3.1 → Leenheren, leenmannen en horigen
Na de val van het West Romeinse Rijk hield het bestaan van landbouwstedelijke
samenlevingen op. De handel stopte door de lange afstand en de toename van gevaar.
Mensen trokken weer naar het platteland en er was weer sprake van een agrarische
samenleving
Veel pachtboeren raakten in de schulden. Ze kwamen onder het gezag van de grotere
boeren. Die boeren zaten ook in de put. Ze hadden, om zo weinig mogelijk verlies te maken,
al een groot deel van hun land verdeeld onder de slaven. Deze slaven en de kleine pacht
boeren werden uiteindelijk allemaal: onvrije pachtboeren. Door groeiende onveiligheid
zochten ze steun bij de edelmannen of het klooster. In ruil voor die veiligheid moesten ze
klusjes doen. Ze werden horigen
Hun land noemde je een domein. Dat domein werd bestuurt door het hofstelsel. Domeinen
zijn verdeeld in twee delen. Een deel voor de heer en een deel voor akkers. Een domein
was zelfvoorzienend. Ook had de heer het rechtspraak over zijn burgers.
Toen de Germanen het Romeinse Rijk binnenvielen werden hun krijgsmannen koningen
genoemd. Toen er Germaanse staten ontstonden werd de macht verdeeld over de
erfgenamen van de koningen. Hier was veel strijd over. In 800 liet Karel de Grote zich zelfs
tot keizer kronen (door de paus)
De Germanen wilde weer een bloeiende economie maar dat lukte niet. In het bestuur waren
contacten heel belangrijk. Als een krijgsheer een gebied had veroverd deelde hij de buit met
zijn krijgsmannen. Zij kregen dan een stuk land wat niet van hun was maar wat ze lenen. Zo
ontstonden er feodale verhoudingen. Als een leenman zijn voorwaarden verbrak mog de
leenheer of leenman de band verbreken. Dan is de leenman zijn land kwijt.
In het verdrag van Verdun (843) werd opgeschreven dat Karel zijn zonen allemaal een stuk
grond kregen. Door deze versplintering van de macht gingen hertogen en graven dit
gebruiken om zich onafhankelijker op te stellen. Toen er nieuwe aanvallers opdokken
werden de koningen in het west- en oost-frankische rijk vervangen door gewone mensen
van adellijke families. Hun hadden nog minder grip op de hertogen en graven. Veel macht
ging verloren
3.2 → het christendom in Europa
Het christendom was over het hele Romeinse Rijk verspreid. Maar toen dit uiteen viel bleef
daar weinig van over. Dit kwam omdat het christendom nog niet goed geworteld was. De
eerste Germaanse volken die het Romeinse Rijk hadden veroverd waren echter wel
christen. Toen Clovis zich als eerste frankische koning liet dopen in 496 werd hij katholiek.
Als een koning gelovig werd, werden zijn onderdanen dat ook. De kerk benoemde ook
machthebbers en zeiden dat dit zo was besloten door god
Aan het eind van de zevende eeuw kwamen er missionarissen vanuit engeland. Een
missionaris is iemand die het geloof verspreid ( willibrord ). De missionarissen kregen hulp
van de Franken. Aan het eind van de 10e eeuw gingen koningen in oost en noord europa
ook over naar het christendom
Na de val van het West Romeinse Rijk hield het bestaan van landbouwstedelijke
samenlevingen op. De handel stopte door de lange afstand en de toename van gevaar.
Mensen trokken weer naar het platteland en er was weer sprake van een agrarische
samenleving
Veel pachtboeren raakten in de schulden. Ze kwamen onder het gezag van de grotere
boeren. Die boeren zaten ook in de put. Ze hadden, om zo weinig mogelijk verlies te maken,
al een groot deel van hun land verdeeld onder de slaven. Deze slaven en de kleine pacht
boeren werden uiteindelijk allemaal: onvrije pachtboeren. Door groeiende onveiligheid
zochten ze steun bij de edelmannen of het klooster. In ruil voor die veiligheid moesten ze
klusjes doen. Ze werden horigen
Hun land noemde je een domein. Dat domein werd bestuurt door het hofstelsel. Domeinen
zijn verdeeld in twee delen. Een deel voor de heer en een deel voor akkers. Een domein
was zelfvoorzienend. Ook had de heer het rechtspraak over zijn burgers.
Toen de Germanen het Romeinse Rijk binnenvielen werden hun krijgsmannen koningen
genoemd. Toen er Germaanse staten ontstonden werd de macht verdeeld over de
erfgenamen van de koningen. Hier was veel strijd over. In 800 liet Karel de Grote zich zelfs
tot keizer kronen (door de paus)
De Germanen wilde weer een bloeiende economie maar dat lukte niet. In het bestuur waren
contacten heel belangrijk. Als een krijgsheer een gebied had veroverd deelde hij de buit met
zijn krijgsmannen. Zij kregen dan een stuk land wat niet van hun was maar wat ze lenen. Zo
ontstonden er feodale verhoudingen. Als een leenman zijn voorwaarden verbrak mog de
leenheer of leenman de band verbreken. Dan is de leenman zijn land kwijt.
In het verdrag van Verdun (843) werd opgeschreven dat Karel zijn zonen allemaal een stuk
grond kregen. Door deze versplintering van de macht gingen hertogen en graven dit
gebruiken om zich onafhankelijker op te stellen. Toen er nieuwe aanvallers opdokken
werden de koningen in het west- en oost-frankische rijk vervangen door gewone mensen
van adellijke families. Hun hadden nog minder grip op de hertogen en graven. Veel macht
ging verloren
3.2 → het christendom in Europa
Het christendom was over het hele Romeinse Rijk verspreid. Maar toen dit uiteen viel bleef
daar weinig van over. Dit kwam omdat het christendom nog niet goed geworteld was. De
eerste Germaanse volken die het Romeinse Rijk hadden veroverd waren echter wel
christen. Toen Clovis zich als eerste frankische koning liet dopen in 496 werd hij katholiek.
Als een koning gelovig werd, werden zijn onderdanen dat ook. De kerk benoemde ook
machthebbers en zeiden dat dit zo was besloten door god
Aan het eind van de zevende eeuw kwamen er missionarissen vanuit engeland. Een
missionaris is iemand die het geloof verspreid ( willibrord ). De missionarissen kregen hulp
van de Franken. Aan het eind van de 10e eeuw gingen koningen in oost en noord europa
ook over naar het christendom
