Samenvatting Een praktijkgerichter benadering van Organisatie en Management H.9

Een praktijkgerichter benadering van Organisate en Manageeent
Hoofdstuk 9: Structurering
Organiseren van actviieiien
Een organisate is een doelgerichte menselijke samenwerking.

Bij het organiseren van actviteiten dient rekening te worden gehouden met:
 Externe afstemming (strategisch management)
 Interne afstemming (individuele werknemers en overige middelen)

Organieke structuur: werkzaamheden indelen in functes en vervolgens groeperen naar organen
waarbinnen de functes worden vervuld.

Personele structuur: heef betrekking op de mensen in de organisate.
Bij het vaststellen van de personele structuur wordt aandacht besteed aan:
 Hiërarchische verhoudingen: door wie worden opdrachten gegeven?
 Bevoegdheden: wie mag bepaalde beslissingen nemen?
 Personele bezetng: welke medewerkers zijn werkzaam op bepaalde afdelingen en in welke
functes?
 Communicate: wie informeert anderen en op welke wijze?

Arbeidsverdeling en coördinate
2 Doelgerichte menselijke samenwerking:
 Arbeidsverdeling (opdelen)
Verdelen van werkzaamheden in deeltaken, die toegewezen worden aan personen of andere
werkverbanden (afdelingen) in een organisate.
 Coördinate (verbinden)

Arbeidsverdeling in vertcale richtng: aanbrengen van niveaus in de te verrichten arbeid.

Vier moteven spelen een rol bij het verdelen van arbeid:
 Kostenmotef: doelmatg (eeciency)
 Bestuursmotef: gerichtheid op doelen (efectviteit)
 Sociaal motef: aantrekkelijkheid voor het individu
 Maatschappelijk motef: maatschappelijke eisen (bv o.g.v. Veiligheid)

Werkstructurering: het bewust rekening houden met technische, economische en sociale aspecten
van het werken in een organisate of een afdeling daarbinnen.
Heef de volgende fasen doormaakt:
 Aandacht besteed aan werkextrinsieke factoren en veranderingen in de werkomgeving
(uiterlijkheden van het werk, zoals lawaai, temperatuur en licht).
 Opbouw van het werk zelf, werkintrinsieke factoren. Belangstelling ging in deze fase uit naar:
 Taakverrijking: beslissingsbevoegdheid en grotere zelfstandigheid binnen het werk.
 Taakverruiming: completer takenpakket gevormd wordt.
 Taakroulate: medewerkers wisselen onderling taken uit.

Functe bestaat uit een samenstel van taken, bevoegdheden en verantwoordelijkheden.

Bevoegdheid: het recht om beslissingen te nemen die voor het uitvoeren van de taak nodig zijn.

Verantwoordelijkheid: de (morele) verplichtng om een taak naar beste vermogen uit te voeren en de
plicht om over de uitvoering van die taak te rapporteren.

, Delegeren: het overdragen van taken met de daarbij benodigde bevoegdheden en
verantwoordelijkheden.

Functonalisate: samenhangende taken in functes van individuele personen ondergebracht.
Afdelingsvorming: de individuele functes opnieuw samenvoegen in afdelingen.




Centralisate: als de beslissingsbevoegdheden zijn geconcentreerd op een plaats, meestal de top. In
deze situate worden veel en vooral belangrijke beslissingen hoog in de organisate genomen.

Decentralisate: beslissingsbevoegdheden verdeeld over meer plaatsen, ook lager in de organisate.
In deze situate worden belangrijke beslissingen ook lager in de organisate genomen.

Intrapreneurs: werknemers van eenheden dienen zelfstandig, zakelijk en als ondernemers te denken
en te handelen.

Arbeidsverdeling in horizontale richtng: coördinate: aanbrengen van samenhang tussen actviteiten
(groeperen van functes naar afdelingen)

Twee hoofdvormen:
 Interne diferentate
 Groeperen van gelijksoortgheid
van werkzaamheden
 F-indeling (functonele-indeling)—>
Verschillende afdelingen maken het
product.
Voordelen:
o Eeciënt gebruik van de
beschikbare werkkracht en
middelen
o Bereiken van grote
vaardigheid en routne
o Goede mogelijkheden voor automatsering
Nadelen:
o Coördinateproblemen
o Eentonigheid van het
werk
o Geringe flexibiliteit van
de werknemers