Analyse moeilijk gesprek
Sven Kockelmann – interview met Tinkebell
Interpersoonlijke Communicatie
Docent: Camiel Beukeboom
, Inleiding
Het fragment dat geanalyseerd wordt bestaat uit een interview tussen Sven Kockelmann,
presentator van het programma Oog in Oog, en kunstenares Katinka Simonse, beter bekend
onder de naam Tinkebell. In het fragment praten Sven en Katinka over Feda Amiri, een
asielzoeker die 18 jaar in Nederland heeft gewoond en nu het land uit gezet wordt omdat hij
beschuldigd is van gruwelheden in Afghanistan 30 jaar geleden. In dit gesprek vinden er veel
discussies plaats. Daarbij wordt er in deze analyse gekeken gekeken naar de volgende
onderwerpen:
a. Non-verbaal gedrag
b. Social reinforcement
c. Perspective taking en egocentrisme
d. Assertiviteit en agressiviteit
e. Feitenkwesties en coherentie in het gesprek
f. Identiteitskwesties en onderlinge verhouding gesprekspartners
Aan de hand van deze onderwerpen wordt antwoord gegeven op de vraag: In hoeverre
verloopt dit gesprek prettig/onprettig voor beide gesprekspartners?
Non-verbaal gedrag
In het fragment wordt veel gebruik gemaakt van non-verbaal gedrag. Wat opvalt is dat beide
sprekers veel handgebaren maken (kinesics), waarmee zij hun standpunten proberen te
versterken (Hargie p. 54). Een voorbeeld hiervan is wanneer Katinka een wijzende vinger
gebruikt wanneer zij duidelijk wil maken dat iets niet correct is. Ze wijst met haar vinger
terwijl zij zegt “Dit is niet correct”(2:44) en doet dit om te benadrukken dat ze het niet eens is
met wat Sven zegt. Sven accepteert de aanpassing van wat hij gezegd heeft waardoor zij een
overeenstemming over het onderwerp bereiken. In dit geval is het een verbetering voor de
interactie en het verloop van het gesprek.
Soms nemen beide gesprekspartners een verbaasde gezichtsuitdrukking aan waarbij de
wenkbrauwen omhoog getrokken worden. Sven laat dit duidelijk zien op 8:36. Na deze
gezichtsuitdrukking stelt hij een probing question (Hargie p. 143) over het desbetreffende
onderwerp om meer duidelijkheid te krijgen. Katinka reageert hierop met een betere uitleg
van het onderwerp waardoor er meer duidelijkheid ontstaat. Door meer duidelijkheid is er een
proces van grounding (college 5, slide 14) gaande waardoor de interactie verder beter zal
verlopen.
Social reinforcement
Sven Kockelmann – interview met Tinkebell
Interpersoonlijke Communicatie
Docent: Camiel Beukeboom
, Inleiding
Het fragment dat geanalyseerd wordt bestaat uit een interview tussen Sven Kockelmann,
presentator van het programma Oog in Oog, en kunstenares Katinka Simonse, beter bekend
onder de naam Tinkebell. In het fragment praten Sven en Katinka over Feda Amiri, een
asielzoeker die 18 jaar in Nederland heeft gewoond en nu het land uit gezet wordt omdat hij
beschuldigd is van gruwelheden in Afghanistan 30 jaar geleden. In dit gesprek vinden er veel
discussies plaats. Daarbij wordt er in deze analyse gekeken gekeken naar de volgende
onderwerpen:
a. Non-verbaal gedrag
b. Social reinforcement
c. Perspective taking en egocentrisme
d. Assertiviteit en agressiviteit
e. Feitenkwesties en coherentie in het gesprek
f. Identiteitskwesties en onderlinge verhouding gesprekspartners
Aan de hand van deze onderwerpen wordt antwoord gegeven op de vraag: In hoeverre
verloopt dit gesprek prettig/onprettig voor beide gesprekspartners?
Non-verbaal gedrag
In het fragment wordt veel gebruik gemaakt van non-verbaal gedrag. Wat opvalt is dat beide
sprekers veel handgebaren maken (kinesics), waarmee zij hun standpunten proberen te
versterken (Hargie p. 54). Een voorbeeld hiervan is wanneer Katinka een wijzende vinger
gebruikt wanneer zij duidelijk wil maken dat iets niet correct is. Ze wijst met haar vinger
terwijl zij zegt “Dit is niet correct”(2:44) en doet dit om te benadrukken dat ze het niet eens is
met wat Sven zegt. Sven accepteert de aanpassing van wat hij gezegd heeft waardoor zij een
overeenstemming over het onderwerp bereiken. In dit geval is het een verbetering voor de
interactie en het verloop van het gesprek.
Soms nemen beide gesprekspartners een verbaasde gezichtsuitdrukking aan waarbij de
wenkbrauwen omhoog getrokken worden. Sven laat dit duidelijk zien op 8:36. Na deze
gezichtsuitdrukking stelt hij een probing question (Hargie p. 143) over het desbetreffende
onderwerp om meer duidelijkheid te krijgen. Katinka reageert hierop met een betere uitleg
van het onderwerp waardoor er meer duidelijkheid ontstaat. Door meer duidelijkheid is er een
proces van grounding (college 5, slide 14) gaande waardoor de interactie verder beter zal
verlopen.
Social reinforcement
