CULTURELE PSYCHOLOGIE ENDTERM
INHOUD
Hoorcollege 8: Sociale identiteit en interactie....................................................................................................... 2
Identiteit: case studie Selcuk................................................................................................................................... 6
Interacties....................................................................................................................................................................... 7
Hoorcollege 9: Acculturatie en Multiculturalisme............................................................................................. 10
Hoorcollege 10: Biculturalisme................................................................................................................................ 21
Hoorcollege 11: Interculturele communicatie.................................................................................................... 30
Hoorcollege 12: De internationale werkvloer..................................................................................................... 38
Hoorcollege 13: In debat over cultuur................................................................................................................... 47
1
,HOORCOLLEGE 8: SOCIALE IDENTITEIT EN INTERACTIE
Het proces waarmee we anderen proberen en onszelf te begrijpen het sociale perceptie. Deze
overtuigingen haalt men van de socialisatie uit de cultuur, en bepaalde persoonlijke ervaringen.
Liu en anderen benoemen wel dat er gemeenschappelijke beelden zijn van dezelfde
gebeurtenissen, zoals wereldoorlogen. Het proces van sociale perceptie draagt bij aan sociale
cognitie, het proces waarbij we interpreteren, onthouden, en informatie gebruiken.
Waarden zijn attitudes die een principe, standaard of bepaalde kwaliteit vertegenwoordigen van
iemand die bepaalde onderwerpen het meest gepast vindt. Waarden zijn stabiele overtuigingen
die een specifiek gedrag (instrumentele waarde: sociale of persoonlijke zorgen) of doel
(terminale waarde: moraal en competentie) boven een ander gedrag of doel stellen. Het helpt
mensen om hun gedrag aan te passen. Waarden worden vaak gevormd door de sociale normen
en waarden in een land, en zijn soms belangrijker dan een bepaalde attitude.
Men illustreert dit verschil met de onderzoeken van Hofstede, zoals het verschil tussen INDCOL.
Schwartz licht nog drie andere verschillen toe die typisch zijn voor een individu, niet op landelijk
niveau:
- Conservatisme - autonomie: verschil in zelfdiscipline, sociale normen en familiebelang
(independent of interdependent)
- Hiërarchie - egalitarianisme: verschil in status en macht, en de sociale rollen
- Heerschappij - harmonie: verschil in ambitie, sociale controle
Men kan zien dat Aziaten (hiërarchie en conservatisme) en Europeanen (egalitarianisme en
autonomie) aan de uiteinden van deze waarden zitten, VS zit er een beetje tussen. Tevens ziet
men dat hoe groter een familie, hoe conservatiever. Bij dit conservatisme zit meestal een
bepaalde onzekerheid, wat zich uit in een meer links standpunt met de wens voor sociale
ondersteuning van de overheid en goed geregelde uitkeringen. Deze begrippen worden negatief
afgebeeld, omdat men ook rapporteert dat maatschappijen die meer voor een egalitaire en
harmonie-samenleving streven, ook meer gelukkigere kinderen hebben, meer stabiele families,
en minder CO2 uitstoot.
Culturele waarden worden dus beïnvloed door de economische, politieke, democratische en
klimatische condities in maatschappijen. Westerse waarden zijn individualistisch: individueel
prestatiegedrag, streven naar efficiëntie en materialisme. Hiertegenover staan niet-Westerse,
collectivistische waarden: tradities en zorgen voor stabiliteit. Sommigen denken dat deze
verschillen zullen verkleinen, anderen benaderukken dat economische vooruitgang niet gelijk
staat aan sociale tevredenheid. Collectivistisch China heeft ook vooruitgang geboekt.
Hierbij zijn er nog twee theorieën:
- Clash of civilizations: afstand tussen culturen wordt groter wanner grote delen van de
wereld de leiderschap van de Westerse wereld betwijfelen
- Flat world hypothese: door de beschikbaarheid van informatie is het aannemelijker om
elkaar te begrijpen
Niet moorden, niet stelen en niet liegen zijn vrij universele waarden, maar de interpretatie van
morele voorschriften varieert toch tussen culturen.
- Justice based: nadruk op autonome individu en persoonlijke rechten individualistisch
- Duty based: nadruk op verantwoording tegenover anderen collectivistisch
Een ander punt is eerlijkheid. Over het algemeen denken mensen positief over succesverhalen
van mensen die eerst niks hadden, en door veel moeite iets behaalden. Qua verdelen van
goederen zijn er ook twee standpunten: afhankelijk van de individuele vaardigheden en bijdrage
aan maatschappij, of afhankelijk van individuele behoeftes en los van de inbreng.
Ten slotte is racisme nog een waarde dat niet wordt geaccepteerd, maar toch veel voorkomt. Dit
is een extreme vorm van microagressies, dit zijn grapjes of opmerkingen met een kwetsende
ondertoon voor mensen van een bepaalde etniciteit.
2
,Cognitieve balans
De theorie van Heider zegt dat mensen streven om hun attitudes gelijk te stemmen, volgens de
cognitieve balanstheorie. Zo overwaarderen we positieve kenmerken bij groepen die we als
positief ervaren, en negatief geldt hetzelfde. Hierbij betrokken is een evaluatieproces: een
persoon die evalueert, een ander persoon of object dat gevoelens naar boven brengt, en hiervan
de evaluatie. Deze cognitieve behoefte blijkt universeel, maar wel anders in uiting. Het lijkt dat
mensen in de VS dit meer doen dan mensen uit Japan, en in Islamitische landen moet men dit
soms zeer uitgebreid laten zien. Het belang van deze balans staat in verband met de dimensie
uncertainty avoidance.
Cognitieve dissonantie kent men van Festinger: mensen pasten hun mening aan om het
congruent met gedrag te laten zijn. Dit gebeurt bij een tegenstrijdigheid tussen attitudes en
gedragingen binnen een individu. Mensen in individualistische culturen ervaren dissonantie als
het gedrag niet in lijn is met de persoonlijke of sociale normen. Mensen in collectivistische
culturen zijn sneller bang om deze sociale normen te overtreden, en uit deze angst veranderen ze
hun mening minder snel.
De post-decisional spread of alternatives is een vorm hiervan en ook een methode om het te
meten: makkelijke of moeilijke keuze maken, hierna een herbeoordeling. Bij makkelijke keuze is
er weinig verandering, bij een moeilijke keuze gaat men de mening aanpassen. Ook de studie van
Heine en Lehman met de CD’s liet dit zien: Canadezen hebben een grotere spread dan Japanners.
Dit geldt niet voor Oost-West verschillen maar ook in Amerika. Hoogopgeleiden hebben een
grotere spread dan laagopgeleiden.
In een studie van Hoshino-Browne liet men gerechten bekijken op een kaart, en moesten de
subjecten een rangorde maken voor zichzelf en een goede vriend. Men moest dan een gerecht
kiezen uit nummer 5 en 6, en herbeoordelen. Bij de Europees Canadezen was de spread groter
als men voor zichzelf moest kiezen, Aziatische Canadezen hadden een grotere wanneer ze voor
anderen moesten kiezen.
Dit idee van interne cognitieve dissonantie, de intolerantie van inconsistentie is dus kenmerkend
voor individualistische culturen. Peng en Nisbett bespreken dit door middel van de invloed van
cultuur op dialectica en redeneren over contradicties. Chinezen hebben de neiging om
makkelijker een middenweg te zoeken als er twee keuzes zijn. Hierbij betrekken zij de leer van
Aristoteles. Zoals hij zei: twee elkaar tegensprekende stellingen kunnen niet beide waar zijn:
“A ≠ niet A”.
In Aziatische culturen spreekt men van naïef dialectica: “Een persoon kan basiselementen
terugvinden van de twee tegensprekende perspectieven, en gelooft dat beide perspectieven een
waarheid in zich hebben, zelfs als het een contradictie is. Deze benadering noemt het geen
contradictie maar probeert eerder een afstemming te vinden waarbij beide uitspraken waar zijn.
De cognitieve neiging naar acceptatie van een contradictie kan men definiëren als dialectisch
denken”.
- Dialectische oplossing: beide standpunten bekijken en een compromis sluiten Aziaten
- Niet-dialectische oplossing: één heeft gelijk en de ander niet Amerika
Vaak schrijft men bepaalde eigenschappen toe aan zaken waarvan men niet genoeg weet. Zo
wordt dogmatisme als zeer negatief gezien. Het is een neiging om zeer rigide en vasthoudend te
zijn aan bepaald gedrag of opinies. Dit is meestal rond één idee ontstaan waaraan men constant
vasthoudt. Dogmatisme en democratie hebben een negatieve correlatie. Wanneer meerdere goed
georganiseerde groepen met veel ingroup ideological pressure strijden om macht, zal er meer
dogmatisme aanwezig zijn.
Een sociale attributie is het proces waarbij men de oorzaken van gedrag van anderen en
zichzelf probeert te achterhalen en verklaren. Universeel gezien doet men dit zowel positief als
negatief bij dezelfde zaken met bepaalde vooroordelen. Zelfs een accent waarmee iemand praat
3
, heeft een invloed op de sociale status, aantrekking, en persoonlijkheid. Hetzelfde geldt voor een
gezicht met littekens, dat vaak als negatief gezien wordt. Dit zijn twee universele voorbeelden.
Afgezien van de locus of control, attribueren we succes en falen ook anders. Volgens Fletcher en
Ward zijn er drie factoren die deze visies beïnvloeden: individueel vermogen, inspanning, en
moeilijkheid van de taak.
- Self-centered bias: succes intern attribueren, maar geen verantwoordelijkheid nemen
voor falen Amerika
- Unassuming bias: succes extern attribueren en falen intern attribueren Japan
- Group-serving bias: succes toeschrijven aan de groep (intern), falen toeschrijven aan
externe factoren
Men ziet dan ook dat vroeger het de fout van een kind was bij een slecht cijfer, en tegenwoordig
is het de fout van de docente: de fout is dus extern.
Miller heeft een studie gedaan om deze concepten uit te leggen. Kinderen en volwassenen uit
India en Amerika werden bekeken of ze over succes en falen heen iets dispositioneel (intern) of
situationeel (extern) toeschrijven. Men ziet dat bij Amerika alles persoonlijk wordt gedaan, en bij
India alles extern. Tevens zijn de grootste scores bij de volwassenen.
Men kijkt ook naar positief of negatief gedrag (prosociaal of devient). Bij positief gedrag
attribueert men in India veel meer extern, in Amerika meer intern (volwassenen). Bij het
negatieve gedrag ziet men dat in de VS meer intern dan extern wordt geattribueerd, dit is niet
wat men zou verwachten. In India ziet men ook dat slecht gedrag ook aan de context wordt
gerelateerd. Deze resultaten zijn dus niet helemaal in lijn met de soorten bias.
Men moet zich wel afvragen of dit echt een psychologisch proces is, of eerder een uitingsproces
dat door sociale krachten wordt gestuurd. Het kan namelijk ook veranderen als men immigreert
naar een andere cultuur, waar er anders mee wordt omgegaan.
Deze attributies gelden ook voor zelfperceptie. Individuele en omgevingsfactoren beïnvloeden
hoe we onszelf zien. Mannen geven zichzelf bijvoorbeeld 3 IQ punten hoger dan vrouwen, men
beschrijft zich positiever op datingsites. Een onderzoek door Biswas en Pandey bekeek of
Indiaase mannen van verschillende SES groepen zichzelf door de jaren heen anders vonden en
beschreven. Het resultaat was dat SES niet echt een invloed heeft. SES-veranderingen alleen zijn
dus geen oorzaak.
Grote verschillen ziet men wel in collectivisme (Japan) en individualisme (VS). Japanse studenten
geven zichzelf minder zelfcompetentie, maar meer/even veel zelfwaardering.
Er zit tevens een verschil in een privé en openlijk zelf. Een eigen zelf zijn de gevoelens en
gedachten die men heeft over zichzelf en ook voor zichzelf houdt als het om anderen gaat. Bij het
publieke zelf relateert men zichzelf in relaties met anderen. Dit verschil ziet men dan tussen
Japan en VS.
Deze concepten hebben invloed op de manier hoe men het lichaam ziet. Meestal zijn er negatieve
visies tegenover lichaamsvet, zeker in rijkere landen waar ze dit verbinden met armoede en
slechte gezondheid. Instemmend hiermee vinden mannen het ook aantrekkelijker als vrouwen
dunner zijn.
Stereotype content
Stereotypes zijn uitspraken en attitudes tegenover bepaalde groepen omdat men assumpties
heeft dat deze groep bepaalde vaste trekken heeft. Vaak overschat men de verschillen of
gelijkenissen binnen of tussen groepen.
Stereotypes kan men zien in twee verschillende termen: warmte en competentie. Fiske en
collega’s hebben hier een bekend paper over gemaakt: stereotype content hoeft niet simpel een
negatieve evaluatie weer te geven, het kan aparte dimensies van (dis)like en (dis)respect
weergeven. Normaliter worden stereotypes gezien als positief of negatief, het zijn heuristieken
waardoor we sneller mensen kunnen beoordelen. Enerzijds bekijken we of we iemand aardig
vinden, hierbij denken we of we iets aan de persoon hebben: we letten of er een gebrek is aan
warmte of competentie.
4
INHOUD
Hoorcollege 8: Sociale identiteit en interactie....................................................................................................... 2
Identiteit: case studie Selcuk................................................................................................................................... 6
Interacties....................................................................................................................................................................... 7
Hoorcollege 9: Acculturatie en Multiculturalisme............................................................................................. 10
Hoorcollege 10: Biculturalisme................................................................................................................................ 21
Hoorcollege 11: Interculturele communicatie.................................................................................................... 30
Hoorcollege 12: De internationale werkvloer..................................................................................................... 38
Hoorcollege 13: In debat over cultuur................................................................................................................... 47
1
,HOORCOLLEGE 8: SOCIALE IDENTITEIT EN INTERACTIE
Het proces waarmee we anderen proberen en onszelf te begrijpen het sociale perceptie. Deze
overtuigingen haalt men van de socialisatie uit de cultuur, en bepaalde persoonlijke ervaringen.
Liu en anderen benoemen wel dat er gemeenschappelijke beelden zijn van dezelfde
gebeurtenissen, zoals wereldoorlogen. Het proces van sociale perceptie draagt bij aan sociale
cognitie, het proces waarbij we interpreteren, onthouden, en informatie gebruiken.
Waarden zijn attitudes die een principe, standaard of bepaalde kwaliteit vertegenwoordigen van
iemand die bepaalde onderwerpen het meest gepast vindt. Waarden zijn stabiele overtuigingen
die een specifiek gedrag (instrumentele waarde: sociale of persoonlijke zorgen) of doel
(terminale waarde: moraal en competentie) boven een ander gedrag of doel stellen. Het helpt
mensen om hun gedrag aan te passen. Waarden worden vaak gevormd door de sociale normen
en waarden in een land, en zijn soms belangrijker dan een bepaalde attitude.
Men illustreert dit verschil met de onderzoeken van Hofstede, zoals het verschil tussen INDCOL.
Schwartz licht nog drie andere verschillen toe die typisch zijn voor een individu, niet op landelijk
niveau:
- Conservatisme - autonomie: verschil in zelfdiscipline, sociale normen en familiebelang
(independent of interdependent)
- Hiërarchie - egalitarianisme: verschil in status en macht, en de sociale rollen
- Heerschappij - harmonie: verschil in ambitie, sociale controle
Men kan zien dat Aziaten (hiërarchie en conservatisme) en Europeanen (egalitarianisme en
autonomie) aan de uiteinden van deze waarden zitten, VS zit er een beetje tussen. Tevens ziet
men dat hoe groter een familie, hoe conservatiever. Bij dit conservatisme zit meestal een
bepaalde onzekerheid, wat zich uit in een meer links standpunt met de wens voor sociale
ondersteuning van de overheid en goed geregelde uitkeringen. Deze begrippen worden negatief
afgebeeld, omdat men ook rapporteert dat maatschappijen die meer voor een egalitaire en
harmonie-samenleving streven, ook meer gelukkigere kinderen hebben, meer stabiele families,
en minder CO2 uitstoot.
Culturele waarden worden dus beïnvloed door de economische, politieke, democratische en
klimatische condities in maatschappijen. Westerse waarden zijn individualistisch: individueel
prestatiegedrag, streven naar efficiëntie en materialisme. Hiertegenover staan niet-Westerse,
collectivistische waarden: tradities en zorgen voor stabiliteit. Sommigen denken dat deze
verschillen zullen verkleinen, anderen benaderukken dat economische vooruitgang niet gelijk
staat aan sociale tevredenheid. Collectivistisch China heeft ook vooruitgang geboekt.
Hierbij zijn er nog twee theorieën:
- Clash of civilizations: afstand tussen culturen wordt groter wanner grote delen van de
wereld de leiderschap van de Westerse wereld betwijfelen
- Flat world hypothese: door de beschikbaarheid van informatie is het aannemelijker om
elkaar te begrijpen
Niet moorden, niet stelen en niet liegen zijn vrij universele waarden, maar de interpretatie van
morele voorschriften varieert toch tussen culturen.
- Justice based: nadruk op autonome individu en persoonlijke rechten individualistisch
- Duty based: nadruk op verantwoording tegenover anderen collectivistisch
Een ander punt is eerlijkheid. Over het algemeen denken mensen positief over succesverhalen
van mensen die eerst niks hadden, en door veel moeite iets behaalden. Qua verdelen van
goederen zijn er ook twee standpunten: afhankelijk van de individuele vaardigheden en bijdrage
aan maatschappij, of afhankelijk van individuele behoeftes en los van de inbreng.
Ten slotte is racisme nog een waarde dat niet wordt geaccepteerd, maar toch veel voorkomt. Dit
is een extreme vorm van microagressies, dit zijn grapjes of opmerkingen met een kwetsende
ondertoon voor mensen van een bepaalde etniciteit.
2
,Cognitieve balans
De theorie van Heider zegt dat mensen streven om hun attitudes gelijk te stemmen, volgens de
cognitieve balanstheorie. Zo overwaarderen we positieve kenmerken bij groepen die we als
positief ervaren, en negatief geldt hetzelfde. Hierbij betrokken is een evaluatieproces: een
persoon die evalueert, een ander persoon of object dat gevoelens naar boven brengt, en hiervan
de evaluatie. Deze cognitieve behoefte blijkt universeel, maar wel anders in uiting. Het lijkt dat
mensen in de VS dit meer doen dan mensen uit Japan, en in Islamitische landen moet men dit
soms zeer uitgebreid laten zien. Het belang van deze balans staat in verband met de dimensie
uncertainty avoidance.
Cognitieve dissonantie kent men van Festinger: mensen pasten hun mening aan om het
congruent met gedrag te laten zijn. Dit gebeurt bij een tegenstrijdigheid tussen attitudes en
gedragingen binnen een individu. Mensen in individualistische culturen ervaren dissonantie als
het gedrag niet in lijn is met de persoonlijke of sociale normen. Mensen in collectivistische
culturen zijn sneller bang om deze sociale normen te overtreden, en uit deze angst veranderen ze
hun mening minder snel.
De post-decisional spread of alternatives is een vorm hiervan en ook een methode om het te
meten: makkelijke of moeilijke keuze maken, hierna een herbeoordeling. Bij makkelijke keuze is
er weinig verandering, bij een moeilijke keuze gaat men de mening aanpassen. Ook de studie van
Heine en Lehman met de CD’s liet dit zien: Canadezen hebben een grotere spread dan Japanners.
Dit geldt niet voor Oost-West verschillen maar ook in Amerika. Hoogopgeleiden hebben een
grotere spread dan laagopgeleiden.
In een studie van Hoshino-Browne liet men gerechten bekijken op een kaart, en moesten de
subjecten een rangorde maken voor zichzelf en een goede vriend. Men moest dan een gerecht
kiezen uit nummer 5 en 6, en herbeoordelen. Bij de Europees Canadezen was de spread groter
als men voor zichzelf moest kiezen, Aziatische Canadezen hadden een grotere wanneer ze voor
anderen moesten kiezen.
Dit idee van interne cognitieve dissonantie, de intolerantie van inconsistentie is dus kenmerkend
voor individualistische culturen. Peng en Nisbett bespreken dit door middel van de invloed van
cultuur op dialectica en redeneren over contradicties. Chinezen hebben de neiging om
makkelijker een middenweg te zoeken als er twee keuzes zijn. Hierbij betrekken zij de leer van
Aristoteles. Zoals hij zei: twee elkaar tegensprekende stellingen kunnen niet beide waar zijn:
“A ≠ niet A”.
In Aziatische culturen spreekt men van naïef dialectica: “Een persoon kan basiselementen
terugvinden van de twee tegensprekende perspectieven, en gelooft dat beide perspectieven een
waarheid in zich hebben, zelfs als het een contradictie is. Deze benadering noemt het geen
contradictie maar probeert eerder een afstemming te vinden waarbij beide uitspraken waar zijn.
De cognitieve neiging naar acceptatie van een contradictie kan men definiëren als dialectisch
denken”.
- Dialectische oplossing: beide standpunten bekijken en een compromis sluiten Aziaten
- Niet-dialectische oplossing: één heeft gelijk en de ander niet Amerika
Vaak schrijft men bepaalde eigenschappen toe aan zaken waarvan men niet genoeg weet. Zo
wordt dogmatisme als zeer negatief gezien. Het is een neiging om zeer rigide en vasthoudend te
zijn aan bepaald gedrag of opinies. Dit is meestal rond één idee ontstaan waaraan men constant
vasthoudt. Dogmatisme en democratie hebben een negatieve correlatie. Wanneer meerdere goed
georganiseerde groepen met veel ingroup ideological pressure strijden om macht, zal er meer
dogmatisme aanwezig zijn.
Een sociale attributie is het proces waarbij men de oorzaken van gedrag van anderen en
zichzelf probeert te achterhalen en verklaren. Universeel gezien doet men dit zowel positief als
negatief bij dezelfde zaken met bepaalde vooroordelen. Zelfs een accent waarmee iemand praat
3
, heeft een invloed op de sociale status, aantrekking, en persoonlijkheid. Hetzelfde geldt voor een
gezicht met littekens, dat vaak als negatief gezien wordt. Dit zijn twee universele voorbeelden.
Afgezien van de locus of control, attribueren we succes en falen ook anders. Volgens Fletcher en
Ward zijn er drie factoren die deze visies beïnvloeden: individueel vermogen, inspanning, en
moeilijkheid van de taak.
- Self-centered bias: succes intern attribueren, maar geen verantwoordelijkheid nemen
voor falen Amerika
- Unassuming bias: succes extern attribueren en falen intern attribueren Japan
- Group-serving bias: succes toeschrijven aan de groep (intern), falen toeschrijven aan
externe factoren
Men ziet dan ook dat vroeger het de fout van een kind was bij een slecht cijfer, en tegenwoordig
is het de fout van de docente: de fout is dus extern.
Miller heeft een studie gedaan om deze concepten uit te leggen. Kinderen en volwassenen uit
India en Amerika werden bekeken of ze over succes en falen heen iets dispositioneel (intern) of
situationeel (extern) toeschrijven. Men ziet dat bij Amerika alles persoonlijk wordt gedaan, en bij
India alles extern. Tevens zijn de grootste scores bij de volwassenen.
Men kijkt ook naar positief of negatief gedrag (prosociaal of devient). Bij positief gedrag
attribueert men in India veel meer extern, in Amerika meer intern (volwassenen). Bij het
negatieve gedrag ziet men dat in de VS meer intern dan extern wordt geattribueerd, dit is niet
wat men zou verwachten. In India ziet men ook dat slecht gedrag ook aan de context wordt
gerelateerd. Deze resultaten zijn dus niet helemaal in lijn met de soorten bias.
Men moet zich wel afvragen of dit echt een psychologisch proces is, of eerder een uitingsproces
dat door sociale krachten wordt gestuurd. Het kan namelijk ook veranderen als men immigreert
naar een andere cultuur, waar er anders mee wordt omgegaan.
Deze attributies gelden ook voor zelfperceptie. Individuele en omgevingsfactoren beïnvloeden
hoe we onszelf zien. Mannen geven zichzelf bijvoorbeeld 3 IQ punten hoger dan vrouwen, men
beschrijft zich positiever op datingsites. Een onderzoek door Biswas en Pandey bekeek of
Indiaase mannen van verschillende SES groepen zichzelf door de jaren heen anders vonden en
beschreven. Het resultaat was dat SES niet echt een invloed heeft. SES-veranderingen alleen zijn
dus geen oorzaak.
Grote verschillen ziet men wel in collectivisme (Japan) en individualisme (VS). Japanse studenten
geven zichzelf minder zelfcompetentie, maar meer/even veel zelfwaardering.
Er zit tevens een verschil in een privé en openlijk zelf. Een eigen zelf zijn de gevoelens en
gedachten die men heeft over zichzelf en ook voor zichzelf houdt als het om anderen gaat. Bij het
publieke zelf relateert men zichzelf in relaties met anderen. Dit verschil ziet men dan tussen
Japan en VS.
Deze concepten hebben invloed op de manier hoe men het lichaam ziet. Meestal zijn er negatieve
visies tegenover lichaamsvet, zeker in rijkere landen waar ze dit verbinden met armoede en
slechte gezondheid. Instemmend hiermee vinden mannen het ook aantrekkelijker als vrouwen
dunner zijn.
Stereotype content
Stereotypes zijn uitspraken en attitudes tegenover bepaalde groepen omdat men assumpties
heeft dat deze groep bepaalde vaste trekken heeft. Vaak overschat men de verschillen of
gelijkenissen binnen of tussen groepen.
Stereotypes kan men zien in twee verschillende termen: warmte en competentie. Fiske en
collega’s hebben hier een bekend paper over gemaakt: stereotype content hoeft niet simpel een
negatieve evaluatie weer te geven, het kan aparte dimensies van (dis)like en (dis)respect
weergeven. Normaliter worden stereotypes gezien als positief of negatief, het zijn heuristieken
waardoor we sneller mensen kunnen beoordelen. Enerzijds bekijken we of we iemand aardig
vinden, hierbij denken we of we iets aan de persoon hebben: we letten of er een gebrek is aan
warmte of competentie.
4
