HC Medische Farmacologie 3-11-2017
Sympaticus & parasympaticus
De sympaticus en parasympaticus zijn onderdeel van het autonome zenuwstelsel (hier heb je
dus geen bewuste controle over) wat op zijn beurt weer onderdeel is van het perifere
zenuwstelsel. Een ander onderdeel van het perifere zenuwstelsel wat je wel zelf kunt
controleren is het somatische zenuwstelsel.
De parasympaticus is actief in rust, wat vooral gedurende de nacht is, en het herstelt
spierafbraak, stimuleert vertering en groei.
De sympaticus is overdag actief, het is bekend van het fight or flight mechanisme, het zorgt
voor spierafbraak en het vermindert de verteringssnelheid. Een misvatting van het fight or
flight mechanisme is dat adrenaline dit veroorzaakt. Adrenaline komt namelijk pas opzetten
wanneer er al sprake is van fight or flight.
De wisselwerking tussen de sympaticus en de parasympaticus is geregeld d.m.v. functioneel
antagonisme.
Het is bekend verondersteld dat men weet dat prikkels vanuit het CZS komen en reizen naar
het PZS. De manier van reizen verschilt voor de verschillende vormen van het perifere
zenuwstelsel.
In bovenstaande afbeeldingen worden een aantal belangrijke verschillen getoond:
- Bij de parasympaticus ligt het ganglion dichterbij het effector orgaan.
- De bijnier heeft geen ganglion als ‘tussenstop’ net als het somatische deel.
o De postganglionaire sympatische aansluiting zit in het bijniermerg zelf.
Sympaticus & parasympaticus
De sympaticus en parasympaticus zijn onderdeel van het autonome zenuwstelsel (hier heb je
dus geen bewuste controle over) wat op zijn beurt weer onderdeel is van het perifere
zenuwstelsel. Een ander onderdeel van het perifere zenuwstelsel wat je wel zelf kunt
controleren is het somatische zenuwstelsel.
De parasympaticus is actief in rust, wat vooral gedurende de nacht is, en het herstelt
spierafbraak, stimuleert vertering en groei.
De sympaticus is overdag actief, het is bekend van het fight or flight mechanisme, het zorgt
voor spierafbraak en het vermindert de verteringssnelheid. Een misvatting van het fight or
flight mechanisme is dat adrenaline dit veroorzaakt. Adrenaline komt namelijk pas opzetten
wanneer er al sprake is van fight or flight.
De wisselwerking tussen de sympaticus en de parasympaticus is geregeld d.m.v. functioneel
antagonisme.
Het is bekend verondersteld dat men weet dat prikkels vanuit het CZS komen en reizen naar
het PZS. De manier van reizen verschilt voor de verschillende vormen van het perifere
zenuwstelsel.
In bovenstaande afbeeldingen worden een aantal belangrijke verschillen getoond:
- Bij de parasympaticus ligt het ganglion dichterbij het effector orgaan.
- De bijnier heeft geen ganglion als ‘tussenstop’ net als het somatische deel.
o De postganglionaire sympatische aansluiting zit in het bijniermerg zelf.
