Handelingsplan
- Begeleiden van kinderen en jongeren -
6 juli 2017
NCOI Opleidingsgroep
HBO Bachelor Toegepaste Psychologie
Begeleiden van kinderen en jongeren
,Voorwoord
, Samenvatting
Dit handelingsplan is opgesteld als eindopdracht voor de module ‘Begeleiden van kinderen en
jongeren’ aan de hand van de casus van Noel, zie Bijlage I | Fictieve casus Noel. In dit
handelingsplan worden fase 1, 2, 3 en 5 van de Plancyclus doorlopen om te kijken of er hulp nodig is
en zo ja, Noel te helpen met zijn gedragsproblemen.
Er zijn gesprekken gevoerd met Noel en zijn ouders en medewerkers van school. Aan de hand
hiervan is ook de casus opgesteld. In de oriënterende fase komt naar voren dat Noel
gedragsproblemen vertoont op school. Hij haalt plotseling slechte cijfers, maakt zijn huiswerk niet,
komt afwezig over in de klas en legt minder sociale contacten. Uit gesprekken met Noels ouders komt
naar voren dat er thuis een ernstige ruzie heeft plaatsgevonden, waarschijnlijk met geweld, waar Noel
getuige van is geweest. Sindsdien zijn de gedragsproblemen ontstaan. Moeder is gedwongen
opgenomen en daarom is Jeugdbescherming Amsterdam betrokken geraakt. Moeder is net weer
thuis.
De probleemdefinitie in de oriënterende fase resulteert in de volgende hypothesen opgesteld aan de
hand van het biopsychosociale model, waarvan de dikgedrukte zullen worden onderzocht:
Hypothese 1: Noel heeft faalangst.
Hypothese 2: Noel heeft een negatief gevoel van eigenwaarde.
Hypothese 3: Noel heeft een introverte persoonlijkheid.
Hypothese 4: Noel wordt door zijn ouders niet gestimuleerd om zich met school bezig te houden.
Hypothese 5: Noel heeft thuis geen rustige plek om aan school te werken.
Hypothese 6: Sociale contacten leveren Noel veel stress op.
Hypothese 7: Noel heeft teveel aan zijn hoofd om zich met school bezig te houden.
Hypothese 8: Noel heeft niet geleerd hoe hij zijn problemen moet aanpakken.
Hypothese 9: Noel weet niet hoe hij met de mentale problemen van zijn ouders om moet gaan.
Hypothese 10: Noel heeft de traumatische ervaring niet verwerkt.
De hypothesen worden onderzocht door middel van observaties. Hieruit komt naar voren dat Noel
zich in zichzelf terugtrekt bij tegenslagen in de klas of op het schoolplein. Hij lijkt niet goed met de
situaties om te kunnen gaan. Daarom worden de volgende handelingsdoelen opgesteld:
Handelingsdoel 1: Noel leert hoe hij coping effectief toepast.
Handelingsdoel 2: Noel leert hoe hij een traumatische ervaring verwerkt.
Handelingsdoel 3: Noel leert hoe hij zijn grenzen aangeeft.
Het handelingsplan wordt na een analyse van haalbaarheid als realistisch en haalbaar gezien. En
daarom wordt in overleg met de ouders van Noel besloten dat het handelingsplan uitgevoerd gaat
worden.
In de evaluatiefase vindt elke drie weken een evaluatie plaats op school en een eindevaluatie na
ongeveer drie maanden.
- Begeleiden van kinderen en jongeren -
6 juli 2017
NCOI Opleidingsgroep
HBO Bachelor Toegepaste Psychologie
Begeleiden van kinderen en jongeren
,Voorwoord
, Samenvatting
Dit handelingsplan is opgesteld als eindopdracht voor de module ‘Begeleiden van kinderen en
jongeren’ aan de hand van de casus van Noel, zie Bijlage I | Fictieve casus Noel. In dit
handelingsplan worden fase 1, 2, 3 en 5 van de Plancyclus doorlopen om te kijken of er hulp nodig is
en zo ja, Noel te helpen met zijn gedragsproblemen.
Er zijn gesprekken gevoerd met Noel en zijn ouders en medewerkers van school. Aan de hand
hiervan is ook de casus opgesteld. In de oriënterende fase komt naar voren dat Noel
gedragsproblemen vertoont op school. Hij haalt plotseling slechte cijfers, maakt zijn huiswerk niet,
komt afwezig over in de klas en legt minder sociale contacten. Uit gesprekken met Noels ouders komt
naar voren dat er thuis een ernstige ruzie heeft plaatsgevonden, waarschijnlijk met geweld, waar Noel
getuige van is geweest. Sindsdien zijn de gedragsproblemen ontstaan. Moeder is gedwongen
opgenomen en daarom is Jeugdbescherming Amsterdam betrokken geraakt. Moeder is net weer
thuis.
De probleemdefinitie in de oriënterende fase resulteert in de volgende hypothesen opgesteld aan de
hand van het biopsychosociale model, waarvan de dikgedrukte zullen worden onderzocht:
Hypothese 1: Noel heeft faalangst.
Hypothese 2: Noel heeft een negatief gevoel van eigenwaarde.
Hypothese 3: Noel heeft een introverte persoonlijkheid.
Hypothese 4: Noel wordt door zijn ouders niet gestimuleerd om zich met school bezig te houden.
Hypothese 5: Noel heeft thuis geen rustige plek om aan school te werken.
Hypothese 6: Sociale contacten leveren Noel veel stress op.
Hypothese 7: Noel heeft teveel aan zijn hoofd om zich met school bezig te houden.
Hypothese 8: Noel heeft niet geleerd hoe hij zijn problemen moet aanpakken.
Hypothese 9: Noel weet niet hoe hij met de mentale problemen van zijn ouders om moet gaan.
Hypothese 10: Noel heeft de traumatische ervaring niet verwerkt.
De hypothesen worden onderzocht door middel van observaties. Hieruit komt naar voren dat Noel
zich in zichzelf terugtrekt bij tegenslagen in de klas of op het schoolplein. Hij lijkt niet goed met de
situaties om te kunnen gaan. Daarom worden de volgende handelingsdoelen opgesteld:
Handelingsdoel 1: Noel leert hoe hij coping effectief toepast.
Handelingsdoel 2: Noel leert hoe hij een traumatische ervaring verwerkt.
Handelingsdoel 3: Noel leert hoe hij zijn grenzen aangeeft.
Het handelingsplan wordt na een analyse van haalbaarheid als realistisch en haalbaar gezien. En
daarom wordt in overleg met de ouders van Noel besloten dat het handelingsplan uitgevoerd gaat
worden.
In de evaluatiefase vindt elke drie weken een evaluatie plaats op school en een eindevaluatie na
ongeveer drie maanden.
