HC pathologie 07-02-18
Circulatiestoornissen
Over bovenstaande afbeelding werd meerdere keren gezegd dat deze erg belangrijk is om te
begrijpen i.v.m. circulatiestoornissen. Een van de processen hierin aangegeven is namelijk
verstoord bij zo’n stoornis.
Er werd een klein stukje uitgelegd over de plasma colloïde osmotische druk: er gaat vocht
terug het bloedvat in door de zuigende werking van de eiwitten op het water. Ze hebben
namelijk water om zich heen nodig om hun structuur te kunnen behouden.
Echter, niet alle veranderingen in de bovenstaande processen zijn slecht. Hyperemia,
bijvoorbeeld, is het verwijden van de haarvaten. Dit komt veel voor in het dagelijks leven,
denk maar aan sporten, ontsteking en warmteverlies. Een andere vorm van vaatverwijding is
niet ‘normaal’, genaamd congestie. Hierin is de afvoer belemmerd. Er is meer druk dus ook
meer uittreding (hydrostatische druk) en dus vermoeilijkte afvoer waardoor zuurstofarm
bloed langer blijft hangen in de haarvaten. Er is dan een relatieve verlaging in de
zuurstofspanning. Dit wordt hypoxia genoemd maar is niet meteen problematisch want
‘normaal’ zuurstofarm bloed heeft nog steeds 40% zuurstof erin zitten, wat men echter wel
ziet bij hypoxia is cyanose aka het rood-blauw worden van het weefsel. Een congestie kan
worden veroorzaakt door een slecht werkend hart of door een lokale obstructie (sokken
dragen met een te sterk elastiek).
Een oedeem is een verstoorde waterhuishouding waar er meer vocht uittreedt, waar er te
weinig vocht terugkomt vanuit het interstitium of waar er een blokkade is van de
lymfafvloed. Bij de eerste, meer uitreden op capillair niveau, kan dit komen door een
, verhoogde druk veneus of
arterieel, al komt de tweede
amper voor. In de afbeelding
hiernaast zien we bijvoorbeeld dat
hartfalen kan leiden tot een
oedeem (naast de bekende
oorzaak van slechte nutritie) door
de verminderde hart output en
daardoor veneuze opstopping. Ook
kan hartfalen leiden tot
hypoperfusie van de nieren
waardoor RAAS wordt geactiveerd,
leidend tot water en sodium
retentie. Ook kan er sprake zijn van
een verhoogde permeabiliteit
door bijvoorbeeld een ontsteking.
Bij de tweede, minder
terugkomen uit het interstitium, wordt dit vaak veroorzaakt door een verlaagd colloïd
osmotische druk wat op zijn beurt weer veroorzaakt wordt door te weinig eiwitten in het
bloed, met name albumine. Dit kan ook leiden tot hypoperfusie van de nieren waardoor
water en sodium wordt vastgehouden, echter dit zal ook door de verlaagde osmotische druk
uittreden en het oedeem vergroten. De laatste, een blokkade van de lymfafvloed, ontstaat
vrijwel alleen door een tumor of door een iatrogene oorzaak (denk aan borsttumor operatie
waarbij ook een deel van de lymfeknoop in de oksel wordt weggehaald).
Er zijn een aantal vormen van oedeem:
- Pitting oedeem ziet men vooral bij ouderen met een slecht hart. Hier kun je drukken
in de opgezwollen huid waarna er een deuk achterblijft.
- Anasarca is het fenomeen waarbij iemand overal oedeem heeft (algemene oedeem).
Dit is een gevaarlijke situatie omdat er weinig vocht meer in de bloedvaten zit
waardoor het circulerend volume klein wordt en iemand in shock kan raken.
- Een ontstekingsoedeem is lokaal.
- Pulmonair oedeem zorgt voor een verhoging in het gewicht van de longen.
Een oedeem hebben is niet per se gevaarlijk en komt vrij veel voor. Sommige lokale oedemen
kunnen wel gevaarlijk zijn, denk aan de hersenen en de larynx.
Een volgende circulatiestoornis is bloedingen en hemostasen. Deze zijn meestal het gevolg
van beschadiging aan de bloedvaten of het onvermogen om bloedplugs te vormen. Een
bloeding kan natuurlijk extern lopen maar kan zich ook intern tonen als een hematoom.
Grote interne bloedingen worden genoemd naar waar ze aanwezig zijn bijv. hemothorax. Er
zijn verschillende soorten bloedingen, van klein naar groot:
- Petechiën: puntvormige bloedingen waarvan men er altijd meerdere tegelijk heeft
- Purpura: zijn net iets groter en ontstaan door vaatafwijkingen of vasculitis (=
vaatontsteking)
- Ecchymosen: een paar cm groot, ook wel bekend als de blauwe plek. Gaat soms
gepaard met petechiën of purpura.
Circulatiestoornissen
Over bovenstaande afbeelding werd meerdere keren gezegd dat deze erg belangrijk is om te
begrijpen i.v.m. circulatiestoornissen. Een van de processen hierin aangegeven is namelijk
verstoord bij zo’n stoornis.
Er werd een klein stukje uitgelegd over de plasma colloïde osmotische druk: er gaat vocht
terug het bloedvat in door de zuigende werking van de eiwitten op het water. Ze hebben
namelijk water om zich heen nodig om hun structuur te kunnen behouden.
Echter, niet alle veranderingen in de bovenstaande processen zijn slecht. Hyperemia,
bijvoorbeeld, is het verwijden van de haarvaten. Dit komt veel voor in het dagelijks leven,
denk maar aan sporten, ontsteking en warmteverlies. Een andere vorm van vaatverwijding is
niet ‘normaal’, genaamd congestie. Hierin is de afvoer belemmerd. Er is meer druk dus ook
meer uittreding (hydrostatische druk) en dus vermoeilijkte afvoer waardoor zuurstofarm
bloed langer blijft hangen in de haarvaten. Er is dan een relatieve verlaging in de
zuurstofspanning. Dit wordt hypoxia genoemd maar is niet meteen problematisch want
‘normaal’ zuurstofarm bloed heeft nog steeds 40% zuurstof erin zitten, wat men echter wel
ziet bij hypoxia is cyanose aka het rood-blauw worden van het weefsel. Een congestie kan
worden veroorzaakt door een slecht werkend hart of door een lokale obstructie (sokken
dragen met een te sterk elastiek).
Een oedeem is een verstoorde waterhuishouding waar er meer vocht uittreedt, waar er te
weinig vocht terugkomt vanuit het interstitium of waar er een blokkade is van de
lymfafvloed. Bij de eerste, meer uitreden op capillair niveau, kan dit komen door een
, verhoogde druk veneus of
arterieel, al komt de tweede
amper voor. In de afbeelding
hiernaast zien we bijvoorbeeld dat
hartfalen kan leiden tot een
oedeem (naast de bekende
oorzaak van slechte nutritie) door
de verminderde hart output en
daardoor veneuze opstopping. Ook
kan hartfalen leiden tot
hypoperfusie van de nieren
waardoor RAAS wordt geactiveerd,
leidend tot water en sodium
retentie. Ook kan er sprake zijn van
een verhoogde permeabiliteit
door bijvoorbeeld een ontsteking.
Bij de tweede, minder
terugkomen uit het interstitium, wordt dit vaak veroorzaakt door een verlaagd colloïd
osmotische druk wat op zijn beurt weer veroorzaakt wordt door te weinig eiwitten in het
bloed, met name albumine. Dit kan ook leiden tot hypoperfusie van de nieren waardoor
water en sodium wordt vastgehouden, echter dit zal ook door de verlaagde osmotische druk
uittreden en het oedeem vergroten. De laatste, een blokkade van de lymfafvloed, ontstaat
vrijwel alleen door een tumor of door een iatrogene oorzaak (denk aan borsttumor operatie
waarbij ook een deel van de lymfeknoop in de oksel wordt weggehaald).
Er zijn een aantal vormen van oedeem:
- Pitting oedeem ziet men vooral bij ouderen met een slecht hart. Hier kun je drukken
in de opgezwollen huid waarna er een deuk achterblijft.
- Anasarca is het fenomeen waarbij iemand overal oedeem heeft (algemene oedeem).
Dit is een gevaarlijke situatie omdat er weinig vocht meer in de bloedvaten zit
waardoor het circulerend volume klein wordt en iemand in shock kan raken.
- Een ontstekingsoedeem is lokaal.
- Pulmonair oedeem zorgt voor een verhoging in het gewicht van de longen.
Een oedeem hebben is niet per se gevaarlijk en komt vrij veel voor. Sommige lokale oedemen
kunnen wel gevaarlijk zijn, denk aan de hersenen en de larynx.
Een volgende circulatiestoornis is bloedingen en hemostasen. Deze zijn meestal het gevolg
van beschadiging aan de bloedvaten of het onvermogen om bloedplugs te vormen. Een
bloeding kan natuurlijk extern lopen maar kan zich ook intern tonen als een hematoom.
Grote interne bloedingen worden genoemd naar waar ze aanwezig zijn bijv. hemothorax. Er
zijn verschillende soorten bloedingen, van klein naar groot:
- Petechiën: puntvormige bloedingen waarvan men er altijd meerdere tegelijk heeft
- Purpura: zijn net iets groter en ontstaan door vaatafwijkingen of vasculitis (=
vaatontsteking)
- Ecchymosen: een paar cm groot, ook wel bekend als de blauwe plek. Gaat soms
gepaard met petechiën of purpura.
