Verbeter de wereld, begin bij
de opvoeding
Bronvermelding
Verbeter de wereld, begin bij de
Titel : opvoeding
Druk : 2
Auteur : M. de Winter
Uitgever : SWP
ISBN (boek) : 9789088501876
Aantal hoofdstukken (boek) : 6
Aantal pagina’s (boek) : 157
De inhoud van dit uittreksel is met de grootste zorg samengesteld. Incidentele onjuistheden kunnen niettemin voorkomen. Je
dient niet aan te nemen dat de informatie die Students Only B.V. biedt foutloos is, hoewel Students Only B.V. dat wel nastreeft.
Dit uittreksel is voor persoonlijk gebruik en is bedoeld als wegwijzer bij het originele boek. Wij raden aan altijd het bijbehorende
studieboek te kopen en dit uittreksel als naslagwerk erbij te houden. In dit uittreksel staan diverse verwijzingen naar het studieboek
op basis waarvan dit uittreksel is gemaakt.
Dit uittreksel is een uitgave van Students Only B.V. Copyright © 2012 StudentsOnly B.V. Alle rechten voorbehouden. De uitgever
van het studieboek is op generlei wijze betrokken bij het vervaardigen van dit uittreksel. Voor vragen kun je je per email wenden
tot .
,Inhoudsopgave
Hoofdstuk 1 De politiek als supernanny 3
Hoofdstuk 2 De survival of the fittest child 4
Hoofdstuk 3 Het moderne van kindermishandeling 6
Hoofdstuk 4 Samen uit de opvoedingskramp 8
Hoofdstuk 5 Het algemeen belang als opvoedingsdoel 13
Hoofdstuk 6 Het kwaad als pedagogisch probleem 15
© Students Only B.V. – Alle rechten voorbehouden.
Bron : Verbeter de wereld, begin bij de opvoeding – M. de Winter
, Hoofdstuk 1 De politiek als supernanny
1.1 Opvoeding als gedragstherapie
Micha De Winter heeft het over de opvoeding, waarbij vaak sprake is van strijd. Kinderen willen
vaak iets anders dan de opvoeders wensen en andersom stellen opvoeders ook wel eens te hoge
verwachtingen en eisen aan de kinderen. Ook tussen ideaal en werkelijkheid zijn spanningen en
moet er gezocht worden naar een juiste balans tussen mogelijkheden, behoeftes en vereisten voor
de toekomst. Daarnaast is er het culturele aspect van cultuuroverdracht en cultuurvernieuwing.
Omdat opvoeden moeilijk is, zijn er bepaalde vormen van opvoedingsondersteuning, cursussen en
dergelijke die vooral bestaan uit het leren van effective parenting, het ongewenst gedrag door middel
van instructie vervangen door gewenst gedrag. Bij problemen als individuele gedragsstoornissen
kan de oorzaak gelegd worden bij (pedagogische) cultuur, maatschappij en de politiek. De conclusie
is dat er veel aanpakken worden uitgevoerd op het gevolg, maar er wordt weinig naar de oorzaak
van problemen gekeken.
1.2 Versimpeling en polarisatie
De politiek wordt in dit stuk beschreven als een soort ‘supernanny’ zoals je die in tv-programma’s
ziet, maar dan met een mankement, namelijk niet met de werkwijze om goed gedrag te belonen,
maar juist om slecht gedrag te bestraffen. De politiek bemoeit zich veel met de opvoeding en dan
vooral met zogenaamde ‘incompetente ouders/opvoeders’ en ‘ongehoorzame jeugd’. De
hoofdgedachte is dat de opvoeding in het algemeen te zwak is geworden waardoor de jeugd zich
zo schandalig gedraagt. Volgens De Winter wordt het publieke en politieke debat gepolariseerd
wanneer het gaat over opvoeding. Aan de ene kant is dit niet zo’n probleem omdat dit beter is dan
het wegstoppen van de problemen, maar het grootste gevaar hiervan is dat groepen tegen elkaar
kunnen worden opgezet. De conclusie wanneer het gaat om polarisatie in de kwestie van opvoeding,
is dat er niets wordt bereikt.
1.3 Isaiah Berlin en de twee opvattingen van vrijheid
Isaiah Berlin had twee verschillende opvattingen over vrijheid. Hij spreekt over negatieve en
positieve vrijheid. Bij negatieve vrijheid is de vraag wat de ruimte voor groepen en individuen is
om te doen wat zij zelf willen, zonder dat zij gehinderd worden door anderen. Bijvoorbeeld wanneer
iemand beschermd is tegen invloeden van de staat, heeft deze persoon een grote negatieve vrijheid.
Positieve vrijheid is de behoefte van de mensen om hun leven een bepaalde richting en inhoud te
geven, zowel in samenspraak en samenwerking als individueel. Kort gezegd heeft negatieve vrijheid
te maken met de begrenzing door buitenstaanders, positieve vrijheid heeft betrekking op het geven
van richting en invulling van het leven en samenleven. Vanuit deze twee opvattingen van vrijheid
gezien gaan de politiek en het politieke debat eigenlijk alleen over de negatieve vrijheid, terwijl
positieve vrijheid eigenlijk hierbuiten staat.
1.4 Bevrijding van het opvoedingsdebat
Het politieke debat gaat over het begrenzen van de negatieve vrijheid. Opvoeding zou niet te veel
gericht moeten zijn op het inperken van de negatieve vrijheid maar er zou ook niet te veel ruimte
moeten worden gegeven. De Winter oppert een opvoedklimaat dat ruimte schept en belang hecht
aan de democratische deelname van kinderen en jongeren. Dat zou een invulling geven aan de
positieve vrijheid zonder deze op te dringen. De Winter pleit voor het spreken met kinderen en
jongeren over hun idealen, de maatschappij en hoe zij die ervaren en hun identiteit. De Winter haalt
ook het voorbeeld van de selffulfilling prophecy aan, waarbij een bepaalde boodschap aan kinderen
en jongeren ook een gelijkwaardige uitwerking krijgt.
© Students Only B.V. – Alle rechten voorbehouden. 3
Bron : Verbeter de wereld, begin bij de opvoeding – M. de Winter
de opvoeding
Bronvermelding
Verbeter de wereld, begin bij de
Titel : opvoeding
Druk : 2
Auteur : M. de Winter
Uitgever : SWP
ISBN (boek) : 9789088501876
Aantal hoofdstukken (boek) : 6
Aantal pagina’s (boek) : 157
De inhoud van dit uittreksel is met de grootste zorg samengesteld. Incidentele onjuistheden kunnen niettemin voorkomen. Je
dient niet aan te nemen dat de informatie die Students Only B.V. biedt foutloos is, hoewel Students Only B.V. dat wel nastreeft.
Dit uittreksel is voor persoonlijk gebruik en is bedoeld als wegwijzer bij het originele boek. Wij raden aan altijd het bijbehorende
studieboek te kopen en dit uittreksel als naslagwerk erbij te houden. In dit uittreksel staan diverse verwijzingen naar het studieboek
op basis waarvan dit uittreksel is gemaakt.
Dit uittreksel is een uitgave van Students Only B.V. Copyright © 2012 StudentsOnly B.V. Alle rechten voorbehouden. De uitgever
van het studieboek is op generlei wijze betrokken bij het vervaardigen van dit uittreksel. Voor vragen kun je je per email wenden
tot .
,Inhoudsopgave
Hoofdstuk 1 De politiek als supernanny 3
Hoofdstuk 2 De survival of the fittest child 4
Hoofdstuk 3 Het moderne van kindermishandeling 6
Hoofdstuk 4 Samen uit de opvoedingskramp 8
Hoofdstuk 5 Het algemeen belang als opvoedingsdoel 13
Hoofdstuk 6 Het kwaad als pedagogisch probleem 15
© Students Only B.V. – Alle rechten voorbehouden.
Bron : Verbeter de wereld, begin bij de opvoeding – M. de Winter
, Hoofdstuk 1 De politiek als supernanny
1.1 Opvoeding als gedragstherapie
Micha De Winter heeft het over de opvoeding, waarbij vaak sprake is van strijd. Kinderen willen
vaak iets anders dan de opvoeders wensen en andersom stellen opvoeders ook wel eens te hoge
verwachtingen en eisen aan de kinderen. Ook tussen ideaal en werkelijkheid zijn spanningen en
moet er gezocht worden naar een juiste balans tussen mogelijkheden, behoeftes en vereisten voor
de toekomst. Daarnaast is er het culturele aspect van cultuuroverdracht en cultuurvernieuwing.
Omdat opvoeden moeilijk is, zijn er bepaalde vormen van opvoedingsondersteuning, cursussen en
dergelijke die vooral bestaan uit het leren van effective parenting, het ongewenst gedrag door middel
van instructie vervangen door gewenst gedrag. Bij problemen als individuele gedragsstoornissen
kan de oorzaak gelegd worden bij (pedagogische) cultuur, maatschappij en de politiek. De conclusie
is dat er veel aanpakken worden uitgevoerd op het gevolg, maar er wordt weinig naar de oorzaak
van problemen gekeken.
1.2 Versimpeling en polarisatie
De politiek wordt in dit stuk beschreven als een soort ‘supernanny’ zoals je die in tv-programma’s
ziet, maar dan met een mankement, namelijk niet met de werkwijze om goed gedrag te belonen,
maar juist om slecht gedrag te bestraffen. De politiek bemoeit zich veel met de opvoeding en dan
vooral met zogenaamde ‘incompetente ouders/opvoeders’ en ‘ongehoorzame jeugd’. De
hoofdgedachte is dat de opvoeding in het algemeen te zwak is geworden waardoor de jeugd zich
zo schandalig gedraagt. Volgens De Winter wordt het publieke en politieke debat gepolariseerd
wanneer het gaat over opvoeding. Aan de ene kant is dit niet zo’n probleem omdat dit beter is dan
het wegstoppen van de problemen, maar het grootste gevaar hiervan is dat groepen tegen elkaar
kunnen worden opgezet. De conclusie wanneer het gaat om polarisatie in de kwestie van opvoeding,
is dat er niets wordt bereikt.
1.3 Isaiah Berlin en de twee opvattingen van vrijheid
Isaiah Berlin had twee verschillende opvattingen over vrijheid. Hij spreekt over negatieve en
positieve vrijheid. Bij negatieve vrijheid is de vraag wat de ruimte voor groepen en individuen is
om te doen wat zij zelf willen, zonder dat zij gehinderd worden door anderen. Bijvoorbeeld wanneer
iemand beschermd is tegen invloeden van de staat, heeft deze persoon een grote negatieve vrijheid.
Positieve vrijheid is de behoefte van de mensen om hun leven een bepaalde richting en inhoud te
geven, zowel in samenspraak en samenwerking als individueel. Kort gezegd heeft negatieve vrijheid
te maken met de begrenzing door buitenstaanders, positieve vrijheid heeft betrekking op het geven
van richting en invulling van het leven en samenleven. Vanuit deze twee opvattingen van vrijheid
gezien gaan de politiek en het politieke debat eigenlijk alleen over de negatieve vrijheid, terwijl
positieve vrijheid eigenlijk hierbuiten staat.
1.4 Bevrijding van het opvoedingsdebat
Het politieke debat gaat over het begrenzen van de negatieve vrijheid. Opvoeding zou niet te veel
gericht moeten zijn op het inperken van de negatieve vrijheid maar er zou ook niet te veel ruimte
moeten worden gegeven. De Winter oppert een opvoedklimaat dat ruimte schept en belang hecht
aan de democratische deelname van kinderen en jongeren. Dat zou een invulling geven aan de
positieve vrijheid zonder deze op te dringen. De Winter pleit voor het spreken met kinderen en
jongeren over hun idealen, de maatschappij en hoe zij die ervaren en hun identiteit. De Winter haalt
ook het voorbeeld van de selffulfilling prophecy aan, waarbij een bepaalde boodschap aan kinderen
en jongeren ook een gelijkwaardige uitwerking krijgt.
© Students Only B.V. – Alle rechten voorbehouden. 3
Bron : Verbeter de wereld, begin bij de opvoeding – M. de Winter
