Hoorcollege aantekeningen
De eerstvolgende weken gaan we de levensfases van een overeenkomst bespreken, deze heeft 3
fases:
1. De totstandkoming en de inhoud van de overeenkomst
2. De geldigheid van de overeenkomst
3. De nakoming van de overeenkomst, mocht de overeenkomst niet nagekomen zijn dan zijn er
rechtsmiddelen ter beschikking.
De totstandkoming van de rechtshandeling staan in: art. 3:33, 3:34, 3:35 BW
De totstandkoming van aanbod en aanvaarding staan in 6:217 BW
Er zijn drie beginselen die van belang zijn voor het contractenrecht. Deze zijn niet opgenomen in de
wet, maar worden wel aan het recht toegedicht:
1. Contractsvrijheid => in het beginsel zijn partijen vrij om overeenkomsten te sluiten, met wie,
waarover, wanneer zij zelf willen. Dit is ongeschreven recht.
2. Vormvrijheid (consensualisme) => als er een contract gesloten wordt, zijn er geen eisen
waaraan het contract moet voldoen (enige uitzondering is vormvoorschriften). Het gaat niet
om de vorm, maar om of er een wilsovereenstemming is. Zie art. 3:37 lid 1 BW.
3. Verbindende kracht overeenkomst (pacta sunt servanda) => belofte maakt schuld. Het is niet
alleen een morele gebondenheid, maar ook een juridische. Je kan de andere partij dus echt
dwingen om zijn beloftes na te komen. Zie art. 6:248 lid 1 en 3:296 lid 1 BW. Het idee daarvan
is dat je verplicht bent om de overeenkomst na te komen.
De artikelen hieronder genoemd laten zien hoe een rechtshandeling tot stand komt.
, Vereisten overeenkomst als rechtshandeling:
- Wilsovereenstemming
- Een wil die gericht is op het intreden van een rechtsgevolg, zie art. 3:33 BW
- Een verklaring die deze wil openbaar maakt
- Waarbij de verklaring in iedere mogelijke vorm kan geschieden, zie art. 3:37 lid 1 BW
Wat als een van de vereisten van 3:33 BW niet wordt voldaan?
- In beginsel geen overeenkomst tot stand gekomen, tenzij er sprake is van 3:34 en 3:35 BW.
- In art. 3:35 BW staat een beleidsregel dat wij ook af mogen gaan op wat wij zelf zeggen.
Mensen kunnen niet zeggen: “Ik heb het wel gezegd, maar ik wil het eigenlijk niet.” Tegen de
geadresseerde mag dus geen beroep worden gedaan dat de wil er niet was.
o Wanneer heb je gerechtvaardigd vertrouwen van de geadresseerde? Art. 3:11 BW
Wanneer de geadresseerde zich niet bewust was en ook niet bij bewust had
hoeven zijn van enig wilsdefect bij de wederpartij.
“Redelijkerwijze mocht” (art. 3:35 BW) = ‘te goeder trouw’ uit artikel 3:11
BW (=> de subjectieve goede trouw)
‘Behoorde te kennen’ (art. 3:11 BW) => duidt op een onderzoeksplicht en een
gezond verstand.
Afweging belangen partijen: nadeel verklarende partij bij gebondenheid
tegen het nadeel van de wederpartij bij uitblijven rechtsgevolg.
Als er een goede reden was tot het twijfelen aan de wederpartij, heb je niet
gerechtvaardigd vertrouwd.
- In art. 3:34 BW wordt de verklarende partij beschermd. Dit gaat over wanneer de verklarende
partij bijvoorbeeld dronken is, overspannen is, dement is, etc.
Eelman/Hin arrest (1959):
Er is een koopovereenkomst geweest. Waarbij Eelman (de verkoper) een boerderij wilde verkopen
aan Hin (de koper). Ten tijde van de overeenkomst had Eelman schizofrenie beweert hij. Hij meende
namelijk dat er ten tijde van de overeenkomst spoken in zijn boerderij woonden. De koper zegt dat er
een wilsverklaring was en dat Eelman dus nu gebonden is aan de overeenkomst. Hin zegt dat de
overeenkomst nietig verklaard moet worden.
Er was een psychiater die als getuige naar voren kwam. Hij getuigde dat Eelman tijdens het sluiten
van de overeenkomst niet in goede toestand was om een juiste wil te uiten en een geldige verklaring
afgelegd. Dat was in de rechtbank niet genoeg. Hin zei dat hij niet kon waarnemen dat Eelman in deze
tijd niet in goede zinnen was om de overeenkomst af te sluiten. De deskundige zegt dat mensen die
De eerstvolgende weken gaan we de levensfases van een overeenkomst bespreken, deze heeft 3
fases:
1. De totstandkoming en de inhoud van de overeenkomst
2. De geldigheid van de overeenkomst
3. De nakoming van de overeenkomst, mocht de overeenkomst niet nagekomen zijn dan zijn er
rechtsmiddelen ter beschikking.
De totstandkoming van de rechtshandeling staan in: art. 3:33, 3:34, 3:35 BW
De totstandkoming van aanbod en aanvaarding staan in 6:217 BW
Er zijn drie beginselen die van belang zijn voor het contractenrecht. Deze zijn niet opgenomen in de
wet, maar worden wel aan het recht toegedicht:
1. Contractsvrijheid => in het beginsel zijn partijen vrij om overeenkomsten te sluiten, met wie,
waarover, wanneer zij zelf willen. Dit is ongeschreven recht.
2. Vormvrijheid (consensualisme) => als er een contract gesloten wordt, zijn er geen eisen
waaraan het contract moet voldoen (enige uitzondering is vormvoorschriften). Het gaat niet
om de vorm, maar om of er een wilsovereenstemming is. Zie art. 3:37 lid 1 BW.
3. Verbindende kracht overeenkomst (pacta sunt servanda) => belofte maakt schuld. Het is niet
alleen een morele gebondenheid, maar ook een juridische. Je kan de andere partij dus echt
dwingen om zijn beloftes na te komen. Zie art. 6:248 lid 1 en 3:296 lid 1 BW. Het idee daarvan
is dat je verplicht bent om de overeenkomst na te komen.
De artikelen hieronder genoemd laten zien hoe een rechtshandeling tot stand komt.
, Vereisten overeenkomst als rechtshandeling:
- Wilsovereenstemming
- Een wil die gericht is op het intreden van een rechtsgevolg, zie art. 3:33 BW
- Een verklaring die deze wil openbaar maakt
- Waarbij de verklaring in iedere mogelijke vorm kan geschieden, zie art. 3:37 lid 1 BW
Wat als een van de vereisten van 3:33 BW niet wordt voldaan?
- In beginsel geen overeenkomst tot stand gekomen, tenzij er sprake is van 3:34 en 3:35 BW.
- In art. 3:35 BW staat een beleidsregel dat wij ook af mogen gaan op wat wij zelf zeggen.
Mensen kunnen niet zeggen: “Ik heb het wel gezegd, maar ik wil het eigenlijk niet.” Tegen de
geadresseerde mag dus geen beroep worden gedaan dat de wil er niet was.
o Wanneer heb je gerechtvaardigd vertrouwen van de geadresseerde? Art. 3:11 BW
Wanneer de geadresseerde zich niet bewust was en ook niet bij bewust had
hoeven zijn van enig wilsdefect bij de wederpartij.
“Redelijkerwijze mocht” (art. 3:35 BW) = ‘te goeder trouw’ uit artikel 3:11
BW (=> de subjectieve goede trouw)
‘Behoorde te kennen’ (art. 3:11 BW) => duidt op een onderzoeksplicht en een
gezond verstand.
Afweging belangen partijen: nadeel verklarende partij bij gebondenheid
tegen het nadeel van de wederpartij bij uitblijven rechtsgevolg.
Als er een goede reden was tot het twijfelen aan de wederpartij, heb je niet
gerechtvaardigd vertrouwd.
- In art. 3:34 BW wordt de verklarende partij beschermd. Dit gaat over wanneer de verklarende
partij bijvoorbeeld dronken is, overspannen is, dement is, etc.
Eelman/Hin arrest (1959):
Er is een koopovereenkomst geweest. Waarbij Eelman (de verkoper) een boerderij wilde verkopen
aan Hin (de koper). Ten tijde van de overeenkomst had Eelman schizofrenie beweert hij. Hij meende
namelijk dat er ten tijde van de overeenkomst spoken in zijn boerderij woonden. De koper zegt dat er
een wilsverklaring was en dat Eelman dus nu gebonden is aan de overeenkomst. Hin zegt dat de
overeenkomst nietig verklaard moet worden.
Er was een psychiater die als getuige naar voren kwam. Hij getuigde dat Eelman tijdens het sluiten
van de overeenkomst niet in goede toestand was om een juiste wil te uiten en een geldige verklaring
afgelegd. Dat was in de rechtbank niet genoeg. Hin zei dat hij niet kon waarnemen dat Eelman in deze
tijd niet in goede zinnen was om de overeenkomst af te sluiten. De deskundige zegt dat mensen die
