Samenvatting geneesmiddelenkennis hoofdstuk 8
Maagklachten 8.2
Refluxoesofagitis: een ontsteking op de overgang van de slokdarm naar de maag. De klacht van
de patiënt is zuurbranden. De maaginhoud vloeit dan gemakkelijk terug in de slokdarm. Dit kan
veroorzaakt worden door overgewicht, knellende kleding, slechte zit- of bukhouding,
middenrifbreuk(je) of de zwangerschap.
Ulcus pepticum: beschadiging in het maagslijmvlies (verzamelnaam) maagzweer. De pijn zit de
bovenbuik die minder wordt minder na gegeten te hebben. Oorzaken hiervan zijn: gebruik van
NSAID’s zonder maagbeschermer (beschadigd het maagslijmvlies) en infectie van de bacterie
Helicobacter pylori (hecht zich aan het slijmvlies en veroorzaakt een ontsteking).
Vertraagde maaglediging: is het gevolg van een storing in de bewegingen van de maag. De
maagspier trekt te weinig of te onregelmatig samen. Voedsel blijft daardoor langer in de maag
dan normaal. Klachten zijn een opgeblazen gevoel, misselijkheid en soms verstopping.
Doordat er veel verschillende oorzaken zijn van maagklachten, zijn er ook verschillende
geneesmiddelen. Dat zijn:
- Middelen die het maagzuur neutraliseren of binden (Antacida)
- Middelen die de vorming van maagzuur tegengaan (Maagzuurproductie remmende middelen)
- Middelen die het maagslijmvlies beschermen (Mucosaprotectiva)
- Medicijnkuren om de bacterie Helicobacter pylori te doden
- Middelen bij klachten van een vol gevoel en misselijkheid (Anti-emetica)
Antacida 8.2.1
Dit zijn middelen die zonder recept verkocht mogen worden en de hoeveelheid zuur in de maag
verminderen. Dit doen ze door zich de binden met het maagzuur. Voor een goede werking moet
een antacidum snel werken en wordt daarom bij voorkeur gegeven in de vorm van een
suspensie (mengsel van een vloeistof met een poedervormige vast stof). Antacida moet
afhankelijk van de klachten meermalen per dag worden gebruikt. Algemeen vier tot zes keer per
dag. Het moet worden gebruikt op momenten als het meeste maagzuur aanwezig is. Meestal is
dit een uur na de maaltijd en vlak voor het slapen gaan. Antacida kunnen zich in de darm aan
andere geneesmiddelen binden, waardoor deze niet opgenomen worden in het bloed. Er moet
dan minimaal één uur tussen zitten. Antacida mogen niet gelijktijdig ingenomen worden met
middelen die de maagzuurproductie remmen, tetracycline, ijzerzouten, digoxine en andere
geneesmiddelen die in heel kleine hoeveelheden worden gedoseerd.
De meeste antacida zijn combinatiepreparaten.
Combinatie algedraat en magnesiumhydroxide (Antagal FNA, Regla pH, Maalox): stof
magnesiumhydroxide werkt sterk neutraliserend, maar geeft diarree als bijwerking. Algedraat
werkt matig neutraliserend en heeft een stoppende werking. Dit is de meest gebruikte
combinatie.
Maagzuurproductie remmende middelen 8.2.2
Deze worden ook wel secretieremmers genoemd. Secretieremmers oefenen hun werking uit in
de bloedbaan, daardoor beïnvloeden ze naast het maagslijmvlies ook de andere organen. Deze
middelen hebben daardoor meer bijwerkingen als antacida. Veel mensen die chronisch NSAID’s
gebruiken, moeten daarbij ook secretieremmers nemen. In deze gevallen wordt geprobeerd om
maagirritatie door NSAID’s te voorkomen. De secretieremmers zijn in te delen in twee groepen:
Maagklachten 8.2
Refluxoesofagitis: een ontsteking op de overgang van de slokdarm naar de maag. De klacht van
de patiënt is zuurbranden. De maaginhoud vloeit dan gemakkelijk terug in de slokdarm. Dit kan
veroorzaakt worden door overgewicht, knellende kleding, slechte zit- of bukhouding,
middenrifbreuk(je) of de zwangerschap.
Ulcus pepticum: beschadiging in het maagslijmvlies (verzamelnaam) maagzweer. De pijn zit de
bovenbuik die minder wordt minder na gegeten te hebben. Oorzaken hiervan zijn: gebruik van
NSAID’s zonder maagbeschermer (beschadigd het maagslijmvlies) en infectie van de bacterie
Helicobacter pylori (hecht zich aan het slijmvlies en veroorzaakt een ontsteking).
Vertraagde maaglediging: is het gevolg van een storing in de bewegingen van de maag. De
maagspier trekt te weinig of te onregelmatig samen. Voedsel blijft daardoor langer in de maag
dan normaal. Klachten zijn een opgeblazen gevoel, misselijkheid en soms verstopping.
Doordat er veel verschillende oorzaken zijn van maagklachten, zijn er ook verschillende
geneesmiddelen. Dat zijn:
- Middelen die het maagzuur neutraliseren of binden (Antacida)
- Middelen die de vorming van maagzuur tegengaan (Maagzuurproductie remmende middelen)
- Middelen die het maagslijmvlies beschermen (Mucosaprotectiva)
- Medicijnkuren om de bacterie Helicobacter pylori te doden
- Middelen bij klachten van een vol gevoel en misselijkheid (Anti-emetica)
Antacida 8.2.1
Dit zijn middelen die zonder recept verkocht mogen worden en de hoeveelheid zuur in de maag
verminderen. Dit doen ze door zich de binden met het maagzuur. Voor een goede werking moet
een antacidum snel werken en wordt daarom bij voorkeur gegeven in de vorm van een
suspensie (mengsel van een vloeistof met een poedervormige vast stof). Antacida moet
afhankelijk van de klachten meermalen per dag worden gebruikt. Algemeen vier tot zes keer per
dag. Het moet worden gebruikt op momenten als het meeste maagzuur aanwezig is. Meestal is
dit een uur na de maaltijd en vlak voor het slapen gaan. Antacida kunnen zich in de darm aan
andere geneesmiddelen binden, waardoor deze niet opgenomen worden in het bloed. Er moet
dan minimaal één uur tussen zitten. Antacida mogen niet gelijktijdig ingenomen worden met
middelen die de maagzuurproductie remmen, tetracycline, ijzerzouten, digoxine en andere
geneesmiddelen die in heel kleine hoeveelheden worden gedoseerd.
De meeste antacida zijn combinatiepreparaten.
Combinatie algedraat en magnesiumhydroxide (Antagal FNA, Regla pH, Maalox): stof
magnesiumhydroxide werkt sterk neutraliserend, maar geeft diarree als bijwerking. Algedraat
werkt matig neutraliserend en heeft een stoppende werking. Dit is de meest gebruikte
combinatie.
Maagzuurproductie remmende middelen 8.2.2
Deze worden ook wel secretieremmers genoemd. Secretieremmers oefenen hun werking uit in
de bloedbaan, daardoor beïnvloeden ze naast het maagslijmvlies ook de andere organen. Deze
middelen hebben daardoor meer bijwerkingen als antacida. Veel mensen die chronisch NSAID’s
gebruiken, moeten daarbij ook secretieremmers nemen. In deze gevallen wordt geprobeerd om
maagirritatie door NSAID’s te voorkomen. De secretieremmers zijn in te delen in twee groepen:
