Aantekeningen van de filmpjes (tentamenstof) 'Boemerangbeleid" en (on)gelijkwaardige samenwerking - Inleiding Orthopedagogiek

Film Boemerang beleid

 Het hedendaagse beleid werkt niet goed maar er worden steeds dezelfde oplossingen bedacht,
terwijl deze allang eerder al zijn uitgeprobeerd en dus niet goed werken.
 Speciaal onderwijs en jeugdzorg vertonen dezelfde patronen.
 Na onderzoek worden er twee patronen zichtbaar
o Blijven hangen in hetzelfde typen denken. Verklaringen hiervoor:
 Logica van gepastheid: er zit een bepaalde logica in het veld waarom actoren doen
wat ze doen en dat is gedreven op basis van normen, aannames, overtuigingen,
verhalen aan elkaar vertellen over waarom dingen gaan zoals ze gaan en dus ook
bepaalde manier van denken en doen die helemaal opgesloten zit in een beleidsveld.
Mensen blijven dus de hele tijd hetzelfde doen, omdat ze op een bepaalde manier
blijven denken.
 Logica van pad afhankelijkheid: op moment dat je begint met een beleid wordt
daarop geanticipeerd door partijen, die gaan bv handelen ernaar of er investeringen
in doen. Dus die maken dat je op een bepaalde manier blijft denken en doen en
tegelijkertijd zie je dus eigenlijk dat het steeds niet werkt en daardoor wordt het
beleid erg reactief.
o Reactief”deze wet is nodig, omdat de vorige wet niet werkte”
 Logica van calculatie: je bedenkt iets, daar reageert iemand strategisch op, dit is niet
helemaal zoals jij het had bedacht en daar pas jij je regels en wetten weer op
aansteeds weer nieuw beleid (op basis van wat niet heeft gewerkt)
 Logica van interferentie: overheid op heel veel terreinen beleid ontwikkelt en die
kunnen haaks op elkaar staan in de praktijk.
 Kosten om het nieuwe systeem te laten draaien namen alleen maar toe en het geld voor de
inhoud nam juist af, waardoor je eigenlijk met dezelfde producten zaten maar met lagere
tarieven. Hierdoor ontstonden er op bepaald moment spanningen, bv tussen zorgaanbieders en
tussen gemeenten.
 Er is te merken dat hulpvraag en product vaak niet op elkaar aansluiten. Product heeft bv
einddatum, maar als die is bereikt is soms de hulpvraag nog niet voorbij en waar moet het kind
dan naartoe? Dit gebeurt vervolgens steeds weer opnieuw. Kinderen worden overal en nergens
naar toe gestuurd om steeds weer op verschillende plekken (producten) te verblijven.
 Tegenwoordig krijgen kinderen vaak een stempel/label en dit is eigenlijk een soort
ontmenselijking, we behandelen kinderen alsof ze hetzelfde zijn als de rugzak die ze dragen.
 Groot deel van de ambities in de transformaties niet behaald.
 Chronologisch beleidsbesef: chronologisch besef van wat hebben we in de tijd al geprobeerd om
dit stelsel te veranderen en welke overtuigingen, aannames en gedachtegangen zaten daarachter
en hebben die nu zo werkelijk uitgepakt.

Film (on)gelijkwaardige samenwerking
 Er is vaak nog wat onduidelijkheid over wat een ervaringsdeskundige nou eigenlijk doet.
Onwetendheid zorgt voor ongelijkwaardigheid.
 Ervaringsdeskundigen zetten ervaringen in; ervaringskennis, dus ook de ervaringen van anderen
en bieden hoop aan jongeren én aan hulpverleners. Ze kunnen reflecteren op de behandelingen
en contacten die ze hebben gehad.
 Bv als psychiater én ervaringsdeskundige beide andere behandeling aanraden, wordt er vaker
toch meer geneigd naar wat de psychiater zegtongelijkwaardigheid.
 Bij ervaringsdeskundige zit boodschap niet in alle details van wat die persoon heeft meegemaakt,
maar de lessen die hij/zij hiervan geleerd heeft.
 Oplossing voor de ongelijkwaardigheidhet op tafel leggen, het erover hebben met elkaar.