Stel je voor, je bent geboren in 1916. Je vader en moeder zijn al overleden. Jij en je tweelingzus zijn
uit elkaar gehaald. Eén van de twee groeit op in Duitsland en de ander in Nederland. En jullie
ontmoeten elkaar in 1990 weer, na elkaar zo’n 68 jaar niet gezien te hebben. Dit is het verhaal van
Anna en Lotte in het boek De Tweeling van Tessa de Loo.
De tweeling heeft een wat aparte relatie met elkaar. De eerste 6 jaar van hun levens waren ze heel
hecht, maar doordat ze uit elkaar zijn gehaald en elkaar zo lang niet hebben gesproken en gezien was
de band wat ongemakkelijk en wantrouwend. Dit komt met name doordat ze de Tweede
Wereldoorlog op een andere plek hebben meegemaakt en ook nog eens in een totaal ander gezin
zijn opgegroeid. Ook een groot verschil: Lotte was getrouwd met een Joodse man en Anna had een
relatie met een nazi. Daarnaast werd Lotte liefdevol opgegroeid en had Anna niet zo’n fijne jeugd.
Er heerst onbegrip tussen de twee door de vele verschillen. Ze hebben veel discussies doordat ze
allebei vinden dat ze zelf gelijk hebben. De Nederlandse Lotte is boos dat de Duitsers, waaronder
Anna, niks hebben gedaan aan de joden discriminatie. Anna vond het onterecht dat zij als Duitser
geacht werd te zwijgen over wat hun zelf was overkomen tijdens de 12 jaar tirannie.
Lotte is een vlak karakter en ontwikkelt zich niet echt gedurende het verhaal. Ze houdt Anna de hele
tijd op afstand, helemaal aan het einde van het verhaal wil ze de afstand verminderen, maar dan
gebeurt er iets onverwachts… Na het omslagpunt krijgt Lotte spijt van haar koppigheid die ze had.
Anna wil juist veel met Lotte te maken hebben, veel aan haar vertellen en haar als echte zus
beschouwen. Anna is wel wat wisselvallig, dus de ene keer wil ze heel veel plezier hebben met Lotte,
terwijl ze een andere keer juist boos is op haar, omdat Lotte moeilijk kan begrijpen dat de Tweede
Wereldoorlog voor een Duitser ook een enorme periode is geweest. Anna wil Lotte ook duidelijk
maken dat niet alle Duitsers in de Tweede Wereldoorlog slecht waren.
Eigenlijk zijn de zussen totaal verschillend. De enige overeenkomsten zijn dat ze dezelfde leeftijd
hadden, tweelingzussen zijn, weduwe zijn en allebei aan de ziekte artrose leden.
Ik vind het boek zeker een aanrader, want het boek is naar mijn mening mooi en geloofwaardig
geschreven. Met name doordat er veel Duits wordt gebruikt in het boek. Het boek begint zelfs al met
een Duitse quote, namelijk: “Die Welt ist weit, die Welt ist schön, wer wess ob wir uns wiedersehen.“
Het maakt niet uit als je Duits niet goed is, want door de context kun je toch begrijpen wat er wordt
gezegd.
Je zou kunnen zeggen dat het een nadeel is dat het boek zo dik is, maar aan de andere leest het boek
wel vlot en heb je het boek voordat je het weet al uit. Tot het einde van het boek was het interessant
om het verhaal te lezen, dat hielp ook wel mee.
Kortom, het boek is een aanrader, want het is een mooi boek en je wordt helemaal in de discussies
meegesleept en krijgt verschillende oordelen over de Tweede Wereldoorlog en Nederland en
Duitsland mee.
uit elkaar gehaald. Eén van de twee groeit op in Duitsland en de ander in Nederland. En jullie
ontmoeten elkaar in 1990 weer, na elkaar zo’n 68 jaar niet gezien te hebben. Dit is het verhaal van
Anna en Lotte in het boek De Tweeling van Tessa de Loo.
De tweeling heeft een wat aparte relatie met elkaar. De eerste 6 jaar van hun levens waren ze heel
hecht, maar doordat ze uit elkaar zijn gehaald en elkaar zo lang niet hebben gesproken en gezien was
de band wat ongemakkelijk en wantrouwend. Dit komt met name doordat ze de Tweede
Wereldoorlog op een andere plek hebben meegemaakt en ook nog eens in een totaal ander gezin
zijn opgegroeid. Ook een groot verschil: Lotte was getrouwd met een Joodse man en Anna had een
relatie met een nazi. Daarnaast werd Lotte liefdevol opgegroeid en had Anna niet zo’n fijne jeugd.
Er heerst onbegrip tussen de twee door de vele verschillen. Ze hebben veel discussies doordat ze
allebei vinden dat ze zelf gelijk hebben. De Nederlandse Lotte is boos dat de Duitsers, waaronder
Anna, niks hebben gedaan aan de joden discriminatie. Anna vond het onterecht dat zij als Duitser
geacht werd te zwijgen over wat hun zelf was overkomen tijdens de 12 jaar tirannie.
Lotte is een vlak karakter en ontwikkelt zich niet echt gedurende het verhaal. Ze houdt Anna de hele
tijd op afstand, helemaal aan het einde van het verhaal wil ze de afstand verminderen, maar dan
gebeurt er iets onverwachts… Na het omslagpunt krijgt Lotte spijt van haar koppigheid die ze had.
Anna wil juist veel met Lotte te maken hebben, veel aan haar vertellen en haar als echte zus
beschouwen. Anna is wel wat wisselvallig, dus de ene keer wil ze heel veel plezier hebben met Lotte,
terwijl ze een andere keer juist boos is op haar, omdat Lotte moeilijk kan begrijpen dat de Tweede
Wereldoorlog voor een Duitser ook een enorme periode is geweest. Anna wil Lotte ook duidelijk
maken dat niet alle Duitsers in de Tweede Wereldoorlog slecht waren.
Eigenlijk zijn de zussen totaal verschillend. De enige overeenkomsten zijn dat ze dezelfde leeftijd
hadden, tweelingzussen zijn, weduwe zijn en allebei aan de ziekte artrose leden.
Ik vind het boek zeker een aanrader, want het boek is naar mijn mening mooi en geloofwaardig
geschreven. Met name doordat er veel Duits wordt gebruikt in het boek. Het boek begint zelfs al met
een Duitse quote, namelijk: “Die Welt ist weit, die Welt ist schön, wer wess ob wir uns wiedersehen.“
Het maakt niet uit als je Duits niet goed is, want door de context kun je toch begrijpen wat er wordt
gezegd.
Je zou kunnen zeggen dat het een nadeel is dat het boek zo dik is, maar aan de andere leest het boek
wel vlot en heb je het boek voordat je het weet al uit. Tot het einde van het boek was het interessant
om het verhaal te lezen, dat hielp ook wel mee.
Kortom, het boek is een aanrader, want het is een mooi boek en je wordt helemaal in de discussies
meegesleept en krijgt verschillende oordelen over de Tweede Wereldoorlog en Nederland en
Duitsland mee.
