Implantologie 2 (nazorg)
- diagnose peri-implantaire ontstekingen
- biofilm
- risicofactoren
- diagnostische middelen en klinische parameters
- mondhygiëne middelen
- implantaatreiniging
- protocollen voor de nazorg
- peri-implantitis
- 1980 – 1990 was er nog geen nazorg protocol. Men ging er
vanuit dat implantaten een beperkte levensduur hadden.
- 2004 werd een ‘CIST’ protocol ontwerpen: systematische
manier problemen van implantaten behandelen adhv
pocketdiepte meting. Bijv: ondiepe pockets (‘gingivitis’)
plaquekleuring en schoonmaken.
- 2011: er kwamen richtlijnen voor nazorg adhv periodiek
preventief onderzoek (controle constructies, vaststellen
hoeveelheid plaque, ondersteuning met x-rays)
- 2015: samenwerking implantologie vereniging en paro vereniging: maakte een richtlijn over
preventie, diagnostiek en behandeling van peri-implantaire infecties. Het was een handleiding maar
geen praktische handleiding.
- 2014: groot onderzoek gepubliceerd waaruit blijkt:
- bij historie van parodontitis is het resultaat minder
- individueel nazorgprogramma leidt tot hoge overleving en succes
- mucositis en gebrek aan nazorg leidt tot meer peri- implantitis
2017: nazorg protocol is in wording, in grote lijnen
weten we wat we moeten doen.
Onderzoek Costa (2012): aantal patiënten 18% met
nazorg hebben peri-implantitis, zonder nazorg 41%
hebben peri-implantitis
2017 stappen in nazorg: het is geen wetenschap maar
een truc! Een soort systeem.
Adhv van dit schema kan het verduidelijkt worden. Je
kunt het vergelijken met een APK keuring. Je moet
hiervoor weten hoe het er uit ziet in de gezonde
situatie om te vergelijken met pathologische situatie.
Als je wil bekijken of een implantaat in goede conditie is, moet je een goede recente röntgenfoto
hebben. Zo kun je zien hoe het peri-implantair gesteld is. Waar je op moet letten:
- platform van het implantaat ligt thv het bot niveau
- implantaat hoort een strakke verbinding te hebben met het bot, er mag geen
spleet tussen zitten dus het bot moet in de windingen zijn gegroeid
- een normaal gebitselement heeft een aanhechtingsverbinding: vezels kriskras
door elkaar waarbij de zachte weefsels heel stevig om het element liggen
waardoor je veel moeite moet doen om dit ‘kapot’ te maken. Bij implantaten is
dit anders. Ten eerste wordt het zachte weefsel wordt geen gingiva genoemd,
maar mucosa. De structuur van de vezelbundels is anders: loopt van kaakbot
naar boven toe. De hechting van vezels naar implantaat/abutment is niet zoals
een hechting aan gebitselement, maar het is ‘geplakt’. Dit zorgt ervoor dat de verbinding minder sterk
is. Al bij lichte ontsteking gaat het al los.
, Stap 1 protocol:
- wat is er aan de hand? Is het gezond of zijn er problemen?
- medische anamnese
- plaque score maken
- onderzoek peri-implantair weefsel en parodontium: ook de gebitselementen moeten worden
bekeken en hun parodontium!
- controle recente foto’s. Je maakt namelijk na het plaatsen van de kroon/brug op de implantaat een
foto, dan na 1 jaar en dan na 3 jaar (afhankelijk van of het gezond is of niet).
Stap 2: diagnose en behandelplan
- diagnose stellen: per implantaat zet je neer ‘peri-implantaire ontsteking’ (mucositis/peri-
implantitis), technische problemen (bijvoorbeeld afgebroken) of nazorg protocol kiezen.
- behandelplan (kan klein zijn, als een plaque controle, maar kan ook groot zijn zoals grote reiniging)
Stap 3: mondhygiëne en instructie
Aanvullende mondhygiëne instructie. Al denk je dat er niks is, toch doen!
Stap 4: curatieve zorg
- reparatie als het kapot is of bij andere problemen
- reinigen implantaat en gebitselement (kan polijsten zijn of grote schoonmaak)
Stap 5: nazorg
Verzamelen gegevens, risicofactoren bepalen, vervolgtraject bepalen
Diagnose
Je hebt per implantaat diagnose:
Nazorgprotocol: gezond of mucositis
Behandelingsprotocol: peri implantitis
Nazorgprotocol: post-peri-implantitis (als iemand
peri-implantitis al gehad heeft en altijd gevoelig zal
blijven dus drie maandelijks nazorg protocol nodig)
Complicaties: slijtage, los zittend, fractuur,
materiaal/implantaat(breuk). Je kunt alles altijd repareren, dit moet!
Definitie
Je kunt drie dingen hebben….
- gezond
- mucositis
- peri implantitis
- diagnose peri-implantaire ontstekingen
- biofilm
- risicofactoren
- diagnostische middelen en klinische parameters
- mondhygiëne middelen
- implantaatreiniging
- protocollen voor de nazorg
- peri-implantitis
- 1980 – 1990 was er nog geen nazorg protocol. Men ging er
vanuit dat implantaten een beperkte levensduur hadden.
- 2004 werd een ‘CIST’ protocol ontwerpen: systematische
manier problemen van implantaten behandelen adhv
pocketdiepte meting. Bijv: ondiepe pockets (‘gingivitis’)
plaquekleuring en schoonmaken.
- 2011: er kwamen richtlijnen voor nazorg adhv periodiek
preventief onderzoek (controle constructies, vaststellen
hoeveelheid plaque, ondersteuning met x-rays)
- 2015: samenwerking implantologie vereniging en paro vereniging: maakte een richtlijn over
preventie, diagnostiek en behandeling van peri-implantaire infecties. Het was een handleiding maar
geen praktische handleiding.
- 2014: groot onderzoek gepubliceerd waaruit blijkt:
- bij historie van parodontitis is het resultaat minder
- individueel nazorgprogramma leidt tot hoge overleving en succes
- mucositis en gebrek aan nazorg leidt tot meer peri- implantitis
2017: nazorg protocol is in wording, in grote lijnen
weten we wat we moeten doen.
Onderzoek Costa (2012): aantal patiënten 18% met
nazorg hebben peri-implantitis, zonder nazorg 41%
hebben peri-implantitis
2017 stappen in nazorg: het is geen wetenschap maar
een truc! Een soort systeem.
Adhv van dit schema kan het verduidelijkt worden. Je
kunt het vergelijken met een APK keuring. Je moet
hiervoor weten hoe het er uit ziet in de gezonde
situatie om te vergelijken met pathologische situatie.
Als je wil bekijken of een implantaat in goede conditie is, moet je een goede recente röntgenfoto
hebben. Zo kun je zien hoe het peri-implantair gesteld is. Waar je op moet letten:
- platform van het implantaat ligt thv het bot niveau
- implantaat hoort een strakke verbinding te hebben met het bot, er mag geen
spleet tussen zitten dus het bot moet in de windingen zijn gegroeid
- een normaal gebitselement heeft een aanhechtingsverbinding: vezels kriskras
door elkaar waarbij de zachte weefsels heel stevig om het element liggen
waardoor je veel moeite moet doen om dit ‘kapot’ te maken. Bij implantaten is
dit anders. Ten eerste wordt het zachte weefsel wordt geen gingiva genoemd,
maar mucosa. De structuur van de vezelbundels is anders: loopt van kaakbot
naar boven toe. De hechting van vezels naar implantaat/abutment is niet zoals
een hechting aan gebitselement, maar het is ‘geplakt’. Dit zorgt ervoor dat de verbinding minder sterk
is. Al bij lichte ontsteking gaat het al los.
, Stap 1 protocol:
- wat is er aan de hand? Is het gezond of zijn er problemen?
- medische anamnese
- plaque score maken
- onderzoek peri-implantair weefsel en parodontium: ook de gebitselementen moeten worden
bekeken en hun parodontium!
- controle recente foto’s. Je maakt namelijk na het plaatsen van de kroon/brug op de implantaat een
foto, dan na 1 jaar en dan na 3 jaar (afhankelijk van of het gezond is of niet).
Stap 2: diagnose en behandelplan
- diagnose stellen: per implantaat zet je neer ‘peri-implantaire ontsteking’ (mucositis/peri-
implantitis), technische problemen (bijvoorbeeld afgebroken) of nazorg protocol kiezen.
- behandelplan (kan klein zijn, als een plaque controle, maar kan ook groot zijn zoals grote reiniging)
Stap 3: mondhygiëne en instructie
Aanvullende mondhygiëne instructie. Al denk je dat er niks is, toch doen!
Stap 4: curatieve zorg
- reparatie als het kapot is of bij andere problemen
- reinigen implantaat en gebitselement (kan polijsten zijn of grote schoonmaak)
Stap 5: nazorg
Verzamelen gegevens, risicofactoren bepalen, vervolgtraject bepalen
Diagnose
Je hebt per implantaat diagnose:
Nazorgprotocol: gezond of mucositis
Behandelingsprotocol: peri implantitis
Nazorgprotocol: post-peri-implantitis (als iemand
peri-implantitis al gehad heeft en altijd gevoelig zal
blijven dus drie maandelijks nazorg protocol nodig)
Complicaties: slijtage, los zittend, fractuur,
materiaal/implantaat(breuk). Je kunt alles altijd repareren, dit moet!
Definitie
Je kunt drie dingen hebben….
- gezond
- mucositis
- peri implantitis
