Samenvatting geneesmiddelenkennis hoofdstuk 14.4 en 14.5
14.4 Benigne prostaathyperplasie
Benigne prostaathyperplasie = goedaardige vergroting van de prostaat
De afkorting LUTS staat voor lower urinary tract symptoms. Dit komt vaak voor bij
mannen na het 40e levensjaar en wordt veroorzaakt door een vergrote prostaat.
De diagnose wordt gesteld als er bij rectaal toucher een vergrote, vast elastisch
aanvoelende prostaat wordt gevoeld én als er geen afwijkingen in de urine zijn. In
eerste instantie krijgt de patiënt het advies om goed de tijd nemen voor het
plassen en dit mogelijk zittend te doen. Als de klachten toenemen of als er acute
urineretentie (niet meer kunnen plassen bij een gevulde blaas) optreed, komt een
operatieve ingreep in aanmerking. Dan wordt de prostaat uitgehold met behulp
van een endoscoop. Dit wordt TURP genoemd, dat staat voor transurethrale
resectie van de prostaat. Medicijnen worden uitsluitend overwogen bij mensen
die onvoldoende baad hebben bij de adviezen en niet willen of kunnen
geopereerd worden.
14.4.1 Middelen bij benigne prostaathyperplasie
Eerste keuze medicijnen, middelen die het sympathische deel van het
onwillekeurig zenuwstelsel remmen: tamsulosine (Omnic), alfuzosine (Xatral).
Bijwerkingen zijn: orthostatische hypotensie, misselijkheid, duizeligheid,
hoofdpijn
De werking van deze medicijnen is na 6 weken maximaal.
Als dit onvoldoende helpt wordt er gebruik gemaakt van middelen die de werking
van testosteron remmen: finasteride (Proscar), dutasteride (Avodart)
Bijwerkingen zijn: impotentie, libido verlies.
BEIDE GROEPEN: tamsulosine met dutasteride (Combodart)
14.5 Erectieproblemen
Impotentie: als een man geen erectie kan krijgen en behouden die voldoende is
voor bevredigende seksuele activiteit. Kan psychische, lichamelijke of een
combinatie van beide als oorzaak hebben. Belangrijke lichamelijke oorzaak is
diabetes (vermoedelijk kan een goede instelling op insuline het ontstaan van
deze complicatie op lange termijn kan afremmen of voorkomen). Niet
medicamenteuze behandelmogelijkheden zijn: psychotherapie, implantatie van
een prothese of gebruik van een elastische penis of gebruik van een penisring.
14.5.1 Middelen bij erectieproblemen
Er wordt gebruik gemaakt van middelen die de bloedvaten in de zwellichamen
doen verslappen zodat deze zich beter met bloed kunnen vullen. Tot deze groep
behoren: sildenafil (Viagra), vardenafil (Levitra) en het langwerkende tadalafil
(Adcirca, Cialis). Voor deze middelen geldt dat de man seksueel opgewonden
moet zijn voordat er een erectie kan optreden. De inwerktijd is 30 minuten.
Bijwerkingen: hoofdpijn, blozen, misselijkheid, verstopte neus, duizeligheid. Vaak
verminderen of verdwijnen deze in de loop van de tijd bij voortgezet gebruik.
Vervelende bijwerking: priapisme (blijvende erectie), dat uiteindelijk tot
verbindweefseling van de zwellichamen kan leiden. Daarom moeten gebruikers
van deze middelen bij een erectie die langer duurt dan 4 uur, contact opnemen
met de huisarts.
Contra-indicatie: nitraten. Bij gelijktijdig gebruik kan er een levensgevaarlijke
bloeddrukdaling optreden. Als mannen met een hart- en vaataandoeningen
14.4 Benigne prostaathyperplasie
Benigne prostaathyperplasie = goedaardige vergroting van de prostaat
De afkorting LUTS staat voor lower urinary tract symptoms. Dit komt vaak voor bij
mannen na het 40e levensjaar en wordt veroorzaakt door een vergrote prostaat.
De diagnose wordt gesteld als er bij rectaal toucher een vergrote, vast elastisch
aanvoelende prostaat wordt gevoeld én als er geen afwijkingen in de urine zijn. In
eerste instantie krijgt de patiënt het advies om goed de tijd nemen voor het
plassen en dit mogelijk zittend te doen. Als de klachten toenemen of als er acute
urineretentie (niet meer kunnen plassen bij een gevulde blaas) optreed, komt een
operatieve ingreep in aanmerking. Dan wordt de prostaat uitgehold met behulp
van een endoscoop. Dit wordt TURP genoemd, dat staat voor transurethrale
resectie van de prostaat. Medicijnen worden uitsluitend overwogen bij mensen
die onvoldoende baad hebben bij de adviezen en niet willen of kunnen
geopereerd worden.
14.4.1 Middelen bij benigne prostaathyperplasie
Eerste keuze medicijnen, middelen die het sympathische deel van het
onwillekeurig zenuwstelsel remmen: tamsulosine (Omnic), alfuzosine (Xatral).
Bijwerkingen zijn: orthostatische hypotensie, misselijkheid, duizeligheid,
hoofdpijn
De werking van deze medicijnen is na 6 weken maximaal.
Als dit onvoldoende helpt wordt er gebruik gemaakt van middelen die de werking
van testosteron remmen: finasteride (Proscar), dutasteride (Avodart)
Bijwerkingen zijn: impotentie, libido verlies.
BEIDE GROEPEN: tamsulosine met dutasteride (Combodart)
14.5 Erectieproblemen
Impotentie: als een man geen erectie kan krijgen en behouden die voldoende is
voor bevredigende seksuele activiteit. Kan psychische, lichamelijke of een
combinatie van beide als oorzaak hebben. Belangrijke lichamelijke oorzaak is
diabetes (vermoedelijk kan een goede instelling op insuline het ontstaan van
deze complicatie op lange termijn kan afremmen of voorkomen). Niet
medicamenteuze behandelmogelijkheden zijn: psychotherapie, implantatie van
een prothese of gebruik van een elastische penis of gebruik van een penisring.
14.5.1 Middelen bij erectieproblemen
Er wordt gebruik gemaakt van middelen die de bloedvaten in de zwellichamen
doen verslappen zodat deze zich beter met bloed kunnen vullen. Tot deze groep
behoren: sildenafil (Viagra), vardenafil (Levitra) en het langwerkende tadalafil
(Adcirca, Cialis). Voor deze middelen geldt dat de man seksueel opgewonden
moet zijn voordat er een erectie kan optreden. De inwerktijd is 30 minuten.
Bijwerkingen: hoofdpijn, blozen, misselijkheid, verstopte neus, duizeligheid. Vaak
verminderen of verdwijnen deze in de loop van de tijd bij voortgezet gebruik.
Vervelende bijwerking: priapisme (blijvende erectie), dat uiteindelijk tot
verbindweefseling van de zwellichamen kan leiden. Daarom moeten gebruikers
van deze middelen bij een erectie die langer duurt dan 4 uur, contact opnemen
met de huisarts.
Contra-indicatie: nitraten. Bij gelijktijdig gebruik kan er een levensgevaarlijke
bloeddrukdaling optreden. Als mannen met een hart- en vaataandoeningen
