Werkcollege bestuursrecht – tentamen 7 december
2016
Vraag 1
Op grond van artikel 25c van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (Awr) kan de Minister
van Financiën een zogeheten ‘aanwijzing massaal bezwaar’ geven, indien naar zijn oordeel
voor de beslissing op een groot aantal bezwaarschriften de beantwoording van eenzelfde
rechtsvraag van belang is.
a) Is de Minister van Financiën een bestuursorgaan in de zin van art. 1:1 Awb?
Bestuursorgaan is een orgaan van een publiekrechtelijke rechtspersoon met
een eigen wettelijke taak.
Minister van financiën maakt deel uit van de staat, de staat is een
publiekrechtelijke rechtspersoon volgens artikel 2:1 BW. Een orgaan is een
onderdeel van in dit geval de staat, met een eigen wettelijke taak. De miniser
van Financiën heeft een eigen wettelijke taak op grond van art. 25c Awr.
De minister van Financiën is dus een bestuursorgaan in de zin van art. 1:1 lid 1
sub a Awb.
b) Beschikt de Minister van Financiën bij de uitoefening van deze
aanwijzingsbevoegdheid over beleidsvrijheid en/of beoordelingsvrijheid?
Beleidsvrijheid: minister is bevoegd, maar is niet verplicht om het te doen Dat blijkt uit
het woordje kan, uit de bepaling. Hier beschikt de minister van Financiën dus over
beleidsvrijheid.
Beoordelingsvrijheid: de wetgever formuleert bepaalde gronden, criteria vaag, en legt
bewust de bal bij het bestuur om dit nauwkeuriger te formuleren. Dit blijkt uit de
bepaling, dat de wetgever de bal bij het bestuur legt door de woorden ‘naar zijn
oordeel’.
De minister van Financiën beschikt dus ook over beoordelingsvrijheid.
Artikel 26 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (Awr) luidt als volgt:
In afwijking van artikel 8:1 van de Algemene wet bestuursrecht kan tegen een ingevolge de
belastingwet genomen besluit slechts beroep bij de bestuursrechter worden ingesteld, indien
het betreft: a. een belastingaanslag, daaronder de begrepen de in art. 15 voorgeschreven
verrekening, of b. een voor bezwaar vatbare beschikking.
c) Mag artikel 26 Awr afwijken van artikel 8:1 Awb?
Artikel 8:1 is een bepaling van dwingend recht.
Bovendien zijn het twee wetten van gelijke rang, namelijk twee wetten in formele zin.
De regel die hierbij hoort is dat bijzondere wet voor de algemene wet gaat.
Awr is een bijzondere wet in formele zin en gaat dus voor de algemene wet
bestuursrecht.
Dus artikel 26 Awr mag afwijken van art. 8:1 Awb.
Het gaat hier over verhouding van twee wetten daarvan is van belang de bepaling van de
AWB. In dit geval is het dwingend recht, dus in de bepaling geen ruimte voor afwijking.
Twee wetten in Formele zin, dan gaat de bijzondere wet voor de algemene wet. Bij wetten
van ongelijke rang, gaat de hogere wet voor de lagere wet.
d) Leg uit welke categorieën van besluiten wel vatbaar zijn voor beroep bij de
bestuursrechter onder de Awb, maar niet onder de Awr.
2016
Vraag 1
Op grond van artikel 25c van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (Awr) kan de Minister
van Financiën een zogeheten ‘aanwijzing massaal bezwaar’ geven, indien naar zijn oordeel
voor de beslissing op een groot aantal bezwaarschriften de beantwoording van eenzelfde
rechtsvraag van belang is.
a) Is de Minister van Financiën een bestuursorgaan in de zin van art. 1:1 Awb?
Bestuursorgaan is een orgaan van een publiekrechtelijke rechtspersoon met
een eigen wettelijke taak.
Minister van financiën maakt deel uit van de staat, de staat is een
publiekrechtelijke rechtspersoon volgens artikel 2:1 BW. Een orgaan is een
onderdeel van in dit geval de staat, met een eigen wettelijke taak. De miniser
van Financiën heeft een eigen wettelijke taak op grond van art. 25c Awr.
De minister van Financiën is dus een bestuursorgaan in de zin van art. 1:1 lid 1
sub a Awb.
b) Beschikt de Minister van Financiën bij de uitoefening van deze
aanwijzingsbevoegdheid over beleidsvrijheid en/of beoordelingsvrijheid?
Beleidsvrijheid: minister is bevoegd, maar is niet verplicht om het te doen Dat blijkt uit
het woordje kan, uit de bepaling. Hier beschikt de minister van Financiën dus over
beleidsvrijheid.
Beoordelingsvrijheid: de wetgever formuleert bepaalde gronden, criteria vaag, en legt
bewust de bal bij het bestuur om dit nauwkeuriger te formuleren. Dit blijkt uit de
bepaling, dat de wetgever de bal bij het bestuur legt door de woorden ‘naar zijn
oordeel’.
De minister van Financiën beschikt dus ook over beoordelingsvrijheid.
Artikel 26 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (Awr) luidt als volgt:
In afwijking van artikel 8:1 van de Algemene wet bestuursrecht kan tegen een ingevolge de
belastingwet genomen besluit slechts beroep bij de bestuursrechter worden ingesteld, indien
het betreft: a. een belastingaanslag, daaronder de begrepen de in art. 15 voorgeschreven
verrekening, of b. een voor bezwaar vatbare beschikking.
c) Mag artikel 26 Awr afwijken van artikel 8:1 Awb?
Artikel 8:1 is een bepaling van dwingend recht.
Bovendien zijn het twee wetten van gelijke rang, namelijk twee wetten in formele zin.
De regel die hierbij hoort is dat bijzondere wet voor de algemene wet gaat.
Awr is een bijzondere wet in formele zin en gaat dus voor de algemene wet
bestuursrecht.
Dus artikel 26 Awr mag afwijken van art. 8:1 Awb.
Het gaat hier over verhouding van twee wetten daarvan is van belang de bepaling van de
AWB. In dit geval is het dwingend recht, dus in de bepaling geen ruimte voor afwijking.
Twee wetten in Formele zin, dan gaat de bijzondere wet voor de algemene wet. Bij wetten
van ongelijke rang, gaat de hogere wet voor de lagere wet.
d) Leg uit welke categorieën van besluiten wel vatbaar zijn voor beroep bij de
bestuursrechter onder de Awb, maar niet onder de Awr.
