Verloskunde en gynaecologe
H2 normale verloskunde
De baring is het proces waarin door uteruscontracties de uitgang van de baarmoeder
opengaat en onder normale omstandigheden het kind uit de uterus wordt gedreven en via
vagina weg wordt geboren.
in de loop van de zwangerschap treedt een rijpingsproces op in het myometrium. In het
rijpingsproces speelt de ontwikkeling en toename van gap junctions een belangrijke rol. Gap
junctions zijn verbindingen tussen de spiercellen onderling, waardoor de spieren synchroon
kunnen gaan contraheren. Zij bevorderen communicatie tussen de spiercellen, daardoor
treden er gecoördineerde weeën op.
Ook in de cervix treedt een rijpingsproces op. Aan het einde van de zwangerschap wordt de
cervix weker doordat zich meer vocht ophoopt in het bindweefsel en het collageen minder
stabiel wordt. Onder invloed van prostaglandines, relaxine en diverse enzymen en
ontstekingscellen wordt het collageen afgebroken en verweekt de cervix. Bij een normaal
verloop sluiten de rijping van het myometrium en de cervix op elkaar aan.
De baring is te onderverdelen in een aantal gebeurtenissen:
Het afsluitmechanisme van de uterus moet zodanig veranderen dat de foetus de
uterus kan verlaten.
De cervix moet openen en de contractiering moet het kind laten passeren. Het kind
moet de uterus verlaten en vervolgens door het gebogen baringskanaal uit het
moederlichaam worden gedreven.
De placenta moet geboren worden.
Essentieel voor al deze gebeurtenissen is het optreden van uteruscontracties.
Bracton-hicks-contracties deze contracties zijn ongecoördineerd en ineffectief: ze lijken
geen duidelijk effect te hebben op het afsluitmechanisme van de uterus.
Voorspellende weeën enige dagen voor de bevalling nemen de contracties, die worden
aangeduid met voorspellende weeën, toe in intensiteit en frequentie. Ze veroorzaken de
verweking en verplaatsing van de cervix van sacraal naar centraal.
Ontsluitingsweeën dit zijn ritmische contracties die driekwartier tot één minuut duren,
met een afnemend interval tot om de vijf tot drie minuten.
Pers- of uitdrijvingsweeën dit zijn weeën die gepaard gaan met reflectoire persdrang.
Nageboorteweeën dit zijn weeën die de geboorte van het kind opvolgen.
Naweeën dit zijn weeën die na de geboorte van de placenta optreden.
Ontsluitingstijdperk
Bij eerstbarenden zal de cervix meestal eerst geheel verstrijken en pas daarna gaan
ontsluiten, bij multipara’s gaat dit meestal tegelijk.
Voor het ontstaan van een volledig verstreken cervix, wordt bij een normaal verloop van de
ontsluiting mechanische druk op de verweekte cervix uitgeoefend door de vochtbalans, die
tijdens elke contractie aanspant, of door druk van het voorliggende deel. Na 3-4 cm
ontsluiting is het verwekingsproces van de cervix verstreken en is er een veel snellere
progressie van de ontsluiting. Ongeveer 1 cm per minuut.
Tijdens het ontsluitingstijdperk is de zorg gericht op het bewaken van de
gezondheidstoestand van de barende en haar ongeboren kind. Daarbij is het belangrijk de
behoefte van de vrouw en haar partner zoveel mogelijk als uitganspunt te nemen.
H2 normale verloskunde
De baring is het proces waarin door uteruscontracties de uitgang van de baarmoeder
opengaat en onder normale omstandigheden het kind uit de uterus wordt gedreven en via
vagina weg wordt geboren.
in de loop van de zwangerschap treedt een rijpingsproces op in het myometrium. In het
rijpingsproces speelt de ontwikkeling en toename van gap junctions een belangrijke rol. Gap
junctions zijn verbindingen tussen de spiercellen onderling, waardoor de spieren synchroon
kunnen gaan contraheren. Zij bevorderen communicatie tussen de spiercellen, daardoor
treden er gecoördineerde weeën op.
Ook in de cervix treedt een rijpingsproces op. Aan het einde van de zwangerschap wordt de
cervix weker doordat zich meer vocht ophoopt in het bindweefsel en het collageen minder
stabiel wordt. Onder invloed van prostaglandines, relaxine en diverse enzymen en
ontstekingscellen wordt het collageen afgebroken en verweekt de cervix. Bij een normaal
verloop sluiten de rijping van het myometrium en de cervix op elkaar aan.
De baring is te onderverdelen in een aantal gebeurtenissen:
Het afsluitmechanisme van de uterus moet zodanig veranderen dat de foetus de
uterus kan verlaten.
De cervix moet openen en de contractiering moet het kind laten passeren. Het kind
moet de uterus verlaten en vervolgens door het gebogen baringskanaal uit het
moederlichaam worden gedreven.
De placenta moet geboren worden.
Essentieel voor al deze gebeurtenissen is het optreden van uteruscontracties.
Bracton-hicks-contracties deze contracties zijn ongecoördineerd en ineffectief: ze lijken
geen duidelijk effect te hebben op het afsluitmechanisme van de uterus.
Voorspellende weeën enige dagen voor de bevalling nemen de contracties, die worden
aangeduid met voorspellende weeën, toe in intensiteit en frequentie. Ze veroorzaken de
verweking en verplaatsing van de cervix van sacraal naar centraal.
Ontsluitingsweeën dit zijn ritmische contracties die driekwartier tot één minuut duren,
met een afnemend interval tot om de vijf tot drie minuten.
Pers- of uitdrijvingsweeën dit zijn weeën die gepaard gaan met reflectoire persdrang.
Nageboorteweeën dit zijn weeën die de geboorte van het kind opvolgen.
Naweeën dit zijn weeën die na de geboorte van de placenta optreden.
Ontsluitingstijdperk
Bij eerstbarenden zal de cervix meestal eerst geheel verstrijken en pas daarna gaan
ontsluiten, bij multipara’s gaat dit meestal tegelijk.
Voor het ontstaan van een volledig verstreken cervix, wordt bij een normaal verloop van de
ontsluiting mechanische druk op de verweekte cervix uitgeoefend door de vochtbalans, die
tijdens elke contractie aanspant, of door druk van het voorliggende deel. Na 3-4 cm
ontsluiting is het verwekingsproces van de cervix verstreken en is er een veel snellere
progressie van de ontsluiting. Ongeveer 1 cm per minuut.
Tijdens het ontsluitingstijdperk is de zorg gericht op het bewaken van de
gezondheidstoestand van de barende en haar ongeboren kind. Daarbij is het belangrijk de
behoefte van de vrouw en haar partner zoveel mogelijk als uitganspunt te nemen.
