Samenvatting Economie Percent H18-H21

Economie samenvatting
hoofdstuk 18-21
Hoofdstuk 18
Symmetrische informatie: Kopers en verkopers beschikken over alle relevante informatie
 De kopers krijgen wat zij willen voor de prijs die zij bereid zijn te betalen.
 De verkopers zijn tevreden met de ontvangen prijs en kunnen hun aanbod kwijt.

Asymmetrische informatie: wanneer één van beide marktpartijen over meer informatie
beschikt dan de andere marktpartij.  Averechtse selectie van het aanbod  slechte
verdrijven goede risico’s
 De kopers treffen op de markt eigenlijk niet wat ze willen hebben.
 De verkopers kunnen slechts een deel van hun aanbod kwijt.

Risico is de kans dat een bepaalde gebeurtenis zich voordoet. Als het mogelijk is, hebben
mensen de neiging risico’s te vermijden, dit noem je risicoaversie.



Een verzekering is een mogelijkheid om – tegen betaling van een premie – gecompenseerd
te worden voor een financieel verlies. Er zijn hierbij twee partijen:
 De verzekerde loopt een bepaald financieel risico, dat hij wil verminderen. Hij spreekt
dan met de verzekeraar af, dat deze hem geheel of gedeeltelijk schadeloosstelt, als een
bepaalde gebeurtenis plaatsvindt. Voor deze afspraak betaalt de verzekerde aan de
verzekeraar een verzekeringspremie.
 De verzekeraar ontvangt de verzekeringspremie en betaalt het afgesproken bedrag
onder bepaalde voorwaarden uit.

De hoogte van de verzekeringspremie wordt onder meer bepaald door het onzekere
voorval (de mogelijkheid dat er ‘niets’ gebeurd), de verzekerde som (het bedrag waarvoor
men verzekerd is), een marge voor kosten en een marge voor de winst.

Belangrijk is de verscheidenheid van de risico’s. Bij een gespreid risico is het
onwaarschijnlijk, dat alle verzekerden tegelijk door dezelfde calamiteit worden getroffen.
Zolang dat het geval is, is een risico verzekerbaar.

De hoogte van de verzekeringspremie hangt af van de soort verzekering, de waarde van
het goed en het aantal schadevrije jaren in het verleden. Daarnaast speelt de kans een
belangrijke rol. Naarmate er meer verzekerden met hetzelfde risico zijn, nadert de jaarlijkse
schade de statistische kans op schade.

Een verzekering is alleen mogelijk wanneer het risicodraagvlak van de verzekering groot
genoeg is. Hieruit kan je leiden dat er vaak een premie wordt geheven die vrijwel
overeenkomt met de kans op schade.

Solidariteit: de mate waarin risico’s worden gedeeld met anderen.

Verzekeringsmaatschappijen zullen proberen de ‘slechte’ risico’s te beperken en de ‘goede’
risico’s aan te trekken. ‘Goede’ risico’s worden aangetrokken door een lage premie, ‘slechte’
risico’s worden geweerd door hoge premies.


1

, Sommige verzekeringen zijn verplicht, zijn voor iedereen even duur en dan kan er dus geen
verschil gemaakt worden dus ‘goede’ en ‘slechte’ risico’s.

Van een eigen risico is sprake als de verzekerde een deel van de schade zelf betaalt. Door
een eigen risico te nemen, wordt er een ‘signaal’ afgegeven aan de verzekeraar, die nu weet
dat hij met een ‘goed’ risico te maken heeft. Hierdoor volgt een premiekorting die juist weer
kan leiden tot hogere premies en daarmee tot hogere eigen risico’s.

Bij nalatig gedrag stellen mensen zich bloot aan extra risico’s, omdat zij menen geen
financieel risico te lopen.

Nalatig gedrag of moreel wangedrag vergroot het risico voor de verzekeringsmaatschappij.
Een verzekering kan daarom een moreel gevaar (moral hazard) in zich houden. Het gedrag
van de verzekerde veranderd, omdat hij toch geen financieel risico loopt. Daarom wordt er
vaak een eigen risico opgelegd.

Een wettelijke aansprakelijkheid is een verplichte verzekering van auto’s. De WA-verzekering
werkt naar twee kanten:
1. De verzekerde valt niet in armoede. Zonder deze verzekering zou het gevolg een
jarenlang beslag op een gedeelte van het inkomen voor een huishouden kunnen zijn.
2. Het slachtoffer is ‘zeker’ van zijn schadevergoeding.

We kunnen twee oorzaken onderscheiden, waardoor een huishouden het risico loopt tot
armoede te vervallen:
1. Verlies van inkomen; bijvoorbeeld bij ontslag, een faillissement, invaliditeit en ouderdom.
2. Bijzondere financiële lasten; ziekte invaliditeit en ouderdom kunnen tot onmogelijk op te
brengen uitgaven leiden. Deze kunnen vaak niet door het gemiddelde huishouden worden
betaald.

In principe kan iedereen zich verzekeren tegen de risico’s van verlies van inkomen of van
grote financiële lasten. In praktijk blijkt dit echter voor de meeste huishoudens een
onmogelijke opgaaf. Door bijvoorbeeld hoge kosten van de verzekering, door alleen ‘slechte’
risico’s te verzekeren of dat er te weinig mensen zijn die zich op een bepaald gebied
verzekeren

De sociale zekerheid omvat alle wettelijke regelingen die voorzien in de gevolgen van
inkomensderving en bijzondere financiële lasten.


Sociale verzekeringen Sociale voorzieningen

Verzekering: er wordt alleen een uitkering Behoeften: er is alleen een uitkering als
verstrekt als de verzekerde gebeurtenis zich daar noodzaak voor is, gezien de
voordoet. financiële situatie.

Van toepassing voor: de betreffende sociale Van toepassing voor: iedereen
verzekeringswet bepaalt welke groepen uit de
bevolking verzekerd zijn.

Financiering: de financiering van de uitkeringen Financiering: de financiering van de
gebeurt uit de premies. uitkeringen gebeurt uit de belastingen




2