Hoofdstuk 6: England and the Dutch republic in the seventeenth century
Conflicten in Stuart Engeland
Conflicten tussen James I en palement – James wilde een sterke monarchie en had het niet zo
op het parlement. James had geldproblemen en Charles adviseerde hem om ambten te
verkopen. Na 1621 weigerde het parlement om geld te geven voor de strijd tegen Spanje.
James wilde zijn zoon trouwen met de dochter van de Spaanse troon, maar het parlement was
het daar niet mee eens vanwege het katholieke geloof. James zei echter dat het parlement zich
niet met buitenlandse zaken mocht bemoeien. Dit huwelijk ging niet door en dezelfde
afspraak werd gemaakt met de Franse dochter, met als voorwaarde de katholieken in
Engeland hun geloof vrij mochten beoefenen.
Religieuze afdelingen
Tijdens Elizabeth waren er reinigers opgekomen, een soort Calvinisten. Zij geloofden in
predestinatie en benadrukte de persoonlijke toewijding, het lezen van de bijbel, devotie,
discipline en opoffering. In Engeland wilden ze dat de macht werd weggehaald bij de
bisschoppen en werd overhandigd aan lokale synoden. Zij stonden tegenover de Arminianen,
die de predestinatie verwierpen en aanhangers waren van de absolute monarchie. Aan het
hoofd van de kek kwam Loud, die Arminiaan was. Er ontstond spanning omdat de reinigers
dachten dat hij terugging naar het katholicisme.
Charles I en botsing met het parlement – mensen waren niet blij met de fiscale hervormingen
buiten het parlement om. Er kwam in 4 jaar 3x een nieuw parlement, maar geen wilde hem
geld geven. In 1628 werd de petition of right aangenomen door de koning in ruil voor geld,
waarin stond dat de koning niet buiten het parlement om geld mocht vragen of mensen mocht
arresteren. Charles ontbond het parlement en regeerde 11 jaar zonder.
Charles raakte in serieuze geldproblemen door inflatie die optrad. Dit leidde tot een opstand in
Schotland, waar de Scottish Presbuterian Church de nationale kerk was. Laud legde het
anglican book of common prayer op die kerk in 1637 en het jaar later tekenden Schotse
leiders de national covenant, waarin zij beloofden hun geloof en vrijheid te beschermen. Dit
leidde tot oorlog tussen Engeland en Schotland, die Londen betaalde in ruil voor een
parlement. Deze was bestond maar 2 maanden en Engeland kwam in een enorme
constitutionele crisis terecht.
De Engelse burgeroorlog
John Pym was de leider van de burgeroorlog, ook wel de puritan revolution genoemd.
Ontevredenheid was er binnen het parlement, omdat de koning zich niet aan de Magna Carta
hield, binnen de religieuze stromingen, omdat die dachten dat Engeland weer katholiek zou
worden en door de rijke burgers, die in de weg werden gezeten door de kroon met belastingen
en beperkingen op de handel.
Richting het conflict – het parlement besloot dat zij alleen zichzelf op kon heffen. Engeland
werd vriendjes met het Katholieke Ierland en had meer geld nodig voor de oorlog met
Schotland. In 1641 maakte het parlement the grand remonstrance, waarin een geschiedenis
van royaal machtsmisbruik stond en een vraag naar hervorming. In 1642 gaf Charles de
opdracht om Pym te arresteren, maar die had zich verscholen in Londen. Charles vluchtte naar
een ander deel van Engeland waar hij zich klaarmaakte voor de strijd.
Conflicten in Stuart Engeland
Conflicten tussen James I en palement – James wilde een sterke monarchie en had het niet zo
op het parlement. James had geldproblemen en Charles adviseerde hem om ambten te
verkopen. Na 1621 weigerde het parlement om geld te geven voor de strijd tegen Spanje.
James wilde zijn zoon trouwen met de dochter van de Spaanse troon, maar het parlement was
het daar niet mee eens vanwege het katholieke geloof. James zei echter dat het parlement zich
niet met buitenlandse zaken mocht bemoeien. Dit huwelijk ging niet door en dezelfde
afspraak werd gemaakt met de Franse dochter, met als voorwaarde de katholieken in
Engeland hun geloof vrij mochten beoefenen.
Religieuze afdelingen
Tijdens Elizabeth waren er reinigers opgekomen, een soort Calvinisten. Zij geloofden in
predestinatie en benadrukte de persoonlijke toewijding, het lezen van de bijbel, devotie,
discipline en opoffering. In Engeland wilden ze dat de macht werd weggehaald bij de
bisschoppen en werd overhandigd aan lokale synoden. Zij stonden tegenover de Arminianen,
die de predestinatie verwierpen en aanhangers waren van de absolute monarchie. Aan het
hoofd van de kek kwam Loud, die Arminiaan was. Er ontstond spanning omdat de reinigers
dachten dat hij terugging naar het katholicisme.
Charles I en botsing met het parlement – mensen waren niet blij met de fiscale hervormingen
buiten het parlement om. Er kwam in 4 jaar 3x een nieuw parlement, maar geen wilde hem
geld geven. In 1628 werd de petition of right aangenomen door de koning in ruil voor geld,
waarin stond dat de koning niet buiten het parlement om geld mocht vragen of mensen mocht
arresteren. Charles ontbond het parlement en regeerde 11 jaar zonder.
Charles raakte in serieuze geldproblemen door inflatie die optrad. Dit leidde tot een opstand in
Schotland, waar de Scottish Presbuterian Church de nationale kerk was. Laud legde het
anglican book of common prayer op die kerk in 1637 en het jaar later tekenden Schotse
leiders de national covenant, waarin zij beloofden hun geloof en vrijheid te beschermen. Dit
leidde tot oorlog tussen Engeland en Schotland, die Londen betaalde in ruil voor een
parlement. Deze was bestond maar 2 maanden en Engeland kwam in een enorme
constitutionele crisis terecht.
De Engelse burgeroorlog
John Pym was de leider van de burgeroorlog, ook wel de puritan revolution genoemd.
Ontevredenheid was er binnen het parlement, omdat de koning zich niet aan de Magna Carta
hield, binnen de religieuze stromingen, omdat die dachten dat Engeland weer katholiek zou
worden en door de rijke burgers, die in de weg werden gezeten door de kroon met belastingen
en beperkingen op de handel.
Richting het conflict – het parlement besloot dat zij alleen zichzelf op kon heffen. Engeland
werd vriendjes met het Katholieke Ierland en had meer geld nodig voor de oorlog met
Schotland. In 1641 maakte het parlement the grand remonstrance, waarin een geschiedenis
van royaal machtsmisbruik stond en een vraag naar hervorming. In 1642 gaf Charles de
opdracht om Pym te arresteren, maar die had zich verscholen in Londen. Charles vluchtte naar
een ander deel van Engeland waar hij zich klaarmaakte voor de strijd.
