Inspanningsfysiologie hoofdstuk 3 spierwerking bij inspanning
Spiervezelstructuur wordt (het hele leven) beïnvloedt door:
- Mechanische krachten (worden tjdens bewegen opgewekt)
- Zenuwstelsel (hoe spiervezels zich specialiseren bij het leveren van kracht)
- Hormonen (zoals groei- en geslachtshormoon)
Met krachtraining kan de fysiologische doorsnee twee- tot drievoudig toenemen. Lengtegroei stopt
al ruim voor het 20e levensjaar
Mensen die eenzijdige houdingen gebruiken, raken door spieraanpassingen op den duur beperkt in
hun bewegingsuitslagen. Rolstoelgebruikers ontwikkelen een extensiebeperking in heupen en
knieën. Spieren kunnen door het ontbreken van bewegingen in 2-3 weken wel 20% in fysiologische
doorsnede slinken = fysiologische adapte (geen stoornis of vergroeiing).
Bij immobilisate worden heel snel spiereiwiten afgebroken. Een verkort geïmmobiliseerd spier zal
zowel in dwarsdoorsnede als in de lengte massa verliezen. Het fenomenale aanpassingsvermogen
van spiervezels en spieren zijn een uitdaging voor de revalidate. oename van kracht samen met een
verbetering van coördinate leidt tot een verbeterde prestate, die op elke leefijd getraind kan
worden. oename is wel afankelijk van leefijd. p hoge leefijd is de absolute winst in spierkracht
aanzienlijk minder dan bij jeugdigen. Bij ouderen is wel elke winst een verschillen tussen
zelfstandigheid en afankelijkheid.
Spiervezeltypen
ype I = slow-twitch fbers
- Langzame myosine A P-ase voor het splitsen van A P
- Gebruiken weinig energie
- Voornamelijk aeroob door verbranding van vetzuren
- Kunnen het zeer lang volhouden
- Langzame contracte en ontspanning
ype II = fast-twitch fbers
- Intensiveren van kracht
- Langzame vezels worden geactveerd snelle spiervezels gaan een bijdrage leveren
- Spiervezels met een snelle contracte
- Meer en dikkere myofbrillen (dan type I)
- Kunnen kracht ook leveren zonder 02
ype IIx = gespecialiseerd in de anaerobe glycolyse en kan veel kracht leveren in anaerobe
omstandigheden. Kracht kan maar kort geleverd worden want dan raakt de spier al vermoeid.
ype IIa = zijn intermediaire vezels. Ze gebruiken zowel aerobe als anaerobe stofwisseling met
glucoseverbranding en raken minder snel vermoeid.
Vezels en lactaat:
ype II vezels kunnen het in de cel geproduceerde lactaat naar het interne milieu en bloedbaan
transporteren.
ype I vezels (voornamelijk aeroob werken) die kunnen het lactaat uit de bloedbaan naar het cel
inwendige van de type I vezels transporteren, waar het verder kan worden gebruikt om energie te
leveren voor de contractee
, Inspanningsfysiologie hoofdstuk 3 spierwerking bij inspanning
Spiervezels zijn afankelijk van hun mate van training of inactviteit andere myosines inbouwen in
hun sarcomeren. Door een veranderde belastngsprikkel (trainingsprikkel) wordt in spiervezels het
DNA voor de codering van myosines aangesproken.
Door revalidate en training zal de samenstelling van sacromeren veranderen. Dat betekent ook dat
niet-functonele training een spier verder van het doel kan brengen in plaats van ernaartoe.
Spierbiopsie om te spiervezelsamenstelling te onderzoeken om de trainingsefecten te bekijken.
Echter ook beperkingen omdat dieper in de spier meestal meer type I vezels liggen dan aan de
buitenzijde.
Bij een ongetraind persoon die een krachtrainingsprogramma start, blijkt dat de spierkracht in de
eerste weken 20-40% kan toenemen zonder dat de spierdiameter toeneemt. De eerste krachtwinst
wordt toegeschreven aan neurale aanpassingen.
Veel krachtoename komt de eerste weken tot maanden voort uit een betere coördinate en de
sterke actvate van motorische eenheden, daarna treedt ook hypertrofe van spiervezel op. Bij
ouderen is overigens met gerichte krachtraining al na 2 maanden winst te behalen in hun kracht,
coördinate en het overwinnen van vrees om te vallen.
Bij krachtsporten is het vermoeden dat spierbeschadigingen leiden tot hypertrofe en
typeaanpassing. Bij krachtraining leveren rek en beschadigingsprikkels bij lichte beschadigde
spiervezels de signaalmoleculen voor rustende satelietcellen (zijn spierstamcellen) rond spiervezels.
Als spierstamcellen hypertrofëren hebben ze meer plasma en spiereiwiten nodig. De delende
satelietcellen versmelten met spiervezels en leveren extra kernen. Zij leveren daardoor extra DNA
voor het aanmaken van actnes, myosines etc. De spiervezels zelf delen zich ampel, de satelietcellen
wel.
Bij voortgezete intensieve krachtraining >dan 1 maand dan vormen type IIx vezels zich om in
intermediare type IIa vezels.
Bij patënten met verlammingen na een CVA ontbreekt de duurbelastng en zij ontwikkelen in hun
verlamde spieren overwegend type II vezels.
Spierontwikkeling en spierdoping
Weefselhormoon myostatne leidt tot grote toename van de spieromvang. Myostatne zit in spieren
en remt de satelietcellen die voor spierherstel en groei zorgen.
Als het hormoon myostatne geblokkeerd wordt (doping), zullen de satelietcellen dus doorgaan met
hun bijdrage aan de groei van spiervezels
Spierkracht
De structuur, samenstelling en de mate van training van een spier zijn bepalend voor de kracht die
een spier kan leveren. Een aantal aspecten spelen hierbij een rol:
- De fysiologische dwarsdoorsnede
- Lange spieren zijn niet sterker dan korte spieren
- De momentane lengte van de spier bepaald de kracht via de lengte-krachtrelate
- De posite van het skelet
- Het bewegingstraject (waarin het wordt gebruikt of getraind) zorgt voor aanpassing
- De snelheid (waarmee het verkort/ verlengd wordt), de kracht-snelheidsrelate
Spierkracht en de fysiologische doorsnede:
Spiervezelstructuur wordt (het hele leven) beïnvloedt door:
- Mechanische krachten (worden tjdens bewegen opgewekt)
- Zenuwstelsel (hoe spiervezels zich specialiseren bij het leveren van kracht)
- Hormonen (zoals groei- en geslachtshormoon)
Met krachtraining kan de fysiologische doorsnee twee- tot drievoudig toenemen. Lengtegroei stopt
al ruim voor het 20e levensjaar
Mensen die eenzijdige houdingen gebruiken, raken door spieraanpassingen op den duur beperkt in
hun bewegingsuitslagen. Rolstoelgebruikers ontwikkelen een extensiebeperking in heupen en
knieën. Spieren kunnen door het ontbreken van bewegingen in 2-3 weken wel 20% in fysiologische
doorsnede slinken = fysiologische adapte (geen stoornis of vergroeiing).
Bij immobilisate worden heel snel spiereiwiten afgebroken. Een verkort geïmmobiliseerd spier zal
zowel in dwarsdoorsnede als in de lengte massa verliezen. Het fenomenale aanpassingsvermogen
van spiervezels en spieren zijn een uitdaging voor de revalidate. oename van kracht samen met een
verbetering van coördinate leidt tot een verbeterde prestate, die op elke leefijd getraind kan
worden. oename is wel afankelijk van leefijd. p hoge leefijd is de absolute winst in spierkracht
aanzienlijk minder dan bij jeugdigen. Bij ouderen is wel elke winst een verschillen tussen
zelfstandigheid en afankelijkheid.
Spiervezeltypen
ype I = slow-twitch fbers
- Langzame myosine A P-ase voor het splitsen van A P
- Gebruiken weinig energie
- Voornamelijk aeroob door verbranding van vetzuren
- Kunnen het zeer lang volhouden
- Langzame contracte en ontspanning
ype II = fast-twitch fbers
- Intensiveren van kracht
- Langzame vezels worden geactveerd snelle spiervezels gaan een bijdrage leveren
- Spiervezels met een snelle contracte
- Meer en dikkere myofbrillen (dan type I)
- Kunnen kracht ook leveren zonder 02
ype IIx = gespecialiseerd in de anaerobe glycolyse en kan veel kracht leveren in anaerobe
omstandigheden. Kracht kan maar kort geleverd worden want dan raakt de spier al vermoeid.
ype IIa = zijn intermediaire vezels. Ze gebruiken zowel aerobe als anaerobe stofwisseling met
glucoseverbranding en raken minder snel vermoeid.
Vezels en lactaat:
ype II vezels kunnen het in de cel geproduceerde lactaat naar het interne milieu en bloedbaan
transporteren.
ype I vezels (voornamelijk aeroob werken) die kunnen het lactaat uit de bloedbaan naar het cel
inwendige van de type I vezels transporteren, waar het verder kan worden gebruikt om energie te
leveren voor de contractee
, Inspanningsfysiologie hoofdstuk 3 spierwerking bij inspanning
Spiervezels zijn afankelijk van hun mate van training of inactviteit andere myosines inbouwen in
hun sarcomeren. Door een veranderde belastngsprikkel (trainingsprikkel) wordt in spiervezels het
DNA voor de codering van myosines aangesproken.
Door revalidate en training zal de samenstelling van sacromeren veranderen. Dat betekent ook dat
niet-functonele training een spier verder van het doel kan brengen in plaats van ernaartoe.
Spierbiopsie om te spiervezelsamenstelling te onderzoeken om de trainingsefecten te bekijken.
Echter ook beperkingen omdat dieper in de spier meestal meer type I vezels liggen dan aan de
buitenzijde.
Bij een ongetraind persoon die een krachtrainingsprogramma start, blijkt dat de spierkracht in de
eerste weken 20-40% kan toenemen zonder dat de spierdiameter toeneemt. De eerste krachtwinst
wordt toegeschreven aan neurale aanpassingen.
Veel krachtoename komt de eerste weken tot maanden voort uit een betere coördinate en de
sterke actvate van motorische eenheden, daarna treedt ook hypertrofe van spiervezel op. Bij
ouderen is overigens met gerichte krachtraining al na 2 maanden winst te behalen in hun kracht,
coördinate en het overwinnen van vrees om te vallen.
Bij krachtsporten is het vermoeden dat spierbeschadigingen leiden tot hypertrofe en
typeaanpassing. Bij krachtraining leveren rek en beschadigingsprikkels bij lichte beschadigde
spiervezels de signaalmoleculen voor rustende satelietcellen (zijn spierstamcellen) rond spiervezels.
Als spierstamcellen hypertrofëren hebben ze meer plasma en spiereiwiten nodig. De delende
satelietcellen versmelten met spiervezels en leveren extra kernen. Zij leveren daardoor extra DNA
voor het aanmaken van actnes, myosines etc. De spiervezels zelf delen zich ampel, de satelietcellen
wel.
Bij voortgezete intensieve krachtraining >dan 1 maand dan vormen type IIx vezels zich om in
intermediare type IIa vezels.
Bij patënten met verlammingen na een CVA ontbreekt de duurbelastng en zij ontwikkelen in hun
verlamde spieren overwegend type II vezels.
Spierontwikkeling en spierdoping
Weefselhormoon myostatne leidt tot grote toename van de spieromvang. Myostatne zit in spieren
en remt de satelietcellen die voor spierherstel en groei zorgen.
Als het hormoon myostatne geblokkeerd wordt (doping), zullen de satelietcellen dus doorgaan met
hun bijdrage aan de groei van spiervezels
Spierkracht
De structuur, samenstelling en de mate van training van een spier zijn bepalend voor de kracht die
een spier kan leveren. Een aantal aspecten spelen hierbij een rol:
- De fysiologische dwarsdoorsnede
- Lange spieren zijn niet sterker dan korte spieren
- De momentane lengte van de spier bepaald de kracht via de lengte-krachtrelate
- De posite van het skelet
- Het bewegingstraject (waarin het wordt gebruikt of getraind) zorgt voor aanpassing
- De snelheid (waarmee het verkort/ verlengd wordt), de kracht-snelheidsrelate
Spierkracht en de fysiologische doorsnede:
