ouderschap). Toch is niet alles negatief: op lange termijn neemt de
hoeveelheid stress meestal af (tenzij er transities en verstoringen blijven plaatsvinden die voor
instabiliteit zorgen). Verder doen kinderen met getrouwde ouders die veel conflict hebben het
beter wanneer die ouders scheiden. Toch is het moeilijk om conclusies te trekken over het
welzijn van kinderen van alleenstaande ouders aangezien andere volwassen personen (bijv. de
ex-partner, een nieuwe (nog) niet-getrouwde partner of andere personen die steun bieden)
onzichtbaar zijn voor onderzoekers.
1
