HC7: Boeije 6.1
• Op welke manieren kun je codes toekennen aan stukken tekst?
Inductief en deductief
Inductief coderen gaat uit van het afleiden van codes uit het empirische materiaal, om zo tot een
theorie over een sociaal verschijnsel te komen. . Deductief coderen gaat uit van het afleiden van
codes uit theoretische literatuur, om zo tot een voorlopige indeling van een verschijnsel te komen
die aan het empirische materiaal kan worden getoetst en eventueel kan worden bijgesteld.
• Wanneer je op een open en inductieve manier codeert, wat zijn dan strategieën om van
empirische gegevens tot meer abstracte concepten en inzichten te komen?
Bij het open en inductief coderen beginnen onderzoekers zonder vooraf gedefinieerde codes en
laten ze de codes opkomen vanuit de empirische gegevens. Het antwoord op deze vraag stond
niet in de tekst, maar vanuit de aantekeningen van Britt denk ik dat het gaat om van open
coderen, naar axiaal coderen naar selectief coderen te gaan.
Een systeem waarbij je je operationalisatie omgekeerd opbouwt, vanuit de tekst i.p.v. de theorie.
Drie stappen:
1. Open coderen: de hele tekst doorlezen, kijken wat je interessant vindt. Welke
fragmenten helpen mij bij het beantwoorden van mijn hoofdvraag. Je gaat labels geven
aan interessante fragmenten, dit doe je meestal in in-vivo. Codes zijn kort en die probeer
je te behalen uit de context waar je onderzoek in doet. Dit moet je een aantal keer
doorlezen, niet één keer. Fragmenten met dezelfde betekenis moeten dezelfde code
krijgen. Je kunt de definitie wel bijstellen en oprekken als je ziet dat meerdere fragmenten
bij de code kunnen passen. In je memo’s schrijf je op wat je ziet, je denkstappen van
codes naar subcategorieën. Dit geeft het volgende beeld: ik geef mijn denkproces
systematisch weer, zodat ik kom tot zinvolle codes en subcategorieën.
2. Axiaal coderen (tweede abstractieniveau): je hebt als het goed is alle fragmenten een
code gegeven. Nu kom je in de fase waarin je de labeltjes gaat overzien, controleer of je
geen synoniemen hebt, labels zijn die dicht bij elkaar liggen, onduidelijke labels. Daarna
kijken of je thema’s kunt maken. Alle labels in een lijst zetten en kijken welke bij elkaar
horen. Of terug in het programma kijken bij welke stukjes tekst je dezelfde labels hebt
gegeven. Opschonen en kijken of je clusters (thema’s, subcategorieën, categorieën) ziet.
Dit kost ook een aantal rondes. Hier ook memo’s toevoegen, dit helpt bij resultaten. Geef
aan waarom je specifieke clusters hebt gemaakt, dit wil je meestal weergeven bij de
resultaten. Categorie X gaat over .., omdat …
3. Selectief coderen: je hebt je codes in groepjes ingedeeld, daarna ga je kijken hoe het
samenhangt. Klaarzetten van resultaten hoofdstuk. Wat was verassend, hoe kun je de
categorieën verbinden, welke valt erbuiten. Voor jezelf visualiseren hoe de verschillende
hokjes samenhangen. Je leest hiervoor eigen categorieën en subcategorieën. Theorie
terugbrengen, de theorie past er wel of niet in.
• Op welke manieren kun je het coderingsproces inzichtelijk en transparant maken voor andere
onderzoekers?
Ook dit stond niet in de tekst. Maar op basis van aantekeningen, kom ik tot dit antwoord:
• Op welke manieren kun je codes toekennen aan stukken tekst?
Inductief en deductief
Inductief coderen gaat uit van het afleiden van codes uit het empirische materiaal, om zo tot een
theorie over een sociaal verschijnsel te komen. . Deductief coderen gaat uit van het afleiden van
codes uit theoretische literatuur, om zo tot een voorlopige indeling van een verschijnsel te komen
die aan het empirische materiaal kan worden getoetst en eventueel kan worden bijgesteld.
• Wanneer je op een open en inductieve manier codeert, wat zijn dan strategieën om van
empirische gegevens tot meer abstracte concepten en inzichten te komen?
Bij het open en inductief coderen beginnen onderzoekers zonder vooraf gedefinieerde codes en
laten ze de codes opkomen vanuit de empirische gegevens. Het antwoord op deze vraag stond
niet in de tekst, maar vanuit de aantekeningen van Britt denk ik dat het gaat om van open
coderen, naar axiaal coderen naar selectief coderen te gaan.
Een systeem waarbij je je operationalisatie omgekeerd opbouwt, vanuit de tekst i.p.v. de theorie.
Drie stappen:
1. Open coderen: de hele tekst doorlezen, kijken wat je interessant vindt. Welke
fragmenten helpen mij bij het beantwoorden van mijn hoofdvraag. Je gaat labels geven
aan interessante fragmenten, dit doe je meestal in in-vivo. Codes zijn kort en die probeer
je te behalen uit de context waar je onderzoek in doet. Dit moet je een aantal keer
doorlezen, niet één keer. Fragmenten met dezelfde betekenis moeten dezelfde code
krijgen. Je kunt de definitie wel bijstellen en oprekken als je ziet dat meerdere fragmenten
bij de code kunnen passen. In je memo’s schrijf je op wat je ziet, je denkstappen van
codes naar subcategorieën. Dit geeft het volgende beeld: ik geef mijn denkproces
systematisch weer, zodat ik kom tot zinvolle codes en subcategorieën.
2. Axiaal coderen (tweede abstractieniveau): je hebt als het goed is alle fragmenten een
code gegeven. Nu kom je in de fase waarin je de labeltjes gaat overzien, controleer of je
geen synoniemen hebt, labels zijn die dicht bij elkaar liggen, onduidelijke labels. Daarna
kijken of je thema’s kunt maken. Alle labels in een lijst zetten en kijken welke bij elkaar
horen. Of terug in het programma kijken bij welke stukjes tekst je dezelfde labels hebt
gegeven. Opschonen en kijken of je clusters (thema’s, subcategorieën, categorieën) ziet.
Dit kost ook een aantal rondes. Hier ook memo’s toevoegen, dit helpt bij resultaten. Geef
aan waarom je specifieke clusters hebt gemaakt, dit wil je meestal weergeven bij de
resultaten. Categorie X gaat over .., omdat …
3. Selectief coderen: je hebt je codes in groepjes ingedeeld, daarna ga je kijken hoe het
samenhangt. Klaarzetten van resultaten hoofdstuk. Wat was verassend, hoe kun je de
categorieën verbinden, welke valt erbuiten. Voor jezelf visualiseren hoe de verschillende
hokjes samenhangen. Je leest hiervoor eigen categorieën en subcategorieën. Theorie
terugbrengen, de theorie past er wel of niet in.
• Op welke manieren kun je het coderingsproces inzichtelijk en transparant maken voor andere
onderzoekers?
Ook dit stond niet in de tekst. Maar op basis van aantekeningen, kom ik tot dit antwoord:
