Vertelvormen in de media – Opdracht 1A
De korte tekst die ik heb gevonden is een lezerscolumn van Metro. Het verhaal is
geschreven door ‘carolienbeaujean’ en de tekst heeft een titel genaamd ‘de buurt
app’.
De buurt app
Mijn telefoon blijft rinkelen. Met een schuin oog kijkt tienerdochter naar me op.
‘Sinds wanneer heeft mijn moeder zoveel vrienden’ hoor ik haar denken. 533
appjes op één dag. Dat doet zelfs zij mij niet na…
Het heeft alles te maken met de buurt-app waarbij ik me heb aangesloten, net
als zo’n beetje de rest van de wijk. Want samen ben je sterker, dat is het idee
erachter.
De eerste dagen was het rustig, maar vandaag komt de berichtenstroom op
gang. Appjes van ene Henk. Over een foutief geparkeerde auto, waar
vervolgens zes foto's van worden geplaatst. Of iemand weet van wie die auto
is, want het is nu al de zoveelste keer dat deze tegen de rijrichting in
geparkeerd staat. Er reageren een paar mensen dat deze groepsapp niet voor
dit soort zaken is bestemd. Daar begrijpt Henk helemaal niets van. Een heftige
discussie volgt.
Omdat Henk niet zo behendig is in foutloos typen, besluit hij over te gaan op
geluidsfragmenten. Met een zwaar Limburg accent verzucht hij wat er in het
verleden al allemaal in de wijk is gebeurd.
Ene mevrouw J. reageert of het een idee is om ons allemaal even kort voor te
stellen. Wat volgt is een nieuw geluidsfragment van Henk met zijn complete
levensloop, inclusief zijn moeizame scheiding. Ene Peter complimenteert Henk
vanwege zijn openheid, maar anderen blijven reageren dat dit soort berichten
moeten stoppen. Alleen bij ernstige delicten of diefstal zou je de groep moeten
inschakelen.
Even is het rustig, maar dan biedt Henk biedt zijn verontschuldigen aan en
begint plaatjes te sturen. Van Mr. Bean met bijpassende quotes. ‘I am sorry’.
Peter vindt dat tof; anderen verlaten één voor één de groep.
Enigszins verbaasd kijk ik naar het schermpje van mijn Samsung, dat zich vult
met allerlei prietpraat. Een soort Utopia maar dan op je telefoon.
De korte tekst die ik heb gevonden is een lezerscolumn van Metro. Het verhaal is
geschreven door ‘carolienbeaujean’ en de tekst heeft een titel genaamd ‘de buurt
app’.
De buurt app
Mijn telefoon blijft rinkelen. Met een schuin oog kijkt tienerdochter naar me op.
‘Sinds wanneer heeft mijn moeder zoveel vrienden’ hoor ik haar denken. 533
appjes op één dag. Dat doet zelfs zij mij niet na…
Het heeft alles te maken met de buurt-app waarbij ik me heb aangesloten, net
als zo’n beetje de rest van de wijk. Want samen ben je sterker, dat is het idee
erachter.
De eerste dagen was het rustig, maar vandaag komt de berichtenstroom op
gang. Appjes van ene Henk. Over een foutief geparkeerde auto, waar
vervolgens zes foto's van worden geplaatst. Of iemand weet van wie die auto
is, want het is nu al de zoveelste keer dat deze tegen de rijrichting in
geparkeerd staat. Er reageren een paar mensen dat deze groepsapp niet voor
dit soort zaken is bestemd. Daar begrijpt Henk helemaal niets van. Een heftige
discussie volgt.
Omdat Henk niet zo behendig is in foutloos typen, besluit hij over te gaan op
geluidsfragmenten. Met een zwaar Limburg accent verzucht hij wat er in het
verleden al allemaal in de wijk is gebeurd.
Ene mevrouw J. reageert of het een idee is om ons allemaal even kort voor te
stellen. Wat volgt is een nieuw geluidsfragment van Henk met zijn complete
levensloop, inclusief zijn moeizame scheiding. Ene Peter complimenteert Henk
vanwege zijn openheid, maar anderen blijven reageren dat dit soort berichten
moeten stoppen. Alleen bij ernstige delicten of diefstal zou je de groep moeten
inschakelen.
Even is het rustig, maar dan biedt Henk biedt zijn verontschuldigen aan en
begint plaatjes te sturen. Van Mr. Bean met bijpassende quotes. ‘I am sorry’.
Peter vindt dat tof; anderen verlaten één voor één de groep.
Enigszins verbaasd kijk ik naar het schermpje van mijn Samsung, dat zich vult
met allerlei prietpraat. Een soort Utopia maar dan op je telefoon.
