College 6:
Filmpje aan het eind van de les:
Activatie immuun-systeem gebeurt als pathogenen het lichaam binnen treden.
Als pathogeen door macrofaag wordt opgenomen gaat de macrofaag het pathogeen in
antigenen maken en presenteren op zijn membraan AntigeenPresenterendeCel. Hieraan
hecht een helper T-cel wat specifiek het antigeen herkent.
De macrofaag geeft signaal één af (cytokinen) als de helper-t cel hecht waardoor de helper-t
cel signaal twee afgeeft. Signaal twee laat T- en B-cellen prolifereren (versnelt delen) deze
herkennen allemaal het antigeen zodat het gedood kan worden.
Als een pathogeen in een normale cel terecht komt kan deze cel ook het antigeen op zijn
membraan presenteren. Maar dit kan tot twee soorten reacties leiden (afhankelijk van het
soort pathogeen):
1. cytotoxische t-cel
Cytotoxische t-cel bindt aan geïnfecteerde cel en maakt de cel kapot met zijn toxinen
2. B-cellen
Herkent antigeen op de cel wordt geactiveerd door T-helper cel en gaat specifieke
antilichamen uitscheiden (wordt plasmacel) + gaat vermenigvuldigen
Antilichamen binden aan de antigenen en alarmeren daardoor macrofagen zodat ze
sneller opgeruimd kunnen worden.
Een ander deel van de B-cellen worden geheugencellen voor de tweede immuunrespons.
H9
- Humorale afweer = b-cellen die antigenen produceren
- Cel-gemedieerde immuniteit = citotoxische t-cellen die de geïnfecteerde cellen kapot maken
- B-cel maakt antilichaam, antilichaam bindt aan geïnfecteerde cel. Ook
versnelt/vergemakkelijkt fagocytose. = opsonisatie
- Cyt-Tcel kunnen geïnfecteerde cellen herkennen en deze opruimen.
- Antilichamen worden ook wel immunoglobulines (Ig) genoemd, of antistof.. en wordt
uitgescheiden door plasmacellen (gedifferentieerde/vervormde b-cellen). Draagt op zijn
membraan een b-cel receptor.
- Als T-helper cel komt, herkent bepaald organisme, krijgt signalen om geïnfecteerd te
worden en ze gaan extra antilichamen produceren (b-cel receptoren extra uitscheiden… b-cel
receptor en antilichamen zijn dus hetzelfde!)
Uitleg gedifferencieerde b-cellen:
B-lymfocyten die in aanraking komen met antigenen laten t-helper cellen activeren b-cel
gaat rijpen, differentieren = plasmacel.
, De b-cel receptoren op de b-cel herkent hetzelfde antigeen als de antilichamen die worden
geproduceerd door de plasmacel (gedifferentieerde b-cel)
TOT DAAR HEB IK HET NIET GEVOLGD, VANAF HIER WAS IK IN DE LES.
b-cel is geactiveerd zodat antilichamen worden aangemaakt. Daarna volgen processen:
- Opsonisatie
Zie hierboven voor uitleg. Hoe kan het nou dat zo’n cel makkelijker gefagocyteert kan worden
als er antilichamen op zitten? Fagocyt/macrofaag herkent de staart van zo’n antilichaam en
kan daarom makkelijker de ziekteverwekkers verwijderen uit het lichaam
- agglutinatie
Door antilichaam die bindt aan micro organisme gaat het klonteren; bijvoorbeeld een klont
van bacteriën kan makkelijker afgevoerd worden want je verminderd aantal infectieuze
eenheden (dmv doorslikken en dan in de maag waardoor ze dood gaan)
- neutralisatie
Als je bacterie bedekt met anti-lichamen zijn hun receptoren bedekt en kan geen interactie
meer aan worden gegaan met epitheel-cellen (bijvoorbeeld) waardoor het geneutraliseerd is.
Hetzelfde bij toxines/virussen die kunnen hun taak dan niet meer uitvoeren, maar ze zijn
wel nog in het lichaam.
- activatie complement-systeem (zie vorige week!!!)
Zijn anti-lichamen bij betrokken (wel maar bij één route) opsonisatie, cytolise en ontsteking
wordt daardoor geactiveerd
- ADCC:
= anti-lichaam afhankelijke celgemedieerde cytotoxischiteit
Betekenis; antilichaam afhankelijk – dus antilichamen nodig
Celgemedieerd; ook immuun cellen nodig
Cytotoxischiteit; toxiciteit = dodelijk, cyto = cellen
Je hebt anti-lichamen voor grote cellen (zoals parasieten). Die kun je niet opnemen
door fagocytose. Deze gaan er aan binden (aan het parasiet) met zijn staart. Aan de
staart van de anti-lichamen gaan immuuncellen binden die gaan
moleculen/producten (perforine en lytische enzymen, zie hier onder) uitscheiden
waardoor het kapot wordt gemaakt.
- perforine enzym: maakt gaten/openingen/poriën in membraan van parasiet
- lytische enzym: maakt cellen kapot van parasiet
De immuuncellen zijn NK-cellen, macrofagen en neutrofielen/granylocyten.
De enzymen leiden tot lysis (celontploffing). Eerst perforine daarna lytische enzymen.
Iso-types antilichamen:
Waarom verschillende iso-types antilichamen? (let op: gemaakt door plasmacellen, oftewel
gedifferentieerde b-cellen)
Heeft een variabel en een constant gedeelte.. variabel gedeelte bindt aan antigeen. Constant
gedeelte zijn negen genen. Afhankelijk van gen krijg je een isotype van het antilichaam.
- Twee bindingsplaatsen; bivalent. Per antilichaam zijn die plekken identiek. Dus van een
Filmpje aan het eind van de les:
Activatie immuun-systeem gebeurt als pathogenen het lichaam binnen treden.
Als pathogeen door macrofaag wordt opgenomen gaat de macrofaag het pathogeen in
antigenen maken en presenteren op zijn membraan AntigeenPresenterendeCel. Hieraan
hecht een helper T-cel wat specifiek het antigeen herkent.
De macrofaag geeft signaal één af (cytokinen) als de helper-t cel hecht waardoor de helper-t
cel signaal twee afgeeft. Signaal twee laat T- en B-cellen prolifereren (versnelt delen) deze
herkennen allemaal het antigeen zodat het gedood kan worden.
Als een pathogeen in een normale cel terecht komt kan deze cel ook het antigeen op zijn
membraan presenteren. Maar dit kan tot twee soorten reacties leiden (afhankelijk van het
soort pathogeen):
1. cytotoxische t-cel
Cytotoxische t-cel bindt aan geïnfecteerde cel en maakt de cel kapot met zijn toxinen
2. B-cellen
Herkent antigeen op de cel wordt geactiveerd door T-helper cel en gaat specifieke
antilichamen uitscheiden (wordt plasmacel) + gaat vermenigvuldigen
Antilichamen binden aan de antigenen en alarmeren daardoor macrofagen zodat ze
sneller opgeruimd kunnen worden.
Een ander deel van de B-cellen worden geheugencellen voor de tweede immuunrespons.
H9
- Humorale afweer = b-cellen die antigenen produceren
- Cel-gemedieerde immuniteit = citotoxische t-cellen die de geïnfecteerde cellen kapot maken
- B-cel maakt antilichaam, antilichaam bindt aan geïnfecteerde cel. Ook
versnelt/vergemakkelijkt fagocytose. = opsonisatie
- Cyt-Tcel kunnen geïnfecteerde cellen herkennen en deze opruimen.
- Antilichamen worden ook wel immunoglobulines (Ig) genoemd, of antistof.. en wordt
uitgescheiden door plasmacellen (gedifferentieerde/vervormde b-cellen). Draagt op zijn
membraan een b-cel receptor.
- Als T-helper cel komt, herkent bepaald organisme, krijgt signalen om geïnfecteerd te
worden en ze gaan extra antilichamen produceren (b-cel receptoren extra uitscheiden… b-cel
receptor en antilichamen zijn dus hetzelfde!)
Uitleg gedifferencieerde b-cellen:
B-lymfocyten die in aanraking komen met antigenen laten t-helper cellen activeren b-cel
gaat rijpen, differentieren = plasmacel.
, De b-cel receptoren op de b-cel herkent hetzelfde antigeen als de antilichamen die worden
geproduceerd door de plasmacel (gedifferentieerde b-cel)
TOT DAAR HEB IK HET NIET GEVOLGD, VANAF HIER WAS IK IN DE LES.
b-cel is geactiveerd zodat antilichamen worden aangemaakt. Daarna volgen processen:
- Opsonisatie
Zie hierboven voor uitleg. Hoe kan het nou dat zo’n cel makkelijker gefagocyteert kan worden
als er antilichamen op zitten? Fagocyt/macrofaag herkent de staart van zo’n antilichaam en
kan daarom makkelijker de ziekteverwekkers verwijderen uit het lichaam
- agglutinatie
Door antilichaam die bindt aan micro organisme gaat het klonteren; bijvoorbeeld een klont
van bacteriën kan makkelijker afgevoerd worden want je verminderd aantal infectieuze
eenheden (dmv doorslikken en dan in de maag waardoor ze dood gaan)
- neutralisatie
Als je bacterie bedekt met anti-lichamen zijn hun receptoren bedekt en kan geen interactie
meer aan worden gegaan met epitheel-cellen (bijvoorbeeld) waardoor het geneutraliseerd is.
Hetzelfde bij toxines/virussen die kunnen hun taak dan niet meer uitvoeren, maar ze zijn
wel nog in het lichaam.
- activatie complement-systeem (zie vorige week!!!)
Zijn anti-lichamen bij betrokken (wel maar bij één route) opsonisatie, cytolise en ontsteking
wordt daardoor geactiveerd
- ADCC:
= anti-lichaam afhankelijke celgemedieerde cytotoxischiteit
Betekenis; antilichaam afhankelijk – dus antilichamen nodig
Celgemedieerd; ook immuun cellen nodig
Cytotoxischiteit; toxiciteit = dodelijk, cyto = cellen
Je hebt anti-lichamen voor grote cellen (zoals parasieten). Die kun je niet opnemen
door fagocytose. Deze gaan er aan binden (aan het parasiet) met zijn staart. Aan de
staart van de anti-lichamen gaan immuuncellen binden die gaan
moleculen/producten (perforine en lytische enzymen, zie hier onder) uitscheiden
waardoor het kapot wordt gemaakt.
- perforine enzym: maakt gaten/openingen/poriën in membraan van parasiet
- lytische enzym: maakt cellen kapot van parasiet
De immuuncellen zijn NK-cellen, macrofagen en neutrofielen/granylocyten.
De enzymen leiden tot lysis (celontploffing). Eerst perforine daarna lytische enzymen.
Iso-types antilichamen:
Waarom verschillende iso-types antilichamen? (let op: gemaakt door plasmacellen, oftewel
gedifferentieerde b-cellen)
Heeft een variabel en een constant gedeelte.. variabel gedeelte bindt aan antigeen. Constant
gedeelte zijn negen genen. Afhankelijk van gen krijg je een isotype van het antilichaam.
- Twee bindingsplaatsen; bivalent. Per antilichaam zijn die plekken identiek. Dus van een
