THEMA 8: VOEDING
De verschillen in voedingsbehoefte (inclusief tijdens groei, dracht en lactatie) van de enkele diersoorten
beschrijven en uitleggen hoe daaraan kan worden voldaan.
Voeding levert energie en bouwstoffen om te overleven. Wat een dier nodig heeft qua voedingsbehoeften
is terug te vinden in de voedingsrichtlijnen van NRC. Hierin staat wat ze nodig hebben voor onderhoud in
minimumbehoeften. Echter heb je soms meer nodig; het houdt geen rekening met verschil in
voederbehoeften. Het gebeurt vaak dat je je proefdieren iets induceert, waardoor hun behoeften weer
verandert. Tussen soorten is er verschillen in hun behoeften in essentiële voedingsstoffen, maar deze
hebben ook andere veiligheidsmarges.
Binnen de soort is variatie in voedingsbehoefte die bijvoorbeeld ontstaat door de levensfase waar de
dieren in zitten, maar ook door de huisvesting (individueel vs. groep en de temperatuur), genetische
kenmerken, experimentele parameters en de gezondheid.
Som is er een andere factor is die extra energie vergt. Denk hierbij bijvoorbeeld aan groeien. Er zijn
bouwstoffen nodig om te kunnen groeien. Ook dracht is een situatie waarin extra energie nodig is, omdat
het baren van jongen extra energie vergt in vergelijking met de normale situatie. Als laatste is het lacteren
ook iets wat om extra energie vraagt. In deze gevallen zal het voorkomen dat de dieren behoeften hebben
aan meer voeding, maar ook dat de samenstelling soms anders moet zijn. denk bijvoorbeeld aan meer
bouwstoffen meer eiwitten of juist meer energie vetten.
De voor- en nadelen van ad libitum voeren opnoemen en voersamenstelling en verstrekkingsvormen in
relatie tot dierenwelzijn en experiment uitleggen, inclusief het kopen en opslag
Ad libitum voeren betekent dat er onbeperkt eten ter beschikking is en dat dit makkelijk te bereiken is.
Echter is er hierdoor weinig controle op de voeropname. Er is gebleken dat ad libitum voedsel aanbieden
zelfs de prevalentie op bepaalde aandoeningen verhoogt. Ook blijken sommige dieren geen rem te
kennen en zich helemaal vol te eten, terwijl ze eigenlijk al voorzien zijn in hun voedingsbehoeften.
Een ander nadeel is dat als je een groep dieren bij elkaar zet en ze gezamenlijk eten van één onbeperkte
bron dat je het niet tijdig opmerkt als een diertje niet (voldoende) eet.
Het geeft ook voordelen: doordat de dieren onbeperkt toegang hebben tot voedsel worden ze voorzien in
hun natuurlijke gedrag. Als ze dit niet kunnen, kan het zijn bepaalde dieren elkaar gaan pikken omdat ze
hun behoeften niet kunnen voorzien.
De verschillen in voedingsbehoefte (inclusief tijdens groei, dracht en lactatie) van de enkele diersoorten
beschrijven en uitleggen hoe daaraan kan worden voldaan.
Voeding levert energie en bouwstoffen om te overleven. Wat een dier nodig heeft qua voedingsbehoeften
is terug te vinden in de voedingsrichtlijnen van NRC. Hierin staat wat ze nodig hebben voor onderhoud in
minimumbehoeften. Echter heb je soms meer nodig; het houdt geen rekening met verschil in
voederbehoeften. Het gebeurt vaak dat je je proefdieren iets induceert, waardoor hun behoeften weer
verandert. Tussen soorten is er verschillen in hun behoeften in essentiële voedingsstoffen, maar deze
hebben ook andere veiligheidsmarges.
Binnen de soort is variatie in voedingsbehoefte die bijvoorbeeld ontstaat door de levensfase waar de
dieren in zitten, maar ook door de huisvesting (individueel vs. groep en de temperatuur), genetische
kenmerken, experimentele parameters en de gezondheid.
Som is er een andere factor is die extra energie vergt. Denk hierbij bijvoorbeeld aan groeien. Er zijn
bouwstoffen nodig om te kunnen groeien. Ook dracht is een situatie waarin extra energie nodig is, omdat
het baren van jongen extra energie vergt in vergelijking met de normale situatie. Als laatste is het lacteren
ook iets wat om extra energie vraagt. In deze gevallen zal het voorkomen dat de dieren behoeften hebben
aan meer voeding, maar ook dat de samenstelling soms anders moet zijn. denk bijvoorbeeld aan meer
bouwstoffen meer eiwitten of juist meer energie vetten.
De voor- en nadelen van ad libitum voeren opnoemen en voersamenstelling en verstrekkingsvormen in
relatie tot dierenwelzijn en experiment uitleggen, inclusief het kopen en opslag
Ad libitum voeren betekent dat er onbeperkt eten ter beschikking is en dat dit makkelijk te bereiken is.
Echter is er hierdoor weinig controle op de voeropname. Er is gebleken dat ad libitum voedsel aanbieden
zelfs de prevalentie op bepaalde aandoeningen verhoogt. Ook blijken sommige dieren geen rem te
kennen en zich helemaal vol te eten, terwijl ze eigenlijk al voorzien zijn in hun voedingsbehoeften.
Een ander nadeel is dat als je een groep dieren bij elkaar zet en ze gezamenlijk eten van één onbeperkte
bron dat je het niet tijdig opmerkt als een diertje niet (voldoende) eet.
Het geeft ook voordelen: doordat de dieren onbeperkt toegang hebben tot voedsel worden ze voorzien in
hun natuurlijke gedrag. Als ze dit niet kunnen, kan het zijn bepaalde dieren elkaar gaan pikken omdat ze
hun behoeften niet kunnen voorzien.
