Hoofdstuk 12
Organen van ademhalingsstelsel: neus, keelholte, strottenhoofd, luchtpijp, luchtpijptakken
en in de longen hun kleinere vertakkingen, en de longblaasjes (alveoli).
Omdat gaswisseling alleen in de alveoli plaastvindt, dienen de andere onderdelen alleen als
buizen die de lucht van en naar de longblaasjes vervoeren.
Bovenste luchtwegen: van neus t/m strottenhoofd
Onderste luchtwegen: luchtpijp t/m longblaasjes
Neus -> nasus. Het enige uitwendige zichtbare deel van het ademhalingsstelsel. Lucht komt
binnen via de neusgaten. De binnenkant van de neus bestaat uit de 2 neusholtes, die
gescheiden worden door het neustussenschot. Slijmvlies van neus verwarmt en bevochtigd
de lucht. Bacteriën en stof blijven eraan plakken. De trilhaarcellen bewegen het slijm in de
richting van de keel (farynx). Daar wordt het ingeslikt.
De zijwanden van de neusholte bevat 3 met slijmvlies bedekte uitsteeksel, de neusschelpen
(conchae). Ze vergroten het opp. van het aan lucht blootgestelde slijmvlies. Veroorzaken ook
wervelingen van de lucht in de neusholte. Daardoor komt de lucht intensief in contact met
het slijmvlies. Bacteriën en stof komen erin vast te zitten en komen zo niet in de longen.
De neusholte is gescheiden van mondholte door het gehemelte (palatum). Voorkant is
gevormd door bod, achterste gedeelte is het zachte gehemelte. De neusholte wordt omringd
door neusbijholten (sinus paranasales), die zich in schedel en bovenkaak bevinden. Maken
de schedel lichter van gewicht en fungeren als klankkamers voor de spraak. Produceren ook
slijm dat in de neusholten terecht komt. Vanuit ieder oog voert er een traanbuisje traanvocht
uit het oog af. Zorgt eveneens voor bevochtiging van de lucht.
Keelholte -> farynx. Vormt gemeenschappelijke doorgang voor voedsel en lucht. Bestaat uit 3
onderdelen. Via de nasofarynx komt lucht vanuit de neusholte binnen. Dan stroomt het naar
het middelste gedeelte, de orofarynx (mond-keelholte). Dan naar het onderste deel, de
laryngofarynx. Van daaruit stroomt de lucht naar het strottenhoofd (larynx). Voedsel komt via
de mond de orofarynx binnen en passeert de laryngofarynx. Tijdens het slikken sluit het
strottenklepje en komt het voedsel in de slokdarm (oesofagus) terecht. De buis van
eustachius verbind het middenoor met de nasofarynx. De slijmvliezen van deze twee
gebieden zijn met elkaar verbonden. Oorinfecties kan dus ook keelpijn of -infecties
veroorzaken en andersom.
Amandelen = gebieden In de farynx van lymfatisch weefsel.
Neusamandel -> adenoïd. Bevindt zich in de nasofarynx.
(2) Keel amandelen -> tonsilla(e) palatina(e). bevinden zich in de orofarynx aan het einde van
het zachte gehemelte.
Tongamandel -> zit ook in de orofarynx. Aan de basis van de tong.
De amandelen spelen een rol bij de bescherming van het lichaam tegen infecties.
Het strottenhoofd -> larynx. Leid lucht en voedsel de juiste kant op. Speelt ook een rol bij de
spraak. Bevindt zich onder de farynx en wordt gevormd door kraakbeenstukken. Het
schildkraakbeen aan de voorkant vormt de adamsappel.
Het strottenklepje (epiglottis) beschermt de bovenste opening van het strottenhoofd. Bij
inademing laat het strotten klepje lucht door naar de onderste luchtwegen. Bij voedsel
doorslikken wordt het strottenhoofd omhoog getrokken en kantelt het strottenklepje.
Organen van ademhalingsstelsel: neus, keelholte, strottenhoofd, luchtpijp, luchtpijptakken
en in de longen hun kleinere vertakkingen, en de longblaasjes (alveoli).
Omdat gaswisseling alleen in de alveoli plaastvindt, dienen de andere onderdelen alleen als
buizen die de lucht van en naar de longblaasjes vervoeren.
Bovenste luchtwegen: van neus t/m strottenhoofd
Onderste luchtwegen: luchtpijp t/m longblaasjes
Neus -> nasus. Het enige uitwendige zichtbare deel van het ademhalingsstelsel. Lucht komt
binnen via de neusgaten. De binnenkant van de neus bestaat uit de 2 neusholtes, die
gescheiden worden door het neustussenschot. Slijmvlies van neus verwarmt en bevochtigd
de lucht. Bacteriën en stof blijven eraan plakken. De trilhaarcellen bewegen het slijm in de
richting van de keel (farynx). Daar wordt het ingeslikt.
De zijwanden van de neusholte bevat 3 met slijmvlies bedekte uitsteeksel, de neusschelpen
(conchae). Ze vergroten het opp. van het aan lucht blootgestelde slijmvlies. Veroorzaken ook
wervelingen van de lucht in de neusholte. Daardoor komt de lucht intensief in contact met
het slijmvlies. Bacteriën en stof komen erin vast te zitten en komen zo niet in de longen.
De neusholte is gescheiden van mondholte door het gehemelte (palatum). Voorkant is
gevormd door bod, achterste gedeelte is het zachte gehemelte. De neusholte wordt omringd
door neusbijholten (sinus paranasales), die zich in schedel en bovenkaak bevinden. Maken
de schedel lichter van gewicht en fungeren als klankkamers voor de spraak. Produceren ook
slijm dat in de neusholten terecht komt. Vanuit ieder oog voert er een traanbuisje traanvocht
uit het oog af. Zorgt eveneens voor bevochtiging van de lucht.
Keelholte -> farynx. Vormt gemeenschappelijke doorgang voor voedsel en lucht. Bestaat uit 3
onderdelen. Via de nasofarynx komt lucht vanuit de neusholte binnen. Dan stroomt het naar
het middelste gedeelte, de orofarynx (mond-keelholte). Dan naar het onderste deel, de
laryngofarynx. Van daaruit stroomt de lucht naar het strottenhoofd (larynx). Voedsel komt via
de mond de orofarynx binnen en passeert de laryngofarynx. Tijdens het slikken sluit het
strottenklepje en komt het voedsel in de slokdarm (oesofagus) terecht. De buis van
eustachius verbind het middenoor met de nasofarynx. De slijmvliezen van deze twee
gebieden zijn met elkaar verbonden. Oorinfecties kan dus ook keelpijn of -infecties
veroorzaken en andersom.
Amandelen = gebieden In de farynx van lymfatisch weefsel.
Neusamandel -> adenoïd. Bevindt zich in de nasofarynx.
(2) Keel amandelen -> tonsilla(e) palatina(e). bevinden zich in de orofarynx aan het einde van
het zachte gehemelte.
Tongamandel -> zit ook in de orofarynx. Aan de basis van de tong.
De amandelen spelen een rol bij de bescherming van het lichaam tegen infecties.
Het strottenhoofd -> larynx. Leid lucht en voedsel de juiste kant op. Speelt ook een rol bij de
spraak. Bevindt zich onder de farynx en wordt gevormd door kraakbeenstukken. Het
schildkraakbeen aan de voorkant vormt de adamsappel.
Het strottenklepje (epiglottis) beschermt de bovenste opening van het strottenhoofd. Bij
inademing laat het strotten klepje lucht door naar de onderste luchtwegen. Bij voedsel
doorslikken wordt het strottenhoofd omhoog getrokken en kantelt het strottenklepje.
