Anatomie van het hart
Linker kamer Linker ventrikel
Rechterkamer Rechterventrikel
Rechterboezem Rechteratrium
Linkerboezem Linkeratrium
Bovenste holle ader Vena cava superior
Onderste holle ader Vena cava inferior
Aorta Aorta
Longslagader Ateria pulmonalis (a.pulmonalis)
Longaders Venae pulmonales
Drieslippigeklep Tricuspidaalklep
Tweeslippigeklep Mitralisklep
Pulmonalisklep Pulmonalis klep, tussen het
rechterventrikel en de ateria pulmonalis.
Aortaklep Aortaklep, tussen de linkerventrikel en
de aorta.
Alveoli Longblaasjes
Venae pulmonalis Aders die zuurstofrijk bloed vanuit de
longen naar de linkeratrium vervoeren.
Truncus pulmonalis Bevindt zich voor de splitsing naar de
rechter- en linker longslagader.
a.pulmonalis sinistra Linker longslagader
a.pulmonalis dextra Rechter longslagader
Venae pulmonales dextra & venae Na de longen zal het bloed terugkomen
pulmonales dextra naar het hart via deze longaders.
Interatriale septum de wand die de rechter- en linkeratrium
van het hart van elkaar scheidt.
Interventriculaire septum Tussenschot van de ventrikels.
Epitheel Het weefsel dat organen en weefsels
bedekt.
Ateria subclavia sinistra Linker onder sleutelbeen slagader
Ateria carotis sinistra Linker halsslagader
Ateria carotis dextra Rechter halsslagader
Ateria subclavia dextra Rechter onder sleutelbeen slagader
De diastole Fase waarin het hart zich ontspant.
Sinus coronaris Een grote ader die het bloed uit de
hartspier verzamelt en naar het
rechteratrium voert.
trabeculae Bundeltje van spierweefsel wat steun
geeft.
Autonome zenuwstelsel Het autonome zenuwstelsel regelt
vooral de werking van inwendige
organen, onder andere de ademhaling,
de spijsvertering en het verwijden en
vernauwen van bloedvaten en het
beïnvloedt ook de hartslag.
, Sympathische zenuwstelsel het deel van het autonome zenuwstelsel
dat de organen zodanig beïnvloedt dat
het lichaam arbeid, waar energie voor
nodig is, kan verrichten.
Parasympatische zenuwstelsel dat de organen zodanig beïnvloedt dat
het lichaam in een toestand van rust en
herstel kan komen.
De mitralisklep (tussen de linkeratrium- en ventrikel) en de tricuspidalisklep (tussen
de rechteratrium- en ventrikel) zijn de kleppen die tussen een atrium en ventrikel
inzitten, daarom worden ze ook wel de AV-kleppen (atrioventriculaire kleppen)
genoemd.
,19.1 Het cardiovasculair systeem
Het circulatoire systeem van ons lichaam verwijst naar 3 onderdelen, namelijk:
1. Het bloed
2. Het hart, een grote holle spier die verantwoordelijk is voor het rondpompen
van het bloed.
3. De bloedvaten, ze vormen een netwerk van buizen die het hart verbinden met
weefsels en lichaamscellen, overal in het lichaam.
Het cardiovasculair systeem verwijst alleen naar het hart en de bloedvaten.
Het cardiovasculair systeem voorziet in de behoeften van de lichaamsweefsels,
namelijk:
1. Transport van zuurstof en voedingstoffen naar de lichaamsweefsels.
2. De afvoer van afvalproducten, zoals koolstofdioxide.
3. Transport van hormonen van het ene naar het andere lichaamsdeel.
Dit systeem is verantwoordelijk voor het handhaven van een optimale omgeving voor
de cellen om te overleven en te functioneren.
Perfusie: De mate waarin het cardiovasculaire systeem in de behoefte van de
lichaamsweefsels voorziet.
De weefselperfusie hangt af van de:
1. Pompfunctie van het hart.
2. De doorlaatbaarheid van de bloedvaten.
Bij een slechte weefselperfusie:
1. De cellen krijgen onvoldoende zuurstof en voedingsstoffen.
2. De opstapeling van koolstofdioxide zorgt tegelijkertijd samen met afvalstoffen
uit de cellen voor schade.
Bij een langdurige lage weefselperfusie zullen cellen afsterven. Mogelijke oorzaken
van een slechte weefselperfusie zijn:
1. Slechte hartfunctie (bijvoorbeeld door een hartaandoening).
2. Heftig bloedverlies door een ongeval.
3. Geblokkeerde bloedvaten (bijvoorbeeld door een bloedprop of vetophoping in
de vaten).
19.1.2 Twee circulatiesystemen
De alveoli (longblaasjes) in de longen zorgen voor gasuitwisseling.
Pulmonale circulatie: De bloedcirculatie van de longen. Pulmo = long.
Systematische circulatie: Als het bloed de kleinere circulatie heeft doorlopen, stroomt
het terug naar het hart, voorzien van zuurstof en vrij van koolstofdioxide. Vervolgens
pompt het hart het zuurstofrijke bloed naar de rest van het lichaam, met andere
voedingstoffen. Deze grotere circulatie voorziet alle organen van bloed dat
zuurstofrijk is.
Het rondpompen van het bloed door de 2 circulaties vindt tegelijkertijd plaats. Het is
een aaneengesloten systeem en van essentieel belang voor het functioneren van de
lichaamscellen.
, Continue bloeddoorstroming voorkomt:
1. Dat cellen een tekort aan zuurstof en voedingstoffen krijgen.
2. Dat schade ontstaat door een opstapeling van afvalstoffen.
19.3.1 Het hart
Het hart bevindt zich in de Thorax (borstkas) Achter het sternum (borstbeen) in het
midden bij de ruimte tussen de longen.
Ribbenkast: Werkt als een beschermende kooi voor de longen en het hart.
Pericard (hartzakje): Een beschermende laag bindweefsel over het hart heen.
Andere weefsels die samen met het hart in het mediastinum liggen zijn:
1. De trachea (luchtpijp)
2. De oesofagus (slokdarm)
3. De thymus (zweverik)
Diafragma: Middenrif.
Apex: Hartpunt. Het heeft een vorm van een stompe kegelpunt.
De brede platte bovenkant van het hart heet de basis. Bij de hartbasis is een aantal
grote bloedvaten verbonden met het hart.
De apex bevindt zich links tussen 2 ribbogen, de hartslag van de apex is goed
voelbaar net onder de tepel in de 5e intercostaal ruimte. Het hart tikt tegen de
thoraxwand. Het hart is 13 tot 14 cm lang, 9 cm breed en 6 cm diep.
Mannelijke hartspier: Weegt 310 gr.
Vrouwelijke hartspier: Weegt 225 gr.
De hartgrootte hangt af van:
1. Geslacht.
2. Leeftijd.
3. Postuur (lengte, gewicht).
De spierpompen staan in verbinding met de pulmonale en systematische circulatie
door een groot aantal bloedvaten. In totaal bestaat het hart uit 4 gespierde delen:
1. Rechteratrium. Zuurstofarm bloed stroomt vanuit de systematische circulatie
het rechteratrium in.
2. Rechterventrikel. Vanuit het rechteratrium wordt het bloed doorgegeven aan
het rechterventrikel, waarna het de pulmonale circulatie in wordt gepompt.
3. Linkeratrium. Zuurstofrijk bloed stroomt vanuit de pulmonale circulatie het
linkeratrium in.
4. Linkerventrikel. Vanuit het linkeratrium wordt het bloed doorgegeven aan het
linkerventrikel waarna het de systematische circulatie wordt ingepompt.
Linker kamer Linker ventrikel
Rechterkamer Rechterventrikel
Rechterboezem Rechteratrium
Linkerboezem Linkeratrium
Bovenste holle ader Vena cava superior
Onderste holle ader Vena cava inferior
Aorta Aorta
Longslagader Ateria pulmonalis (a.pulmonalis)
Longaders Venae pulmonales
Drieslippigeklep Tricuspidaalklep
Tweeslippigeklep Mitralisklep
Pulmonalisklep Pulmonalis klep, tussen het
rechterventrikel en de ateria pulmonalis.
Aortaklep Aortaklep, tussen de linkerventrikel en
de aorta.
Alveoli Longblaasjes
Venae pulmonalis Aders die zuurstofrijk bloed vanuit de
longen naar de linkeratrium vervoeren.
Truncus pulmonalis Bevindt zich voor de splitsing naar de
rechter- en linker longslagader.
a.pulmonalis sinistra Linker longslagader
a.pulmonalis dextra Rechter longslagader
Venae pulmonales dextra & venae Na de longen zal het bloed terugkomen
pulmonales dextra naar het hart via deze longaders.
Interatriale septum de wand die de rechter- en linkeratrium
van het hart van elkaar scheidt.
Interventriculaire septum Tussenschot van de ventrikels.
Epitheel Het weefsel dat organen en weefsels
bedekt.
Ateria subclavia sinistra Linker onder sleutelbeen slagader
Ateria carotis sinistra Linker halsslagader
Ateria carotis dextra Rechter halsslagader
Ateria subclavia dextra Rechter onder sleutelbeen slagader
De diastole Fase waarin het hart zich ontspant.
Sinus coronaris Een grote ader die het bloed uit de
hartspier verzamelt en naar het
rechteratrium voert.
trabeculae Bundeltje van spierweefsel wat steun
geeft.
Autonome zenuwstelsel Het autonome zenuwstelsel regelt
vooral de werking van inwendige
organen, onder andere de ademhaling,
de spijsvertering en het verwijden en
vernauwen van bloedvaten en het
beïnvloedt ook de hartslag.
, Sympathische zenuwstelsel het deel van het autonome zenuwstelsel
dat de organen zodanig beïnvloedt dat
het lichaam arbeid, waar energie voor
nodig is, kan verrichten.
Parasympatische zenuwstelsel dat de organen zodanig beïnvloedt dat
het lichaam in een toestand van rust en
herstel kan komen.
De mitralisklep (tussen de linkeratrium- en ventrikel) en de tricuspidalisklep (tussen
de rechteratrium- en ventrikel) zijn de kleppen die tussen een atrium en ventrikel
inzitten, daarom worden ze ook wel de AV-kleppen (atrioventriculaire kleppen)
genoemd.
,19.1 Het cardiovasculair systeem
Het circulatoire systeem van ons lichaam verwijst naar 3 onderdelen, namelijk:
1. Het bloed
2. Het hart, een grote holle spier die verantwoordelijk is voor het rondpompen
van het bloed.
3. De bloedvaten, ze vormen een netwerk van buizen die het hart verbinden met
weefsels en lichaamscellen, overal in het lichaam.
Het cardiovasculair systeem verwijst alleen naar het hart en de bloedvaten.
Het cardiovasculair systeem voorziet in de behoeften van de lichaamsweefsels,
namelijk:
1. Transport van zuurstof en voedingstoffen naar de lichaamsweefsels.
2. De afvoer van afvalproducten, zoals koolstofdioxide.
3. Transport van hormonen van het ene naar het andere lichaamsdeel.
Dit systeem is verantwoordelijk voor het handhaven van een optimale omgeving voor
de cellen om te overleven en te functioneren.
Perfusie: De mate waarin het cardiovasculaire systeem in de behoefte van de
lichaamsweefsels voorziet.
De weefselperfusie hangt af van de:
1. Pompfunctie van het hart.
2. De doorlaatbaarheid van de bloedvaten.
Bij een slechte weefselperfusie:
1. De cellen krijgen onvoldoende zuurstof en voedingsstoffen.
2. De opstapeling van koolstofdioxide zorgt tegelijkertijd samen met afvalstoffen
uit de cellen voor schade.
Bij een langdurige lage weefselperfusie zullen cellen afsterven. Mogelijke oorzaken
van een slechte weefselperfusie zijn:
1. Slechte hartfunctie (bijvoorbeeld door een hartaandoening).
2. Heftig bloedverlies door een ongeval.
3. Geblokkeerde bloedvaten (bijvoorbeeld door een bloedprop of vetophoping in
de vaten).
19.1.2 Twee circulatiesystemen
De alveoli (longblaasjes) in de longen zorgen voor gasuitwisseling.
Pulmonale circulatie: De bloedcirculatie van de longen. Pulmo = long.
Systematische circulatie: Als het bloed de kleinere circulatie heeft doorlopen, stroomt
het terug naar het hart, voorzien van zuurstof en vrij van koolstofdioxide. Vervolgens
pompt het hart het zuurstofrijke bloed naar de rest van het lichaam, met andere
voedingstoffen. Deze grotere circulatie voorziet alle organen van bloed dat
zuurstofrijk is.
Het rondpompen van het bloed door de 2 circulaties vindt tegelijkertijd plaats. Het is
een aaneengesloten systeem en van essentieel belang voor het functioneren van de
lichaamscellen.
, Continue bloeddoorstroming voorkomt:
1. Dat cellen een tekort aan zuurstof en voedingstoffen krijgen.
2. Dat schade ontstaat door een opstapeling van afvalstoffen.
19.3.1 Het hart
Het hart bevindt zich in de Thorax (borstkas) Achter het sternum (borstbeen) in het
midden bij de ruimte tussen de longen.
Ribbenkast: Werkt als een beschermende kooi voor de longen en het hart.
Pericard (hartzakje): Een beschermende laag bindweefsel over het hart heen.
Andere weefsels die samen met het hart in het mediastinum liggen zijn:
1. De trachea (luchtpijp)
2. De oesofagus (slokdarm)
3. De thymus (zweverik)
Diafragma: Middenrif.
Apex: Hartpunt. Het heeft een vorm van een stompe kegelpunt.
De brede platte bovenkant van het hart heet de basis. Bij de hartbasis is een aantal
grote bloedvaten verbonden met het hart.
De apex bevindt zich links tussen 2 ribbogen, de hartslag van de apex is goed
voelbaar net onder de tepel in de 5e intercostaal ruimte. Het hart tikt tegen de
thoraxwand. Het hart is 13 tot 14 cm lang, 9 cm breed en 6 cm diep.
Mannelijke hartspier: Weegt 310 gr.
Vrouwelijke hartspier: Weegt 225 gr.
De hartgrootte hangt af van:
1. Geslacht.
2. Leeftijd.
3. Postuur (lengte, gewicht).
De spierpompen staan in verbinding met de pulmonale en systematische circulatie
door een groot aantal bloedvaten. In totaal bestaat het hart uit 4 gespierde delen:
1. Rechteratrium. Zuurstofarm bloed stroomt vanuit de systematische circulatie
het rechteratrium in.
2. Rechterventrikel. Vanuit het rechteratrium wordt het bloed doorgegeven aan
het rechterventrikel, waarna het de pulmonale circulatie in wordt gepompt.
3. Linkeratrium. Zuurstofrijk bloed stroomt vanuit de pulmonale circulatie het
linkeratrium in.
4. Linkerventrikel. Vanuit het linkeratrium wordt het bloed doorgegeven aan het
linkerventrikel waarna het de systematische circulatie wordt ingepompt.
