Bedrijfskundige aspecten van HRM hoofdstuk 6
6.1 Introductie van de organisatiestructuur
De organisatiestructuur
De structuur die door het management wordt ontworpen met als doel om efficiënte
productie te ontwikkelen en om de gewenste output te leveren.
Een organisatiestructuur kan vele vormen aannemen, maar volgens Pugh et al (1968) zijn er
zes dimensies aan de hand waarvan een organisatiestructuur gevormd kan worden:
1. Specialisatie
2. Standaardisatie
3. Formalisatie
4. Centralisatie
5. Configuratie
6. Traditionalisme
Uit de zes dimensies blijkt dat er veel verschillende organisatiestructuren ontworpen kunne
worden. Naast de genoemde structuurdimensies, heeft een organisatie met vier
verschillende uitdagingen te maken gedurende het ontwerpen van een organisatiestructuur:
1. Verticale en horizontale differentiatie
2. Differentiatie en integratie
3. Centralisatie en decentralisatie
4. Standaardisatie ne wederzijdse aanpassing
Het waardenmodel
Kijkend naar het centrale waardenmodel, dan bepaalt de gekozen organisatiestructuur hoe
de medewerkers met elkaar samenwerken. Echter, dit betreft met name de formele
organisatie en in mindere mate de informele organisatie.
Verticale en horizontale differentiatie
De uitdaging om de organisatie af te stemmen op de medewerkers en de externe omgeving
heeft voornamelijk betrekking op distributie van hiërarchie binnen de organisatie. Hiërarchie
is de classificatie van medewerkers aan de hand van hun autoriteit en de laag waarin zij
werkzaam zijn. Managers die een organisatiestructuur ontwerpen hebben daarom de
uitdaging om te onderzoeken hoeveel lagen de organisatie nodig heeft. Verticale
differentiatie kan daarom gedefinieerd worden als de manier waarop een organisatie haar
hiërarchie van autoriteit ontwerpt en hoe de rapportagelijn ontwikkelt met als doel om
rollen te verbinden met afdelingen.
Tegenover verticale differentiatie staat horizontale differentiatie. Horizontale differentiatie
refereert naar de manier waarop een organisatie taken groepeert in een functie en functies
groepeert in afdelingen.
Differentiatie en integratie
De horizontale differentiatie zorgt ervoor dat de medewerkers zich kunnen specialiseren.
Echter, specialisatie kan een slechtere communicatie tussen verschillende afdelingen creëren,
wat ervoor zorgt dat afdelingen minder van elkaar leren. Om deze communicatieproblemen
6.1 Introductie van de organisatiestructuur
De organisatiestructuur
De structuur die door het management wordt ontworpen met als doel om efficiënte
productie te ontwikkelen en om de gewenste output te leveren.
Een organisatiestructuur kan vele vormen aannemen, maar volgens Pugh et al (1968) zijn er
zes dimensies aan de hand waarvan een organisatiestructuur gevormd kan worden:
1. Specialisatie
2. Standaardisatie
3. Formalisatie
4. Centralisatie
5. Configuratie
6. Traditionalisme
Uit de zes dimensies blijkt dat er veel verschillende organisatiestructuren ontworpen kunne
worden. Naast de genoemde structuurdimensies, heeft een organisatie met vier
verschillende uitdagingen te maken gedurende het ontwerpen van een organisatiestructuur:
1. Verticale en horizontale differentiatie
2. Differentiatie en integratie
3. Centralisatie en decentralisatie
4. Standaardisatie ne wederzijdse aanpassing
Het waardenmodel
Kijkend naar het centrale waardenmodel, dan bepaalt de gekozen organisatiestructuur hoe
de medewerkers met elkaar samenwerken. Echter, dit betreft met name de formele
organisatie en in mindere mate de informele organisatie.
Verticale en horizontale differentiatie
De uitdaging om de organisatie af te stemmen op de medewerkers en de externe omgeving
heeft voornamelijk betrekking op distributie van hiërarchie binnen de organisatie. Hiërarchie
is de classificatie van medewerkers aan de hand van hun autoriteit en de laag waarin zij
werkzaam zijn. Managers die een organisatiestructuur ontwerpen hebben daarom de
uitdaging om te onderzoeken hoeveel lagen de organisatie nodig heeft. Verticale
differentiatie kan daarom gedefinieerd worden als de manier waarop een organisatie haar
hiërarchie van autoriteit ontwerpt en hoe de rapportagelijn ontwikkelt met als doel om
rollen te verbinden met afdelingen.
Tegenover verticale differentiatie staat horizontale differentiatie. Horizontale differentiatie
refereert naar de manier waarop een organisatie taken groepeert in een functie en functies
groepeert in afdelingen.
Differentiatie en integratie
De horizontale differentiatie zorgt ervoor dat de medewerkers zich kunnen specialiseren.
Echter, specialisatie kan een slechtere communicatie tussen verschillende afdelingen creëren,
wat ervoor zorgt dat afdelingen minder van elkaar leren. Om deze communicatieproblemen
