SAMENVATTING
DIAGNOSTIEK TRACK
KFP(500806-M-6)
Inhoud
Samenvatting van hoofdstuk 1, 2, 4, 5, 8, 10 en 12 uit het boek van Groth-Marnat &
Wright en specifieke literatuur voor de colleges van de track KFP
Taal: Nederlands
,Hoofdstuk 1: Introduction
Rol van de clinicus
Deze is het beantwoorden van specifieke vragen en duidelijke en redelijke
aanbevelingen doen om het functioneren te verbeteren.
Objective psychometric approach
Er is een nadruk op diagnostische methoden, en maar heel weinig klinische
expertise. Er is daarmee een voorkeur voor gestandaardiseerde testen die
machinaal worden gescoord. Dit is vooral nuttig bij testen die vaardigheden meten,
zoals IQ-tests. Als het echter gaat om variabelen die met personen te maken
hebben, moeten scores worden gekoppeld aan de context.
De concepten van individual differences en trait psychology gaan ervan uit dat het
meten van sterke en zwakke punten één van de beste manieren is om de
verschillen tussen individuen te beschrijven.
Psychological assessment
In tegenstelling tot de psychometrische aanpak, is dit ook gericht op expertise. Is het
nuttigst voor het begrijpen en evalueren van persoonlijkheid, en het onderzoeken
van de oorzaken van problemen.
Veranderingen in testgebruik
Het patroon van de tien meest gebruikte tests is sinds 1969 vrij stabiel, al zijn de
Human Figure Drawings wel gedaald in ranking (dit komt wel uit gedateerd
onderzoek). Een duidelijke verandering is de vermindering in gebruik en status van
projectieve technieken, reden is onder andere de slechte validiteit en
betrouwbaarheid, hoge kosten en tijdsinvestering. De TAT wordt desondanks nog
geregeld gebruikt en dit kan bijvoorbeeld komen doordat er geen tijd is om nieuwe
methoden te leren.
Het eerste meetinstrument was het klinische interview, eerst ongestructureerd en
later (semi-)gestructureerd. Gestructureerde interviews hebben ook vaak de
voorkeur boven testen.
Er zijn verder veel neuropsychologische meetinstrumenten ontworpen.
Er wordt vaak de voorkeur gegeven voor interviews boven testen. De meer
traditionele en oorspronkelijke diagnostiek is op de achtergrond geraakt door een
toename in het gebruik van andere methoden.
,Evaluatie van psychologische testen
Er moet hierbij worden gekeken naar de theoretische oriëntatie, praktische
overwegingen, de kwaliteit van de steekproef van standaardisatie en de
psychometrische kwaliteiten.
Betrouwbaarheid
= de mate van stabiliteit, consistentie en voorspellende waarde. Er moet hierbij
rekening worden gehouden met het feit dat menselijke prestaties fluctueren, en dat
psychologische testen in principe altijd onnauwkeurig zijn.
Het doel van betrouwbaarheid is de mate van variantie van een test inschatten die is
veroorzaakt door fouten.
1. Test-hertest betrouwbaarheid. Het afnemen van de test op verschillende
meetmomenten en het berekenen van de correlatie hiertussen. Hoe hoger,
hoe minder fluctuatie. Er moet hierbij rekening worden gehouden met een
leereffect. Kan alleen worden gebruikt als de variabele die wordt gemeten
relatief stabiel is en test wordt gebruikt voor voorspellingen.
, 2. Alternative forms. Lost de problemen van het meten van test-hertest op door
het gebruiken van soortgelijke versies van een test. Het leereffect is echter
nooit volledig weg (het blijft een soortgelijke manier).
3. Interne consistentie. Split-half betrouwbaarheid en coëfficiënt alpha worden
gebruikt voor variabelen met een hoge mate van fluctuatie. Bij split-half wordt
een test meerdere malen afgenomen, maar gesplitst en dus anders. Er zijn
dan wel minder items en dus meer variabiliteit.
4. Interbeoordelaarsbetrouwbaarheid. Het scoren door verschillende
therapeuten.
Standaardmeetfout= een range van hoeveel fouten er in de test zitten. Wordt ook
wel betrouwbaarheidsinterval genoemd.
Validiteit
= of een test meet wat hij behoort te meten. Een test kan betrouwbaar en niet valide
zijn, maar een valide test moet altijd ook betrouwbaar zijn!
1. Inhoudsvaliditeit. Representativiteit en relevantie van de test voor het
construct dat wordt gemeten. Alle belangrijke aspecten moeten in de juiste
proportie worden opgenomen.
a. Face validity. Is hieraan gerelateerd en gaat over de mate waarop een
test lijkt te meten wat hij bedoelt te meten. Is gebaseerd op subjectief
klinisch oordeel.
2. Criteriumvaliditeit. Hangt deels af van door hoeveel dingen de variabele
wordt beïnvloed. Hoe meer dit is, hoe groter de kans dat je bepaalde
variabelen niet meeneemt en dat die toch de scores beïnvloeden → hogere
fluctuatie. Je moet dus meer vergelijken met soortgelijke tests, want die
hebben hetzelfde probleem. Criterion contamination= als kennis van de test
de latere prestatie beïnvloedt.
a. Concurrent. Testen die op hetzelfde moment zijn afgenomen, zoals
een IQ-test met een test van de academische niveaus van een groep.
b. Predictive. De voorspellende waarde van scores op een latere test,
zoals academische resultaten een jaar na test.
3. Constructvaliditeit. In welke mate het concept wordt gemeten dat het moet
meten.
a. Convergent. Correlatie/samenhang met een test welke iets soortgelijks
meet.
b. Divergent. Geen correlatie/samenhang met testen die wat anders
meten.
Hieraan gerelateerd zijn sensitiviteit (true positives) en specificiteit
(true negatives).
DIAGNOSTIEK TRACK
KFP(500806-M-6)
Inhoud
Samenvatting van hoofdstuk 1, 2, 4, 5, 8, 10 en 12 uit het boek van Groth-Marnat &
Wright en specifieke literatuur voor de colleges van de track KFP
Taal: Nederlands
,Hoofdstuk 1: Introduction
Rol van de clinicus
Deze is het beantwoorden van specifieke vragen en duidelijke en redelijke
aanbevelingen doen om het functioneren te verbeteren.
Objective psychometric approach
Er is een nadruk op diagnostische methoden, en maar heel weinig klinische
expertise. Er is daarmee een voorkeur voor gestandaardiseerde testen die
machinaal worden gescoord. Dit is vooral nuttig bij testen die vaardigheden meten,
zoals IQ-tests. Als het echter gaat om variabelen die met personen te maken
hebben, moeten scores worden gekoppeld aan de context.
De concepten van individual differences en trait psychology gaan ervan uit dat het
meten van sterke en zwakke punten één van de beste manieren is om de
verschillen tussen individuen te beschrijven.
Psychological assessment
In tegenstelling tot de psychometrische aanpak, is dit ook gericht op expertise. Is het
nuttigst voor het begrijpen en evalueren van persoonlijkheid, en het onderzoeken
van de oorzaken van problemen.
Veranderingen in testgebruik
Het patroon van de tien meest gebruikte tests is sinds 1969 vrij stabiel, al zijn de
Human Figure Drawings wel gedaald in ranking (dit komt wel uit gedateerd
onderzoek). Een duidelijke verandering is de vermindering in gebruik en status van
projectieve technieken, reden is onder andere de slechte validiteit en
betrouwbaarheid, hoge kosten en tijdsinvestering. De TAT wordt desondanks nog
geregeld gebruikt en dit kan bijvoorbeeld komen doordat er geen tijd is om nieuwe
methoden te leren.
Het eerste meetinstrument was het klinische interview, eerst ongestructureerd en
later (semi-)gestructureerd. Gestructureerde interviews hebben ook vaak de
voorkeur boven testen.
Er zijn verder veel neuropsychologische meetinstrumenten ontworpen.
Er wordt vaak de voorkeur gegeven voor interviews boven testen. De meer
traditionele en oorspronkelijke diagnostiek is op de achtergrond geraakt door een
toename in het gebruik van andere methoden.
,Evaluatie van psychologische testen
Er moet hierbij worden gekeken naar de theoretische oriëntatie, praktische
overwegingen, de kwaliteit van de steekproef van standaardisatie en de
psychometrische kwaliteiten.
Betrouwbaarheid
= de mate van stabiliteit, consistentie en voorspellende waarde. Er moet hierbij
rekening worden gehouden met het feit dat menselijke prestaties fluctueren, en dat
psychologische testen in principe altijd onnauwkeurig zijn.
Het doel van betrouwbaarheid is de mate van variantie van een test inschatten die is
veroorzaakt door fouten.
1. Test-hertest betrouwbaarheid. Het afnemen van de test op verschillende
meetmomenten en het berekenen van de correlatie hiertussen. Hoe hoger,
hoe minder fluctuatie. Er moet hierbij rekening worden gehouden met een
leereffect. Kan alleen worden gebruikt als de variabele die wordt gemeten
relatief stabiel is en test wordt gebruikt voor voorspellingen.
, 2. Alternative forms. Lost de problemen van het meten van test-hertest op door
het gebruiken van soortgelijke versies van een test. Het leereffect is echter
nooit volledig weg (het blijft een soortgelijke manier).
3. Interne consistentie. Split-half betrouwbaarheid en coëfficiënt alpha worden
gebruikt voor variabelen met een hoge mate van fluctuatie. Bij split-half wordt
een test meerdere malen afgenomen, maar gesplitst en dus anders. Er zijn
dan wel minder items en dus meer variabiliteit.
4. Interbeoordelaarsbetrouwbaarheid. Het scoren door verschillende
therapeuten.
Standaardmeetfout= een range van hoeveel fouten er in de test zitten. Wordt ook
wel betrouwbaarheidsinterval genoemd.
Validiteit
= of een test meet wat hij behoort te meten. Een test kan betrouwbaar en niet valide
zijn, maar een valide test moet altijd ook betrouwbaar zijn!
1. Inhoudsvaliditeit. Representativiteit en relevantie van de test voor het
construct dat wordt gemeten. Alle belangrijke aspecten moeten in de juiste
proportie worden opgenomen.
a. Face validity. Is hieraan gerelateerd en gaat over de mate waarop een
test lijkt te meten wat hij bedoelt te meten. Is gebaseerd op subjectief
klinisch oordeel.
2. Criteriumvaliditeit. Hangt deels af van door hoeveel dingen de variabele
wordt beïnvloed. Hoe meer dit is, hoe groter de kans dat je bepaalde
variabelen niet meeneemt en dat die toch de scores beïnvloeden → hogere
fluctuatie. Je moet dus meer vergelijken met soortgelijke tests, want die
hebben hetzelfde probleem. Criterion contamination= als kennis van de test
de latere prestatie beïnvloedt.
a. Concurrent. Testen die op hetzelfde moment zijn afgenomen, zoals
een IQ-test met een test van de academische niveaus van een groep.
b. Predictive. De voorspellende waarde van scores op een latere test,
zoals academische resultaten een jaar na test.
3. Constructvaliditeit. In welke mate het concept wordt gemeten dat het moet
meten.
a. Convergent. Correlatie/samenhang met een test welke iets soortgelijks
meet.
b. Divergent. Geen correlatie/samenhang met testen die wat anders
meten.
Hieraan gerelateerd zijn sensitiviteit (true positives) en specificiteit
(true negatives).
