Rode loper: Parkinson
, Begripsbepaling
De ziekte van Parkinson werd voor het eerst beschreven door een Engelse arts James
Parkinson in Londen , 1755. Hij leed zelf ook aan deze ziekte. Later werden de door hem
beschreven symptomen van deze aandoening bekend als de ziekte van Parkinson.
Verspreiding (epidemiologie)
Wereldwijd zijn er ongeveer 6,3 miljoen mensen met Parkinson. In Europa 1,2 miljoen en
binnen Nederland wordt 55.000 geschat. Hoewel de ziekte van Parkinson zich meestal pas
boven de leeftijd van 65 jaar manifesteert, ontwikkelt 15% van de patiënten deze aandoening
al voor het vijftigste levensjaar. De ziekte komt zowel bij mannen als bij vrouwen voor.
Anatomie / fysiologie
De ziekte van Parkinson is een neurologische
aandoening. Het betrokken lichaamsdeel bij de ziekte
van Parkinson zijn daarom de hersenen. De hersenen
zijn complex en beïnvloeden het gehele lichaam. Een
belangrijk stelsel wat direct in verbinding staat met de
hersenen is het zenuwstelsel. Het zenuwstelsel bestaat
uit twee delen: het centraal zenuwstelsel en het perifere
zenuwstelsel. Het centraal zenuwstelsel bestaat uit de
hersenen en het ruggenmerg en het perifere
zenuwstelsel uit zenuwbundels.
Het zenuwstelsel heeft verschillende belangrijke taken.
Het zenuwstelsel zorgt voor de samenwerking tussen
verschillende delen van het lichaam. Het zenuwstelsel is
staat om onbewuste handelingen te ondernemen, maar ook bewuste handelingen. Het
zenuwstelsel vormt eigenlijk de kern voor het bewustzijn bij een persoon. De ziekte van
Parkinson is een aandoening van het zenuwstelsel waarbij bepaalde cellen in de hersenen
afsterven. Het is een langzaam progressieve en chronische ziekte.
Bij de ziekte van Parkinson is er sprake van een stoornis in een bepaald gebied van de
hersenen, de zogeheten ‘zwarte kern’. In deze zwarte kern wordt dopamine geproduceerd.
Door de afwijking van dopaminevormende zenuwcellen in de zwarte kern ontstaat er een
tekort aan dopamine in de hersenen. Dopamine is van belang bij het soepel te laten verlopen
van spierbewegingen. Bij een tekort aan dopamine reageren de spieren langzaam of helemaal
niet meer commando’s van de hersenen
Oorzaken (etiologie)
De oorzaak van Parkinson is onbekend. Er zijn wel verschillende theorieën voor de oorzaak
van Parkinson. Onderzoekers zochten al naar genetische oorzaken en afwijkingen en
omgevingsfactoren die een rol kunnen spelen, zoals:
- Virussen
- Bacteriën
- Giftige stoffen
- Zware metalen
- Hoofdtrauma
- Ouderdom.
, Begripsbepaling
De ziekte van Parkinson werd voor het eerst beschreven door een Engelse arts James
Parkinson in Londen , 1755. Hij leed zelf ook aan deze ziekte. Later werden de door hem
beschreven symptomen van deze aandoening bekend als de ziekte van Parkinson.
Verspreiding (epidemiologie)
Wereldwijd zijn er ongeveer 6,3 miljoen mensen met Parkinson. In Europa 1,2 miljoen en
binnen Nederland wordt 55.000 geschat. Hoewel de ziekte van Parkinson zich meestal pas
boven de leeftijd van 65 jaar manifesteert, ontwikkelt 15% van de patiënten deze aandoening
al voor het vijftigste levensjaar. De ziekte komt zowel bij mannen als bij vrouwen voor.
Anatomie / fysiologie
De ziekte van Parkinson is een neurologische
aandoening. Het betrokken lichaamsdeel bij de ziekte
van Parkinson zijn daarom de hersenen. De hersenen
zijn complex en beïnvloeden het gehele lichaam. Een
belangrijk stelsel wat direct in verbinding staat met de
hersenen is het zenuwstelsel. Het zenuwstelsel bestaat
uit twee delen: het centraal zenuwstelsel en het perifere
zenuwstelsel. Het centraal zenuwstelsel bestaat uit de
hersenen en het ruggenmerg en het perifere
zenuwstelsel uit zenuwbundels.
Het zenuwstelsel heeft verschillende belangrijke taken.
Het zenuwstelsel zorgt voor de samenwerking tussen
verschillende delen van het lichaam. Het zenuwstelsel is
staat om onbewuste handelingen te ondernemen, maar ook bewuste handelingen. Het
zenuwstelsel vormt eigenlijk de kern voor het bewustzijn bij een persoon. De ziekte van
Parkinson is een aandoening van het zenuwstelsel waarbij bepaalde cellen in de hersenen
afsterven. Het is een langzaam progressieve en chronische ziekte.
Bij de ziekte van Parkinson is er sprake van een stoornis in een bepaald gebied van de
hersenen, de zogeheten ‘zwarte kern’. In deze zwarte kern wordt dopamine geproduceerd.
Door de afwijking van dopaminevormende zenuwcellen in de zwarte kern ontstaat er een
tekort aan dopamine in de hersenen. Dopamine is van belang bij het soepel te laten verlopen
van spierbewegingen. Bij een tekort aan dopamine reageren de spieren langzaam of helemaal
niet meer commando’s van de hersenen
Oorzaken (etiologie)
De oorzaak van Parkinson is onbekend. Er zijn wel verschillende theorieën voor de oorzaak
van Parkinson. Onderzoekers zochten al naar genetische oorzaken en afwijkingen en
omgevingsfactoren die een rol kunnen spelen, zoals:
- Virussen
- Bacteriën
- Giftige stoffen
- Zware metalen
- Hoofdtrauma
- Ouderdom.
