Burgerlijk procesrecht eigen samenvatting hoofdstuk 13
Arbitrage
Arbitrage is vorm van geschillenbeslechting tussen de betrokken partijen die
uitmondt in een arbitraal vonnis. De wettelijke regeling van arbitrage staat in art.
1020 t/m 1076 Rv.
Arbitraal beding of compromis
De partijen kunnen meteen al bij het aangaan van hun rechtsverhouding een
arbitrageovereenkomst sluiten. Ze nemen dan een arbitraal beding in hun
overeenkomst op, waarin ze afspreken dat ze hun conflicten zullen voorleggen
aan een bepaalde arbiter.
Hebben de partijen in hun overeenkomst geen arbitraal beding opgenomen, dan
kunnen ze, als er een conflict ontstaat, alsnog afspreken dat ze hun probleem
aan een arbiter voorleggen. Deze laatste overeenkomst wordt een compromis
genoemd.
Een arbitraal beding en een compromis moeten beide schriftelijk worden
vastgesteld (art. 1021 Rv).
Benoeming arbiters
Een arbiter is een particulier persoon die door de partijen of door derden is
aangewezen om het conflict door middel van een vonnis op te lossen (art. 1023
t/m 1208 Rv). Iedere handelingsbekwame natuurlijke persoon kan worden
benoemd tot arbiter, wel moet er altijd een oneven aantal worden benoemd. De
arbiters worden benoemd op de wijze waarop de partijen dit in hun
arbitrageovereenkomst zijn overeengekomen.
Een arbiter aanvaardt zijn taak door dit schriftelijk te laten weten. Door de
aanvaarding ontstaat een overeenkomst (tot opdracht) tussen de arbiter
enerzijds en de partijen anderzijds.
De procedure
In principe zijn de partijen tijdens het arbitraal geding vrij in de wijze van
procederen, wel geeft de wet een aantal regels over het arbitraal geding in art.
1036 t/m 1048 Rv.
De partijen die eiser en verweerder worden genoemd, kunnen tijdens het
geding in persoon verschijnen, of zich laten vertegenwoordigen door een
advocaat of door een ander die daartoe schriftelijk gemachtigd is. Tijdens het
geding kan een arbiter de partijen bewijs opdragen, er kan een comparitie
plaatsvinden, er kan een derde in vrijwaring worden opgeroepen, en er kunnen
getuigen en deskundigen worden gehoord. In dit opzicht lijkt het geding dus op
een gewone rechtszaak. Het wettelijk bewijsrecht is echter niet (dwingend) van
toepassing op arbitrage.
Arbitraal vonnis
De procedure wordt afgesloten met een arbitraal vonnis, ook kennen we bij
arbitrage tussenvonnissen, deelvonnissen en eindvonnissen.
Het scheidsgerecht zorg ervoor dat beide partijen zo snel mogelijk een afschrift
van het vonnis krijgen en dat het origineel van het vonnis wordt neergelegd ter
griffie van de rechtbank van de plaats waar het arbitragecollege is gevestigd.
,
Arbitrage
Arbitrage is vorm van geschillenbeslechting tussen de betrokken partijen die
uitmondt in een arbitraal vonnis. De wettelijke regeling van arbitrage staat in art.
1020 t/m 1076 Rv.
Arbitraal beding of compromis
De partijen kunnen meteen al bij het aangaan van hun rechtsverhouding een
arbitrageovereenkomst sluiten. Ze nemen dan een arbitraal beding in hun
overeenkomst op, waarin ze afspreken dat ze hun conflicten zullen voorleggen
aan een bepaalde arbiter.
Hebben de partijen in hun overeenkomst geen arbitraal beding opgenomen, dan
kunnen ze, als er een conflict ontstaat, alsnog afspreken dat ze hun probleem
aan een arbiter voorleggen. Deze laatste overeenkomst wordt een compromis
genoemd.
Een arbitraal beding en een compromis moeten beide schriftelijk worden
vastgesteld (art. 1021 Rv).
Benoeming arbiters
Een arbiter is een particulier persoon die door de partijen of door derden is
aangewezen om het conflict door middel van een vonnis op te lossen (art. 1023
t/m 1208 Rv). Iedere handelingsbekwame natuurlijke persoon kan worden
benoemd tot arbiter, wel moet er altijd een oneven aantal worden benoemd. De
arbiters worden benoemd op de wijze waarop de partijen dit in hun
arbitrageovereenkomst zijn overeengekomen.
Een arbiter aanvaardt zijn taak door dit schriftelijk te laten weten. Door de
aanvaarding ontstaat een overeenkomst (tot opdracht) tussen de arbiter
enerzijds en de partijen anderzijds.
De procedure
In principe zijn de partijen tijdens het arbitraal geding vrij in de wijze van
procederen, wel geeft de wet een aantal regels over het arbitraal geding in art.
1036 t/m 1048 Rv.
De partijen die eiser en verweerder worden genoemd, kunnen tijdens het
geding in persoon verschijnen, of zich laten vertegenwoordigen door een
advocaat of door een ander die daartoe schriftelijk gemachtigd is. Tijdens het
geding kan een arbiter de partijen bewijs opdragen, er kan een comparitie
plaatsvinden, er kan een derde in vrijwaring worden opgeroepen, en er kunnen
getuigen en deskundigen worden gehoord. In dit opzicht lijkt het geding dus op
een gewone rechtszaak. Het wettelijk bewijsrecht is echter niet (dwingend) van
toepassing op arbitrage.
Arbitraal vonnis
De procedure wordt afgesloten met een arbitraal vonnis, ook kennen we bij
arbitrage tussenvonnissen, deelvonnissen en eindvonnissen.
Het scheidsgerecht zorg ervoor dat beide partijen zo snel mogelijk een afschrift
van het vonnis krijgen en dat het origineel van het vonnis wordt neergelegd ter
griffie van de rechtbank van de plaats waar het arbitragecollege is gevestigd.
,
