Burgerlijk procesrecht samenvatting hoofdstuk 11

Burgerlijk procesrecht eigen samenvatting hoofdstuk 11
Inleiding
Een uitspraak eindigt met een rechterlijke uitspraak. De rechter bepaalt de
dag waarop hij een uitspraak zal doen; de partijen hoeven dus niet om een
uitspraak te vragen. Bij zijn uitspraak baseert de rechter zich op alle stukken die
in het geding zijn aangeleverd en die door de griffie in een dossier zijn
verzameld. De rechterlijke uitspraak die volgt op een dagvaardingprocedure,
wordt een vonnis genoemd. De uitspraak die in een verzoekschriftprocedure
wordt beschikking genoemd. Een vonnis is een gemotiveerde, voor partijen
bindende beslissing van een rechter.

De bepalingen over het vonnis staat in art. 229 Rv e.v..

Verschillende vonnissen

Als je kijkt naar de inhoud van een vonnis, zijn er 3 verschillende soorten:

Declaratoir
Een vonnis is declaratoir als in het vonnis een bestaande rechtstoestand of
rechtsverhouding wordt vastgesteld.

Constitutief
Een vonnis is constitutief als in het vonnis een bepaalde rechtstoestand wordt
geschapen, wordt opgeheven of wordt gewijzigd.

Condemnatoir
Een vonnis is condemnatoir als het vonnis voor de gedaagde een veroordeling
bevat.

Vaak bevat een condemnatoir vonnis ook een declaratoir element, bijvoorbeeld
als wordt vastgesteld dat een bepaalde gedraging onrechtmatig is en dat de
gedaagde daarom schadevergoeding moet betalen. Kenmerkend voor een
condemnatoir vonnis is dat de tenuitvoerlegging kan wordt afgedwongen met
middelen uit het beslag- en executierecht
Boek 2 Rv.

Beslag: het in beslag nemen van goederen of eigendommen.
Executierecht: het recht om een vonnis uit te voeren.
In feite een juridisch proces van het in beslag nemen van iemand bezittingen om
een uitspraak uit te voeren.


Vonnis
Vonnis




Declaratoir Constitutief Condemnatoir
(stelt een (schept, vernietigt (legt een plicht op
rechtstoestand vast) of wijzigt een aan de procespartij)
rechtstoestand)

, Eind- en tussenvonnissen
Kijk je naar het moment waarop het vonnis uitgesproken wordt, dan kunnen
vonnissen worden opgedeeld in eindvonnissen en tussenvonnissen. Een
eindvonnis beëindigt het proces. Tussenvonnissen worden gedurende de
procedure gewezen.

Er zijn vier verschillende soorten tussenvonnissen. Een preparatoir vonnis
wordt gegeven ter instructie van de zaak zonder dat dit vonnis inhoudelijk
invloed heeft op de hoofdzaak en het eindvonnis. Het gaat dan vooral om zaken
van procestechnische aard, zoals het besluit over het al dan niet voegen van
twee zaken.


In een interlocutoir vonnis beveelt de rechter, voordat hij tot een eindvonnis
komt, een bewijs, een onderzoek of een instructie.
In sommige procedures is het op basis van art. 223 Rv mogelijk de rechter,
vooruitlopend op het eindvonnis, een voorlopige voorziening te vragen voor de
duur van de procedure. De rechterlijke uitspraak over deze voorlopige
voorziening wordt een provisioneel vonnis genoemd. Ten slotte worden alle
tussenvonnissen die niet provisioneel, interlocutoir of preparatoir zijn,
incidentele vonnissen genoemd.


Tussenvonnissen

Preparatoir vonnis Interlocutoir vonnis


Provisioneel vonnis Incidenteel vonnis


De inhoud van een vonnis

Art. 230 Rv beschrijft de inhoud van een vonnis:
 De namen en de woonplaats van de partijen, van de gemachtigde of van
de procureur
 Het verloop van het geding
 De slotsom van de dagvaarding en de conclusies van de partijen
 De gronden van de beslissing, waaronder de feiten waarop de beslissing is
gebaseerd
 De beslissing, die in een vonnis een dictum wordt genoemd
 De naam van de rechter(s) door wie het vonnis gewezen.

Gronden en dictum
De kern van het vonnis wordt gevormd door de gronden en het dictum.

In de gronden worden de juridische argumenten voor de uitspraak beschreven
en de feiten die voor de beslissing van belang zijn. In de gronden van het vonnis
motiveert de rechter hoe hij tot een beslissing is gekomen. Dit is ook van belang
om de kansen in hoger beroep en cassatie in te schatten.

Daarna volgt het dictum.
->> De eigenlijke beslissing op de eis.